Chapter Title : ഹിമകണം 3 [കണ്ണൻ]

പറഞ്ഞു.
വിഷ്ണു ഇടംകണ്ണിട്ട് ദേവികയെ നോക്കി
‘പെണ്ണിന് ഭംഗി കൂടിയോ’
അവൻ മനസ്സിൽ ചോദിച്ചു
ദേവിക നാണത്തോടെ അവനെ നോക്കി
ചായ കുടിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു എല്ലാരും പോകാനായി എഴുന്നേറ്റു പദ്മിനി ദേവികയുടെ അടുത്തുവന്നു വിഷ്ണുവിനെ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു
“ദാ… ഇതവളുടെ കയ്യിലിട്ടുകൊടുക്ക്…”
മോതിരം വിഷ്ണുവിന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു
ദേവിക നാണത്തോടെ തലകുനിച്ചു നിന്നു, വിഷ്ണു ആ മോതിരം വാങ്ങി അവളുടെ വിരലിൽ അണിയിച്ചു, കൂട്ടത്തിൽ അവളുടെ കയ്യിൽ ഒന്നമർത്തി,
“നാണുപിള്ളേ… ഇനിയിപ്പോ നിങ്ങളുടെ ബന്ധുക്കളെയൊക്കെ അറിയിക്ക്… അതുപോലെ കല്യാണ നിശ്ചയത്തിന് അടുത്തമാസം നല്ലൊരു മുഹൂർത്തം കൂടി നോക്കണം”
പദ്മിനി നാണുപിള്ളയോട് പറഞ്ഞു
“കുഞ്ഞൊന്നും അറിയണ്ട ഞാൻ നാളെത്തന്നെ കണിയാരെ കാണാം”
നാണുപിള്ള ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“എന്നാപ്പിന്നെ ഞങ്ങളിറങ്ങട്ടെ, മോളേ അമ്മയോട് പിണക്കമൊന്നും വയ്ക്കരുത് കേട്ടോ”
ദേവികയെ ചെത്തുപിടിച്ചു പദ്മിനി പറഞ്ഞു,
“അമ്മേ ഇതിലും വലിയ സന്തോഷം എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇനി കിട്ടാനില്ല അതെനിക്ക് തന്ന അമ്മയോട് എത്ര നന്ദി പറഞ്ഞാലും തീരില്ല”
ദേവിക കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു
പദ്മിനിയുടെയും കണ്ണ് നിറഞ്ഞു, പദ്മിനി അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു
****************
എല്ലാം ഒരു സ്വപ്‌നം പോലെയാണ് വിഷ്ണുവിന് തോന്നിയത്, അവർ വീട്ടിലെത്തിയതും
വിഷ്ണു പദ്മിനിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു കവിളിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു
“നിനക്ക് നന്ദി പറയണമെങ്കിൽ നിന്റച്ഛനോട് വേണം പറയാൻ, അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, മക്കളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നമുക്ക് സാധിച്ചു കൊടുക്കാൻ പറ്റുന്നതാണേൽ സാധിച്ചു കൊടുക്കണമെന്ന്, എന്റെ മക്കൾ ഇന്നുവരെ എന്നോടൊന്നും ചോദിച്ചിട്ടില്ല, അപ്പൊ ഇതെങ്കിലും ഞാൻ സാധിച്ചു തരണ്ടേ…?”
പദ്മിനി അവന്റെ കവിളിൽ തഴുകിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു
“എന്തായാലും അമ്മ ആളു കൊള്ളാം… കേട്ടോ?”
കൃഷ്ണ പദ്മിനിയെ ചേർന്ന് നിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു
പിറ്റേന്ന് നാണുപിള്ള വിവാഹ നിശ്ചയത്തിന്റെ മുഹൂർത്തം കുറിച്ചുകൊണ്ട് വന്നു
“കുഞ്ഞേ അടുത്തമാസം പതിനേഴിനാണ്… തീയതി കുഴപ്പമില്ലല്ലോ…?”
നാണുപിള്ള പദ്മിനിയോട് ചോദിച്ചു
“ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല… അല്ലേടാ…”
പദ്മിനി വിഷ്ണുവിനോട് ചോദിച്ചു
വിഷ്ണു വെറുതെ ഒന്നു ചിരിച്ചു,
ദേവിക തിരികെ പോകുന്നതിന് മുൻപേ വീട്ടിൽ വന്ന് പദ്മിനിയുടെ അനുഗ്രഹം വാങ്ങിയിരുന്നു
അന്ന് വൈകിട്ട് ദേവിക തിരികെ പോയി, പോകുന്നതിന് മുന്നേ പതിവില്ലാതെ ഒരവസരം