Chapter Title : ഹോളിയിൽ ചാലിച്ച നിറക്കൂട്ടുകൾ [പവിത്രൻ]

അവ്യക്തമാണെങ്കിലും അനുഭവസ്ഥ എന്ന സ്ഥിതിയിൽ എനിക്ക് എല്ലാം വ്യക്തമായിരുന്നു. പല പെണ്ണുങ്ങളുടെയും വയറിലൂടെ നിറങ്ങൾ ഒഴുകി നടന്നു. ആ നിറങ്ങൾ അയഞ്ഞ മടികുത്തുകളിലൂടെ  പിന്നെയും താഴോട്ടൊലിച്ചു.

പുറകിൽ നിന്നും ആരുടെയോ കൈ എന്റെ ചുമലിൽ തട്ടി വിളിച്ചു.

"എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാം.. "

അഴിഞ്ഞു കിടന്ന മുടിയിൽ പരിക്ഷീണതയായി തോന്നിയ എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി മാ പറഞ്ഞു.

"എനിക്ക് വിശക്കുന്നില്ല മാ.. "

പക്ഷേ മാ എന്നെയും വലിച്ചു കൊണ്ട് മേശയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി.

"കോലം കണ്ടില്ലേ പെണ്ണിന്റെ.. ആകെ വിയർത്തു കുളിച്ചു.. ഇത് കഴിക്ക് ബേട്ടി. "

പേരറിയാത്ത ഏതോ ഒരു സ്വീറ്റ് കൂടി മാ എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി. ആ സ്നേഹത്തിനു മുൻപിൽ വീണ്ടും മറുത്ത് പറയാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. മടക്കി  വച്ച മൈദയ്ക്കുള്ളിലെ മധുരം ഞാൻ നന്നായി രുചിച്ചു..

"ആദ്യ ഹോളി ആയിട്ട് ബെട്ടിക് ഭാങ്ക് ഒന്നും കൊടുത്തില്ലേ.? "

ശർമ്മാജി എവിടെ നിന്നാണ് അങ്ങോട്ട് വന്നതെന്ന് അറിയില്ല. എന്റെ നനഞ്ഞൊട്ടിയ ശരീരം എവിടെ നിന്നൊക്കെയോ വീണ്ടും അയാളെ എന്നിലേക്ക്‌ ആകർഷിച്ചു.

"ഭാങ്ക് വേണോ? "

മാ ചോദിച്ചു. വേണമെന്നോ വേണ്ടെന്നോ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല. മാ എനിക്ക് വേണ്ടി ഒരു ഗ്ലാസ്‌ നീട്ടി. പച്ച നിറത്തിൽ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ ഗ്ലാസിൽ നിന്നും ഒരു പച്ചപ്പിന്റെ മണം മൂകിലടിച്ചു.വരണ്ട തൊണ്ടയിലൂടെ ഭാങ്ക് ഉള്ളിലേക്കൊഴുകി. മനം തണുത്തു.

"ശ്രേയ എവിടെ? "

ശ്രേയ.. !ഇ കോലാഹലങ്ങൾക്കിടയിൽ  ഞാൻ അവളെ മറന്നിരുന്നു. ഇനിയും ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലേക്ക് കയറി ചെന്നു നോക്കാനുള്ള ധൈര്യം എനിക്കില്ല. അവള് ഇന്നലെ പറഞ്ഞത് പോലെ ഇനി വിശാലിന്റെ വീട്ടിൽ ആണെങ്കിലോ !

"ബേട്ടി.. ശ്രേയയെ കണ്ടില്ലേ.. "

ആ  ചോദ്യം കെട്ടു വീണ്ടും എന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടു.

"അവൾ അതിനകത്തു... "

ഒരു ലക്ഷ്യമില്ലാതെ ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിലേക് ഞാൻ വിരൽ ചൂണ്ടി. മാ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സല്കാരങ്ങളിലേക്ക് കടന്നു. എന്റെ കണ്ണിലേക്കു ചെറുതായി ഇരുട്ടു കയറി തുടങ്ങി. നീല വാനത്തിനെ മൂടിയ കാർമേഘം പോലെ എന്റെ കാഴ്ചകളെ അവ ചെറുതായി മറച്ചു ..

ഫോണെടുത്ത് ശ്രേയയുടെ നമ്പർ ഡയൽ