Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 9 [കർണ്ണൻ]

കണ്ടിട്ട് നേർത്തൊരു ചിരിയുടെ അകമ്പടിയോടെ 'എന്താ?" എന്നൊരു ഭാവത്തോടെ ആ പുരികമൊന്നിളകി....!

ഒന്നുമില്ലെന്ന അർത്ഥത്തിൽ തോളുകൾ കുലുക്കിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു....!

സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്കിപ്പോ നല്ല ധൈര്യമൊക്കെ തോന്നുന്നുണ്ട്.ആ മുഖത്തു വിരിയുന്ന ഭാവങ്ങൾ തന്നെയായിരുന്നു അതെനിക്ക് പകർന്നു തന്നതും....!

ഇപ്പോഴെങ്ങാനുമായിരുന്നു അവർ കൂടെക്കിടത്തിയിരുന്നതെങ്കിൽ ഉറപ്പായും ഇന്നലത്തെ പോലെ ഒരു അവസ്ഥ ആവുമായിരുന്നില്ല....!

"നാളെ ഇവിടത്തെ പള്ളിയിൽ പെരുന്നാളാണ്.. നമുക്ക് പോണ്ടേ..."

പൊക്കിൾ വിഷയത്തിൽ നിന്നും എൻ്റെ ശ്രദ്ധതിരിക്കാനെന്നവണ്ണം പാത്രങ്ങൾ കഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കെ  അവർ ചോദിച്ചു....!

ആ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലായെങ്കിലും അതിൽ തന്നെ പിടിച്ചു തൂങ്ങാൻ ഞാനും മിനക്കെട്ടില്ല....!

“നോക്കട്ടെ....ചിലപ്പോ..."!!

“അതെന്താ....ചിലപ്പോ.? അടിപൊളി പരിപാടിയാ.. നീ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ.."!!

എന്നെ പ്രചോദിപ്പിക്കാനായി ആ സ്വരത്തിൽ ഒരല്പം അതിശയോക്തി കലർത്തിയിരുന്നു....!

"ആരൊക്കെയാ പോകുന്നെ..?"!!

കൈകഴുകി ടവ്വലിൽ തുടച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ വെറുതെ ചോദിച്ചു....!

"നീ വരുമെങ്കിൽ നമുക്ക് ഒന്നിച്ചു പോകാം..."!!

അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രതീക്ഷ നിറഞ്ഞു....!

"എനിക്കി  ക്രൗഡ് വലിയ താല്പര്യമില്ല... പൊടീം തെരക്കും കാതടപ്പിക്കുന്ന ഒച്ചമയും പോരാത്തതിന് മഞ്ഞും ..!'

ഒരു സംശയത്തിനും ഇട കൊടുക്കാതിരിക്കാൻ ന്യായമായ കാരണങ്ങൾ മാത്രമെ ഞാൻ നിരത്തിയുള്ളൂ. എൻ്റെ പെരുന്നാൾ നാളെ ഒരു റബ്ബർ തോട്ടത്തിലെ വീട്ടിൽ വച്ചാണെന്ന് ശ്വാസ വായുവിൽ കൂടെ പോലും പുറത്തറിയാൻ പാടില്ല....!

"പിന്നേ.....കോഴിക്കോട് സിറ്റിൻ്റെ നടുക്ക് ജീവിച്ചവനാ....തിരക്കും ഒച്ചയും പിടിക്കുലാന്നു പറയുന്നത്..."

ആ ചൂണ്ടുകൾ മലർത്തിക്കൊണ്ട് അനിഷ്ടത്തോടെ മുഖം വെട്ടിച്ചു....!

ഞാനൊരു കുസൃതിപിരിയോടെ കണ്ണിറുക്കി....!

“വേണോങ്കിൽ ഇന്നൊന്നു പോയി അവിടൊക്കെ ഒന്ന് കണ്ടേച്ചും പോര്...ഈ നാട്ടിൽ വന്നിട്ട് ഇവിടത്തെ ഒരു പ്രധാന സ്ഥലം കണ്ടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാ