Chapter Title : ഹൃദയം തിരഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങൾ 1 [സ്പൾബർ]

തൊട്ടതിനാ ഞാൻ നിന്നെ തല്ലിയത്… ഇനി തൊട്ടാ ഇനിയും ഞാൻ തല്ലും… പിന്നെ നീ വെറുതേ തൊട്ടതൊന്നുമല്ലല്ലോ… വൃത്തികെട്ടവൻ…”..

ഒരാളോടും കയർത്ത് സംസാരിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ശോഭ നിന്ന് ചീറി..

“”നീ ആരെ വേണേലും കൊണ്ട് വാ… ചീങ്കണ്ണിയേയോ, മുതലയേയോ ആരെ വേണേലും… ഇനിയെന്താ ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് എനിക്കറിയാം… ഒരു ഗുണ്ട വന്നേക്കുന്നു…പേപ്പട്ടി… “..

ശോഭ അടക്കാനാവാത്ത ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു..എന്ത് വന്നാലും വേണ്ടില്ല ഇവനോട് രണ്ട് വർത്താനം പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ശരിയാവില്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി..

വീണ്ടുമെന്തോ പറയാനൊരുങ്ങിയ ശോഭ പറയാൻ വന്നത് വിഴുങ്ങി.. അമ്പരപ്പോടെയാണവൾ സേതുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയത്..അവൻ ഇതെല്ലാം കേട്ട് കൗതുകത്തോടെ തന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചോണ്ട് കിടക്കുന്നു.. ശോഭ ചമ്മിപ്പോയി..

“”എടീ പൂറീ… നിനക്ക് സുരേട്ടനെ പറ്റി എന്തറിയാം… ഞാനിപ്പോ ഒറ്റ വിളി വിളിച്ചാ നിന്റെ വീട് നേരം വെളുക്കുമ്പeഴക്ക് ഒരു പിടി ചാരമാകും..അതിലുളളവരടക്കം… കാണണോ… കാണണോടീ പൂറീ നിനക്ക്… പേപ്പട്ടി സേതുവിനെ വെല്ല് വിളിക്കുന്നോടീ നീ…?””...

ശോഭ വീണ്ടും പെട്ടു..

“ഏതായാലും നീ ഒരുങ്ങിയിരുന്നോ… ഹോസ്പിററലിൽ നിന്ന് ഞാനിറങ്ങുന്നത് വരെയേ നീ നെഗളിക്കൂ… കുണ്ണ കേറാത്തതിന്റെ കഴപ്പാ നിനക്ക്… എന്റെ കയ്യിലൊന്ന് കിട്ടട്ടെ… എല്ലാ കഴപ്പും ഞാൻ മാറ്റിത്തരാം… “..

ചെവി പൊത്താൻ തോന്നിപ്പോയി ശോഭക്ക്… ഇത്രയും വൃത്തികെട്ട സംസാരം ജീവിതത്തിൽ കേട്ടിട്ടില്ല..

“” നിന്റെ ചത്ത് പോയ വണ്ടിക്കാരൻ നിന്റെ മുലയും ചന്തിയുമൊന്നും ഉടച്ചിട്ടില്ലേടീ മൈരേ… ?..ഞാൻ പിടിച്ചപ്പോ രണ്ടും കല്ല് പോലെ ഉറച്ച് നിൽക്കുകയായിരുന്നല്ലോ… സാരമില്ല… ഞാനുടച്ച് തരാം… കുനിച്ച് നിർത്തി നിന്റെ പൂറ്റിലേക്കും കൂതിയിലേക്കും അടിച്ചാ താനെ ഉടഞ്ഞോളും…””...

ഇനിയൊന്നും കേൾക്കാൻ ശോഭക്കാവില്ലായിരുന്നു… അവളൊന്നും മിണ്ടാതെ വാതിലിന് നേരെ നടന്നു… ചാരിയിട്ട വാതിൽ തുറന്ന് അവൾ തിരിഞ്ഞ് സേതുവിനെയൊന്ന് നോക്കി..

“” പോടാ പേപ്പട്ടീ…. “”..

അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൾ വാതിൽ കടന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.. പുറത്ത് നിന്ന് വാതിൽ ചാരി അവൾ നീളൻ വരാന്തയിലൂടെ നടന്നു…രാവിലെ തോന്നിയ ആശ്വാസം ഇപ്പോ തനിക്കില്ലെന്ന് ശോഭയറിഞ്ഞു..അവൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങുന്നത് വരേയേ തനിക്ക് സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാനാവൂ എന്നവൾക്ക് മനസിലായി.. അവന്റെ നേതാവിനോട് അവനൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നത് ഒരാശ്വാസമായി അവൾക്ക് തോന്നി..എന്തായാലും