Chapter Title : ഹോളിയിൽ ചാലിച്ച നിറക്കൂട്ടുകൾ 2 [പവിത്രൻ]

ഞാൻ വിശ്വസിച്ചില്ല. അവന്റെ നിൽപ്പും ഭാവവും കണ്ട് എനിക്ക് പേടി കൂടി. അവനെന്തിനാണ്  തയ്യാറെടുക്കുന്നതെന്നു എനിക്കറിയില്ല.വീണ്ടും എന്നെ കടന്നു പിടിച്ചാലോ. എന്റെ ഇടത്തെ മുല വിങ്ങി പൊട്ടുന്നു.ധൈര്യം എല്ലാം ചോർന്നു പോയി. കണ്ണിലേക്കു ഇരുട്ട് ഇരച്ചു കയറി. ഞാൻ കാതോർത്തു. അവന്റെ ചെരുപ്പ് സിമെന്റിട്ട പരുക്കനായ തറയിൽ ഉരയുന്ന ശബ്ദം. എന്റെ ഹൃദയം ചട്ടക്കൂടുകൾ ഭേദിച്ചു പുറത്തു ചാടാൻ വെമ്പുന്ന പോലെ ശബ്‌ദം മുഴക്കി. അവന്റെ ചെരുപ്പ് ഉരയുന്ന ശബ്ദം നേർത്ത് നേർത്ത് ഇല്ലാതായി. ഞാൻ കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ മുന്നിൽ അവനില്ലായിരുന്നു. പല പടികളിലും കാൽ വയ്ക്കാതെ ഞാൻ മുകളിലേക്കോടി. വാതിൽ വലിച്ചടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു. എത്ര ഗ്ലാസ് വെള്ളം കുടിച്ചിട്ടും ദാഹം തീരുന്നില്ല. വെപ്രാളത്തിൽ ഗ്ലാസിലെ വെള്ളം ബനിയനിലേക്കൊഴുകി അതും നനച്ചു.

"ദീദി വാതില് തുറക്ക്.. "

കുറെ  നേരമായി ശ്രേയ വാതിലിൽ മുട്ടുന്നു. തലയിണയിൽ തല ചേർത്ത് വച്ചു കിടന്ന എനിക്ക് അത് ഹൃദയമിടിപ്പ് പോലെയാണ് തോന്നിയത്. രാവിലെ നടന്നതിന്റെ വെപ്രാളം ഇതുവരെ മാറിയിട്ടില്ല.

"ദീദി.."

"വരുന്നു പെണ്ണേ.. ഇങ്ങനെ കിടന്നു കൂവാതെ.. "

ബെഡിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റു അഴിഞ്ഞു കിടന്ന മുടികൾ വാരി കെട്ടി. നെഞ്ചിലെ നനവൊക്കെ ഉണങ്ങയിട്ടുണ്ട്. കക്ഷത്തിൽ മാത്രമാണ് ചെറിയ നനവുള്ളത്. അതിവിടുത്തെ ചൂടിന്റെയാണ്. നാട്ടിലും ചൂട് കൂടിയെന്ന്  അമ്മ വിളിച്ചപ്പോൾ പരാതി പറഞ്ഞു.

"ദീദി എവിടാരുന്നു.. ഉറങ്ങുവായിരുന്നോ.. "

വാതിൽ തുറന്ന എന്റെ നിർജീവമായ കണ്ണുകളിലേക്ക് അവൾ നോക്കി. കെട്ടി വച്ചിട്ടും നെറ്റിയിലേക്ക് അഴിഞ്ഞു വീണ ചില മുടി നാരിഴകൾ കാറ്റത്തു പാറി നടന്നത് എന്നെ അലോസരപ്പെടുത്തി.

"ചുമ്മാ ഇരുന്നു ബോറടിച്ചത്