Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 9 [കർണ്ണൻ]

വച്ചിരിക്കുന്നെ..?"!!

നോട്ടം എന്നിൽ തന്നെ തറച്ചു വച്ചുകൊണ്ട് ഇടയ്ക്കൊരു വട്ടം അവർ അമ്മമ്മയോടായി ചോദിച്ചു....!

വിളർച്ച മറയ്ക്കാൻ പാടുപെട്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇരുന്നുരുകി.....!

"അതാ അലമാരയിൽ നീ തന്നല്ലേ വച്ചത്...എന്തിനാ.?"!!

ഇവിടെ നടക്കുന്ന പാവക്കൂത്തൊന്നുമറിയാതെ അമ്മമ്മ നിഷ്‌കളങ്കമായി ചോദിച്ചു.....!

'"പെരുന്നാളല്ലേ. പൊക്കിൾ കാണിച്ചു നടക്കാനാ..."!!!

കൊത്തിവലിക്കുന്നൊരു നോട്ടം എനിക്ക് നേരെ എയ്‌തുകൊണ്ട് എനിക്ക് മാത്രം കേൾക്കാവുന്നത്ര പതിഞ്ഞ ശബ്‌ദത്തിലായിരുന്നു ആ മറുപടി.....!

ആ ഒരു നടപടി എന്നിൽ ശരിക്കും കൗതുകമുണർത്തുന്നതായിരുന്നു. അപ്പൊ എന്നെ നാറ്റിക്കാനുള്ള ശ്രമമല്ല.! ഞാൻ മാത്രം കേൾക്കണമെന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെയാണ് ഇതെല്ലാം. ഒരുപക്ഷേ ഇത്തരം ചൂടൻ സംസാരങ്ങൾ അവർക്കും സുഖം പകരുന്നുണ്ടാവാം.....!

"എന്താ!!?"

അമ്മമ്മ കേട്ടില്ലെന്ന മട്ടിൽ ചെവി കൂർപ്പിച്ചു....!

"അതൊന്നൂല്ല അമ്മ..വെറുതെ ചോദിച്ചതാ...!"

മേമയുടെ ശബ്ദമുയർന്നു....!

ഞാൻ ധൈര്യപൂർവ്വം ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ഇപ്പോഴും അവിടെ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പരിഹാസമുണ്ടെങ്കിലും ഞാനത് ഞാൻ ഗൗനിച്ചതേയില്ല.....!

“എന്താ മെല്ലെ ആക്കിയത്..? പാവം അമ്മമ്മ കേട്ടു കാണില്ല.!!!

കുറെ നേരത്തിന് ശേഷം എനിക്കൊരു ആധിപത്യമുണ്ടായ ഫീലായിരുന്നു....!

“ഞാൻ പറഞ്ഞു കൊടുക്കട്ടെ..? എനിക്കാണേൽ നല്ല ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിക്കാനറിയാം.."!!!

ഞാൻ ആക്കുന്ന ഭാവത്തിലൊരു ചിരി ചുണ്ടിൽ പുരട്ടി....!

"പോടാ ".!!!

ശബ്ദമില്ലാതെ ചുണ്ടുകളനക്കിക്കൊണ്ട് അവർ ഹൃദ്യമായൊരു ചിരിയോടെ

ഭക്ഷണത്തിലേക്ക് ശ്രദ്ധ മാറ്റിക്കളഞ്ഞു....!

ഞാൻ വല്ലാതെ കൊതി പിടിച്ചു പോയി. ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും മാത്രമായിരുന്നെങ്കിൽ ആ കവിളിൽ ഞാനൊരു ചുടുചുംബനം നൽകിയേനെ..! അത്രയേറെ മനോഹരമായിരുന്നു ആ മുഖം..!

ആ ചിരിയുടെ വശ്യതയിലലിഞ്ഞ് നോട്ടം മാറ്റാനാവാതെ ഞാൻ അതേ ഇരുപ്പിരുന്നു....!

ഇടയ്ക്കെന്തോ സംശയം വന്നിട്ടെന്ന പോലെ അവരൊന്നു മുഖമുയർത്തി. എന്റെ മതിമറന്നുള്ള ഇരുത്തം