Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 9 [കർണ്ണൻ]

വന്നു. കണ്ണുകളിലപ്പോൾ ഒരു മനോഹരമായ കുസൃതിച്ചിരി ഒളിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്നു.....!

പൂണ്ടെടുത്ത ഇളനീർക്കാമ്പിൻ്റെ തരളതയോടെ ആ ചെഞ്ചുണ്ടുകൾ വെറും മൂന്നിഞ്ച് അകലത്തിൽ വിടർന്നു നിന്നു....!

കൂണ്ണയിൽ ഉടലെടുക്കുന്ന ഇളക്കങ്ങളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കൊടുക്കാതെ ഞാനാ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി...!

"എല്ലാരും അങ്ങനൊക്കെ തന്നെയാണ് കോളേജിൽ പഠിക്കുന്നത്..!"

കണ്ണുകളിൽ നിന്നും ഉദിച്ചു പൊങ്ങിയ ആ ചിരി മുഖമാകെ വ്യാപിച്ചു....!

"എന്നാ പറ..ഞാൻ വേറെ എന്ത് ഉറപ്പാ തരണ്ടേ..?"

ചമ്മലൊളിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു....!

"ആ കയ്യെടുത്ത് എൻ്റെ തവേൽ വെച്ച് സത്യം ചെയ്യണം "..!!

മേമ ഒരു ഭാവഭേദവും കൂടാതെ ശടേന്നങ്ങു പറഞ്ഞു കളഞ്ഞു....!

ഒരു നിമിഷം മിഷേലിൻ്റെ കൊഴുത്ത തുടകളുടെ സുഖസ്‌പർശനം മനസ്സിലൂടെ കടന്നു പോയി. ഈശ്വരാ. ഇത് വേണോ.....!

എൻ്റെ ഉള്ളിലൊരു കൊളുത്ത് വീണു....!

“എന്താ ഒരു വാട്ടം.?!!"

മേമയുടെ മുഖത്തൊരു സംശയഭാവം പടർന്നു....!

ഞാൻ പെട്ടെന്ന് മുഖത്ത് പ്രസന്നഭാവം വരുത്തി. മേമയെക്കാൾ വലുതായി ഈ ലോകത്ത് തന്നെ ഒന്നുമില്ല. പിന്നെ ഒരു പീറപ്പെണ്ണിന് വേണ്ടി ഈ മനസ്സ് വേദനിപ്പിക്കണോ....!

"എൻ്റെ മേമേ...ഞാൻ ആദ്യമായിട്ടാ ഒരു പെണ്ണിൻ്റെ തലയിൽ കൈവച്ച് സത്യം ചെയ്യാൻ പോകുന്നത്..അതിൻ്റെ ഒരു തയ്യാറെടുപ്പൊക്കെ വേണ്ടേ..!"!!

ഞാനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ വലതു കയ്യെടുത്ത് അവരുടെ മൂർദ്ധാവിൽ വച്ചു....!

'"എന്നെ വിശ്വാസമില്ലാത്ത എൻ്റെ മേമയാണെ സത്യം... എനിക്കാ പെണ്ണിനെ വേണ്ടേ വേണ്ട"..!!!

ഉള്ളിലെ ഇച്ഛാഭംഗം പ്രകടമാക്കാതെ വിസ്ത‌രിച്ചൊരു ചിരിയോടെ ഞാനത്  നിർവ്വഹിച്ചു....!

മേമയുടെ മുഖം ആശ്വാസത്താൽ വിടർന്നു. ഒരു തടസ്സവും പറയാതെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അനുസരിച്ചയിന്റെ സന്തൊഷം ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കമായി ഉദിച്ചു നിന്നു....!

അതിന്റെയൊരു തിരതള്ളൽ അടക്കാനാവാതെ