Chapter Title : ഹോളിയിൽ ചാലിച്ച നിറക്കൂട്ടുകൾ [പവിത്രൻ]
ചെയ്തു. മൂന്നാല് കോളിനപ്പുറവും ഫോൺ അവളെടുക്കുന്നില്ലെന്നു കണ്ടപ്പോൾ നെഞ്ചിൽ ആദി കൂടി വന്നു. വിശാലിന്റെ ക്വാർട്ടേഴ്സിൽ പോയി നോക്കിയാലോ? അവളല്ലാതെ വേറാർക്കു വേണ്ടിയും ഞാനങ്ങാനൊരു തീരുമാനം എടുക്കില്ലായിരുന്നു.
അടഞ്ഞു കിടന്ന വാതിലിനു മുൻപിൽ തന്നെ
അവളുടെ ചെരുപ്പ് കിടപ്പുണ്ട്. കാളിങ് ബെൽ അടിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് ശങ്കിച്ച് നിന്ന എനിക്ക് മുൻപിൽ വാതിൽ തുറന്നു .
"അവിടെ നില്കാതെ ഭാഭി .. ആരേലും കാണും. "
തുറന്നു പിടിച്ച വാതിലിന്റെ മറ പറ്റി നിന്ന രഞ്ജിത്തിന്റെ ആജ്ഞകൾക്കൊത്തു ഞാൻ ചുവടു വച്ചു. പുറകിലായി വാതിലടയുന്ന ശബ്ദത്തിന്റെ ഞെട്ടലിലാണ് വീണ്ടും ബോധത്തിലേക്ക് വന്നത്.
"ശ്രേയ എവിടെ..? "
ഭയം എന്റെ തൊണ്ടയിൽ അക്ഷരങ്ങളെ ഞെക്കി കൊല്ലുന്ന പോലെ തോന്നുന്നു.. പാതിയടഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുറക്കാൻ ശ്രെമികുന്തോറും കണ്പോളകൾക്കു ഭാരം കൂടി.
"അവിടെയുണ്ട്.. "
പാതി അടഞ്ഞു കിടന്ന ബെഡ്റൂമിലേക് ചൂണ്ടിയ വിരലിനൊപ്പം ഞാനും സഞ്ചരിച്ചു. പാതി ബെഡും അതിനു മുകളിൽ ഇണ ചേർന്ന് കിടക്കുന്ന നഗ്നമായ കാലുകളും മാത്രമേ അവിടെ നിന്നാൽ കാണാത്തുള്ളു.
"ശ്രേയയെ കാണണ്ടേ..? "
അത് ചോദ്യമായിരുന്നോ ആജ്ഞ ആയിരുന്നോ എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നതിനു മുൻപേ എന്നെയും വലിച്ചു എന്റെ കാലുകൾ അവനു പുറകെ നടന്നു. അവന്റെ വേഗത്തിനൊപ്പം എത്താൻ പാട് പെട്ടു കുഴഞ്ഞാടി ഓരോ അടിയും എണ്ണി തിട്ടപ്പെടുത്തി ഞാൻ നടന്നു.
"ഇങ്ങോട്ട് ചേർന്ന് നിന്നു നോക്കിക്കോ.. ശ്രേയ അകത്തുണ്ട്.. "
അവന്റെ ആജ്ഞകളെ അനുസരിക്കുക മാത്രമായിരുന്നു അപ്പോൾ ഞാൻ. വാതിലിനും ഭിത്തിയ്ക്കും ഇടയിലേക്ക് അവൻ എന്നെ പിടിച്ചു നിർത്തി..
എന്റെ കയ്യെത്തുന്ന ദൂരത്തായി തറയിൽ അവളുടെ അഴിഞ്ഞു കിടന്ന ഡ്രെസ്സുകൾക്കിടയിൽ അവളുടെ ബ്രാ മാത്രം കാണാനില്ല .
"ഇതാണോ തിരയുന്നേ? "
എന്റെ മുന്നിൽ അവളുടെ ചുവന്ന ബ്രാ തൂങ്ങിയാടി.. വശ്യമായ ചിരിയോടെ അവൻ അത് എന്റെ മൂക്കിനോടടുപ്പിച്ചു.
"എന്ത് മത്തു പിടിപ്പിക്കുന്ന മണമാണല്ലേ ഭാഭി അവൾക്. "
അവളുടെ ഗന്ധം എന്നിലേക്കും പടർന്നു.
"പക്ഷേ എനിക്കിഷ്ടം ഭാഭിയുടെ സ്മെല്ലാ.. മലയാളി പെണ്ണുങ്ങളുടെ എണ്ണ തേച്ച കാർകൂന്തലിനെക്കാൾ മോഹിപ്പിക്കുന്നതായി ഈ ലോകത്ത് വേറൊന്നുമില്ല. "
ഭ്രാന്തമായി എന്റെ
💬 Comments
View all comments