Chapter Title : ഹിമകണം [Kannan]

പോകും അതുകൊണ്ട് ആരും മിസ്സിന്റെ ക്ലാസ് കളയാറില്ല…മിസ്സ് ക്ലാസ്സിലെത്തിയപ്പോഴേ
എന്തോ ഒരു സുഗന്ധം നിറഞ്ഞു പൗഡറിന്റെയാണോ പെർഫ്യൂമിന്റെയാണോ അറിയില്ല
“ഗുഡ്മോർണിംഗ് സ്റ്റുഡന്റസ്”
മിസ്സ് ക്ലാസ്സിനെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു, തിരിച്ചു കുട്ടികളും
ഗുഡ്മോർണിംഗ് പറഞ്ഞു
“നോക്കളിയാ മിസ്സിന്റെ വട, എന്റെ സാധനം മുക്കാലും അതിനുള്ളിൽ ഇറങ്ങിപോകും”
അരുൺ റഫീഖിനോട് പതിയെ പറഞ്ഞു
“ശരിയണളിയ” അത് പറഞ്ഞു അരുണിന്റെ തുടയിൽ ഒന്നമർത്തി
“ഹാ…മൈ…” അരുൺ വേദനയോടെ ഒന്നലറി ശബ്ദം
അല്പം ഉച്ചത്തിലായിരുന്നു, അത് കേട്ട് മിസ്സ് ചോദിച്ചു
“എന്താ അവിടെ… ക്ലാസ് തുടങ്ങുന്നതിനു
മുന്നേ തുടങ്ങിയോ”
അരുൺ മിസ്സിനെ നോക്കി ഒരു വളിച്ച ചിരി ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് റഫീഖിനെ
ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി
“ക്ലാസ്സിൽ താല്പര്യമില്ലാത്തവർക്ക് പുറത്തുപോകാം”
മിസ്സ് അരുണിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു
“സോറി മിസ്സ്”
അരുൺ പറഞ്ഞു, വിനീത മറ്റൊന്നും പറയാതെ ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങി
വിനീതയെയും നോക്കി വെള്ളമിറക്കിക്കൊണ്ട് ക്ലാസ്സ് അവസാനിപ്പിച്ചു…

ഉച്ചക്ക് ലഞ്ച് കഴിഞ്ഞു മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ അരുൺ ഒഴികെ ബാക്കി മൂന്നുപേരും
സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോ അരുൺ എവിടുന്നോ പാഞ്ഞുവന്നു എന്നിട്ടു
കിതച്ചുകൊണ്ട്പറഞ്ഞു
“അളിയാ നമ്മുടെ കോളേജിൽ ഒരു യക്ഷി എത്തിയിട്ടുണ്ട്.”
“യക്ഷിയോ തെളിച്ചു പറ മൈരേ”
ബാലു ചോദിച്ചു
“ആ… അതെ അളിയാ ഡിഗ്രി 2nd ഇയർ”
പറഞ്ഞിട്ട് അരുൺ കിതച്ചു…
” വല്ലോം ഉണ്ടേൽ തെളിച്ചു പറ മൈരേ”
റഫീഖ് ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു
“ സെക്കന്റ് ഇയർ ഡിഗ്രിക്ക് ഒരാറ്റം ചരക്ക് വന്നിട്ടുണ്ട്…ന്യൂ അഡ്മിഷനാ രുദ്ര എന്നങ്ങണ്ടാ
പേര്…നമ്മൾ കഥകളിലൊക്കെ വായിച്ചിട്ടില്ലേ യക്ഷിയെപ്പറ്റി അതുപോലൊരണ്ണം…ഏതോ
പണച്ചാക്കിന്റെ മോളാ… കോളേജിലുള്ള സകലവന്മാരും അവളെക്കണ്ട് തുറന്ന വാ ഇതുവരെ
അടച്ചിട്ടില്ല”
“പോടാ ചുമ്മാ തള്ളാതെ”
വിഷ്ണു വിശ്വാസം വരാതെ അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി
“അതെ അളിയന്മാരെ ഞാനും ഓരു നോട്ടമേ കണ്ടുള്ളു ചരക്കെന്നു പറഞ്ഞാൽ ഇതാണാളിയാ
ഇവിടെ ഉള്ളവളുമാരൊന്നും അവളുടെ ഏഴയലത്തു എത്തില്ല”
“ആണോ എന്നാ നമ്മൊക്കൊന്നു പോയി നോക്കിയാലോ”
ബാലു എല്ലാവരോടുമായി ചോദിച്ചു
“വേണോ”വിഷ്ണു ചോദിച്ചു
“ഇനി അവൾ അമ്മുവിന്റെ ക്ലാസ്സിലാണെങ്കിലോ”
“ആണെങ്കിലെന്താ അത് ഉപകാരമായില്ലേ നമ്മൾ അമ്മുവിനെ കാണാൻ ചെന്നെന്ന് പറയാം…അല്ലെങ്കിലും പെങ്ങളുടെ പഠനനിലവാരം അന്വേഷിക്കേണ്ടത് ആങ്ങളമാരുടെ കടമയല്ലേ…നീ