Chapter Title : ഹിമകണം 3 [കണ്ണൻ]

കുറച്ചുനേരം രണ്ടുപേരും ആ നിർവൃതിയുടെ ക്ഷീണത്തിൽ മയങ്ങിക്കിടന്നു, വിഷ്ണു കണ്ണുതുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ ദീപ പരിപൂർണ നഗ്നയായി അവന്റെ ദേഹത്തേക്ക് ഒരു കയ്യും, ഒരു കാലും കയറ്റിവച്ച് ചെറുതായി മയങ്ങുന്നു, മുറിയിലെ ടേബിൾ ഫാനിന്റെ കാറ്റിൽ അവളുടെ മുടികൾ പറക്കുന്നു,
‘നീയീ ചെയ്തത് ഒരിക്കലും പൊറുക്കാനാവാത്ത തെറ്റല്ലേ…?, സ്വന്തം സഹോദരിയെപോലെ കാണേണ്ടവളെ ഭോഗിച്ചിരിക്കുന്നു, നിന്റെ ദേവുവിനോട് നീ വിശ്വാസവഞ്ചയല്ലേ കാണിച്ചത്,’
വിഷ്ണുവിന്റെ മനസ്സാക്ഷി അവനോട് ചോദിച്ചു
‘എന്ത് ചെയ്യാൻ, പറ്റിപ്പോയി ആ ഒരു നശിച്ച നിമിഷത്തിൽ അങ്ങനെ പറ്റിപ്പോയി, സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്ണ് അവളുടെ സൗന്ദര്യവും യവ്വനവും വച്ചുനീട്ടുമ്പോൾ ഞാനുമൊരു പുരുഷനല്ലേ ആ നേരത്തു ഞാൻ മുറ നോക്കിയില്ല, ഇന്നുവരെ അവളെ ഞാൻ വേറൊരു കണ്ണിൽ കണ്ടിട്ടില്ല, എന്റെ ദേവുവിനല്ലാതെ മറ്റൊരു പെണ്ണിനെക്കുറിച്ചു ഞാൻ ആലോചിച്ചിട്ടില്ല. പക്ഷേ പറ്റിപ്പോയി,’
വിഷ്ണു മനസാക്ഷിയോട് പറഞ്ഞു
‘നിനക്ക് ഒരു വഴിയേ ഉള്ളു, ദേവികയോട് എല്ലാം തുറന്നുപറയുക… അതേ നിനക്ക് മുന്നിൽ ഉള്ളു…’
‘എന്തിന്റെ പേരിലായാലും ദേവൂനെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ വയ്യ, പക്ഷേ അവളോട് ഒന്നും ഒളിച്ചുവയ്ക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല’
അവനും അവന്റെ മനഃസാക്ഷിയും തമ്മിൽ വലിയൊരു വാഗ്‌വാദത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു കിടക്കവേ അവൻ ചരിഞ്ഞു ദീപയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, ഇപ്പോഴും അവൾ കണ്ണടച്ചു മയങ്ങുകയാണ് രണ്ട് രതിമൂര്ച്ഛയുടെ ആലസ്യം, ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരിയുണ്ടോ എന്നൊരു സംശയം, ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കത അവളുടെ മുഖത്തു കാണാം,ദേവികയുടെ അത്ര പോരങ്കിലും നല്ല ഭംഗിയുള്ള മുഖമാണ് ദീപക്കും, വടിവൊത്ത ശരീരവും, അവൻ പതിയെ അവന്റെ ദേഹത്തുകിടന്ന അവളുടെ കൈ മാറ്റിയിട്ട് പതിയെ എഴുന്നേൽക്കാൻ നോക്കി, അപ്പോൾ ദീപ കണ്ണുതുറന്നു അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു , പെട്ടെന്ന് സ്ഥലകാലബോധം വന്നപോലെ നാണത്തോടെ അവളുടെ സാരിയെടുത്തു ദേഹത്തേക്കിട്ടു അവനെ നോക്കി, അവന്റെ മുഖത്തെ ഭാവം കണ്ടിട്ട് ദീപ സാരി ദേഹത്തേക്കിട്ടു പതിയെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു അവന്റെ മുഖത്തു തഴുകി,
“മോനെന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നുന്നുണ്ടോ?”
ദീപ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു
“എന്തിന്…… ഈ തെറ്റിന് ഞാനുകൂടെ ഉത്തരവാദിയല്ലേ…… ഞാനൊരിക്കലും ചേച്ചിയേ ഈ രീതിയിൽ കണ്ടിട്ടില്ല, എപ്പോഴോ ഏതോ നിമിഷത്തിൽ എല്ലാം കൈവിട്ടുപോയി, ചിലപ്പോ ചേച്ചിക്ക്