Chapter Title : ഹിമകണം 2 [Kannan]

അപ്പോൾ ദേവിക മുടിയിലൊരു തോർത്തും ചുറ്റി കുളികഴിഞ്ഞു ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നു
“എന്താടി വിളക്ക് വയ്ക്കുന്നതിനുമുന്പേ നിനക്ക് കുളിച്ചൂടായിരുന്നോ…ങേ…?”
വിഷ്ണു കപട ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“സമയം കിട്ടണ്ടേ ഉണ്ണിയേട്ടാ… ഒരുപാടുണ്ടായിരുന്നു അലക്കാൻ”
ദേവിക ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു,
അപ്പോഴേക്കും ദീപയുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു
“ബിനുവേട്ടനാ… ഞാനിപ്പോ വരാം”
ദീപ പറമ്പിലേക്കിറങ്ങി
വിഷ്ണു അവളെ ഒന്നു നോക്കി
വെള്ളയിൽ ചുവന്ന ചെറിയ പൂക്കളുള്ള ഒരു ഉടുപ്പും ചുവന്ന ഫുൾ പാവാടയുമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം അതിലൂടെ അവളുടെ വെളുത്ത ബ്രേസിയർ തെളിഞ്ഞു കാണാം, ഒരു മേക്കപ്പ് പോലുമില്ലാതെ അവളെ കാണാൻ എന്ത് ഭംഗി… ഉമ്മറത്തു വച്ചിരുന്ന വിളക്കിന്റെ താഴ്ന്ന തിരി അവൾ അല്പം ഉയർത്തി, ആ വിളക്കിന്റെ വെട്ടത്തിൽ അവൾ കൂടുതൽ സുമന്ദരിയായിരുന്നു, ആ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ കാതിലെ ജിമിക്കിയിലെ ചുവന്ന കല്ലുകൾ തിളങ്ങി.
വിഷ്ണു അവളെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു,
വിഷ്ണുവിന്റെ നോട്ടംകണ്ട ദേവിക നാണിച്ചുനിന്നുകുണുങ്ങി,
“എന്താ… ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നേ…?”
ദേവിക നാണത്തോടെ ചോദിച്ചു
“ഒന്നുമില്ല നിന്നെക്കാണാൻ നല്ല ഭംഗി… ഇങ്ങനെ നോക്കിയിരിക്കാൻ തോന്നുന്നു.”
വിഷ്ണു പറഞ്ഞു
“ഉണ്ണിയേട്ടാ ഞാൻ മറ്റന്നാൾ വൈകുന്നേരം പോകുമേ…?”
ദേവിക അവനെ ഓർമിപ്പിച്ചു
“ഇനിയെന്നാ തിരിച്ചു ഇങ്ങോട്ട്?”
വിഷ്ണു ചോദിച്ചു,
“ഇനി അടുത്ത മാസം…”
“അപ്പൊ… തരാനുള്ളത് ചൂടോടെ ഇങ്ങു തന്നേ…”
വിഷ്ണു പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു
“ദേ… ഉണ്ണിയേട്ടാ ഒന്നുപോയേ… ഇന്നലത്തെ കാര്യം ആലോചിക്കുമ്പോ ഇപ്പോഴും വിറയൽ മാറിയിട്ടില്ല…”
ദേവിക പറഞ്ഞു
“സത്യം… നല്ലരസമായിരുന്നല്ലേ… ഒന്നുകൂടി ആയാലോ…ഇന്ന്…?”
വിഷ്ണു കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു
“അയ്യടാ… ഞാനതല്ല പറഞ്ഞത് അച്ഛൻ അറിഞ്ഞ കാര്യമാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്…”
ദേവിക ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“എന്നാലും