Chapter Title : ഹേമോഹനം [ManuS]

ചെറിയ ഔട്ട് ഹൗസ് പോലുള്ളടുത്താരുന്നു... മോഹൻ്റെ കിടത്തം...

കഴിഞ്ഞ മഴയത്ത് അതിൻ്റെ ഒരു സൈഡ് പൊളിഞ്ഞുപോയപ്പോൾ ഹേമ തന്നെയാണ് അവന് ആ വലിയ വീട്ടിലെ ഒരു മുറി തയ്യാറാക്കി കൊടുത്തത്..... .................................

മോഹൻ ആഹാരം കഴിച്ച് എഴുന്നേറ്റ്.... കൈകഴുകി... ഇറങ്ങി.... അയയിൽ കിടന്ന തോർത്തെടുത്ത് മുഖം തുടച്ചു തോളിലിട്ടപ്പോഴെക്കും.... ഉച്ചയ്ക്കുള്ള ആഹാരം ഒരു തൂക്കിലാക്കി മീരയും ഹേമേട്ടത്തിയും ഇറങ്ങിവന്നു.. ഹേമ കുളിച്ച് ഒരു സെറ്റ് സാരി ഒക്കെ ഉടുത്ത് ഒരു അപ്സരസിനെ പോലെ തോന്നി.....

ഹേമേട്ടത്തി.... കണ്ടാൽ ആരും നോക്കി നിന്ന് പോകുന്ന ഒരു അഭൗമ സൗന്ദര്യത്തിന് ഉടമയായിരുന്നു... കണ്ടാൽ ജയഭാരതിയെ പകർത്തി വച്ചതുപോലെ... ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല... ഉടലഴുകൾ എല്ലാം ഒപ്പത്തിനൊപ്പം....

പിന്നിലെയും മുന്നിലെയും സൗന്ദര്യത്തിൻ്റെ തളളിച്ചയും മുഴപ്പും കുറച്ച് കൂടുതൽ ഉണ്ടെങ്കിലേ ഉള്ളു.... കാമം ജ്വലിക്കുന്ന കണ്ണുകളും.... മുപ്പത്തിയഞ്ച് വയസുണ്ടെങ്കിലും സാരിയുടുത്ത് അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി നിന്നാൽ മുപ്പത് പോലും തോന്നില്ല....പക്ഷെ എപ്പോഴും ഒരു വിഷാദഭാവം അവളുടെ നിഴലാടിയിരുന്നു.... വീട്ടിൽ എപ്പോഴും സാരിയാണ് വേഷം.....

മോഹൻ ഇറങ്ങിയോ.... ഹേമ ചോദിച്ചു.... പണിക്കാർക്കുള്ള പൈസ എടുക്കണം അതാ ഞാൻ നിൽക്കാൻ പറഞ്ഞത്....

ഹേമേടത്തി പാടത്തേക്ക് വരുന്നില്ലെ.... മോഹൻ ചോദിച്ചു.....

ഇല്ലാ.... ഇപ്രാവശ്യം വിളവെടുപ്പ് മോഹൻ തന്നെ നോക്കിനടത്തിയാൽ മതി....ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ഹേമ പറഞ്ഞു.... നനഞ്ഞ അധരങ്ങൾ അവളുടെ മുഖത്തിന് മാറ്റ് കൂട്ടി...

ശരി ഹേമേട്ടത്തി എന്ന് പറഞ്ഞ് മോഹൻ നടന്നകന്നു.... അവൾ അവനെ കുറെനേരം നോക്കിനിന്നു... കണ്ണിൽ നിന്നും മറയുന്നവരെ.... അവളുടെ മുഖത്ത് വിഷാദം പകർന്നിരുന്നു....

ഈ ഹേമേട്ടത്തി എന്താ ആലോചിക്കുന്നെ.... മീരയുടെ വിളി അവളെ ഉണർത്തി.... അവളും ഹേമയെ അങ്ങനെയാണ് വിളിക്കുന്നത്....

നാളിത്രയായിട്ടും മോഹനിൽ നിന്ന് ഒരു വ്യത്തികെട്ട നോട്ടം പോലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല ഹേമയോട്.... മനസ്സിൽ കണ്ടനാൾ മുതൽ അവൾ അവന് ഒരു അഭിനിവേശം ആയിരുന്നു.... പല രാത്രികളിലും ഹേമ അവൻ്റെ ഉറക്കം കെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്... പക്ഷെ തിരിച്ച് അവളിൽനിന്ന് ഒരു സൂചനയും പ്രതികരണവും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടും ധൈര്യക്കുറവ് കൊണ്ടും..... അവൻ പിന്മാറുകയായിരുന്നു....

മോഹനും ഒരു കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ 33 വയസ്സ് ആയിട്ടും കല്യാണം കഴിച്ചിട്ടില്ല...