Chapter Title : ഹൃദയം തിരഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങൾ 1 [സ്പൾബർ]

അവൾ വീണ്ടും വിളിച്ച് നോക്കി.. ഫോണെടുത്തില്ല.. അവൾക്കെന്തോ, പരിഭ്രമമാണ് തോന്നിയത്.. അവൻ ഫോണെടുക്കാത്തതിൽ തന്നെ അവൾക്ക് ചതി മണക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…

അവൻ തിരിച്ച് വിളിക്കുന്നതും,ജനലിൽ മുട്ടുന്നതും പ്രതീക്ഷിച്ച് ഒരു മണി വരെ അവൾ കാത്തിരുന്നു..ഇന്നലെയും ഉറങ്ങാത്തത് കൊണ്ട് അവൾക്ക് നന്നായി ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ഇന്നിനി പേടിച്ച പോലൊന്നും സംഭവിക്കില്ല എന്ന ആശ്വാസത്തിൽ കിടക്കാനൊരുങ്ങിയതും ശോഭയെ ഞെട്ടിച്ച് കൊണ്ട് മൊബൈൽ ബെല്ലടിച്ചു..തന്റെ ജീവിതം പോലും തകർക്കാൻ പോന്ന മരണമണിയായിട്ടാണ് ശോഭക്കനുഭവപ്പെട്ടത്..

“”പ്ലീസ്… ഇന്നിനി ഇങ്ങോട്ട് ദയവ് ചെയ്ത് നിങ്ങൾ വരരുത്…””..

ഫോണെടുത്തത്തേ ശോഭ പറഞ്ഞു..

അവിടുന്ന് മറുപടിയൊന്നും കേട്ടില്ല..

“”നിങ്ങൾക്ക് ഞാനൊരു ഉപദ്രവവും ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ… എന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കരുത്… ഞാനെത്ര തവണ വേണേലും നിങ്ങളോട് മാപ്പ് പറയാം… “.

കരയുമ്പോലെയാണ് ശോഭ പറഞ്ഞത്..

എന്നിട്ടും അപ്പുറത്ത് നിന്ന് മിണ്ടാട്ടമില്ല..

“” ഹലോ…””..

ശോഭ വിളിച്ച് നോക്കി..

“” ഹലോ… “..

ഞരങ്ങും പോലൊരു ശബ്ദം കേട്ട് ശോഭ അമ്പരന്നു.. അവൻ മദ്യപിച്ച് ലക്ക് കെട്ടതാണെന്ന് ശോഭക്ക് മനസിലായി..ആ കോലത്തിലെങ്ങാനും അവനിങ്ങോട്ട് വന്നാൽ ശോഭക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലുമായില്ല..

“”ഞാനെന്തെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ മാപ്പ്… ഇനിയെന്നെ ശല്യം ചെയ്യരുത്…””..

“മിണ്ടാതിരിയെടീ പൂറീ… നീ… രക്ഷപ്പെട്ടെന്ന്… കരുതണ്ടാടീ… മൈരേ..

ഞാൻ വരും… നീ കരുതിയിരുന്നോ…””..

ശോഭ അന്തം വിട്ടു… അവൻ മദ്യപിച്ചിട്ടല്ല,സഹിക്കാനാവാത്ത വേദനയെന്നോണം പതറിപ്പതറിയാണവൻ സംസാരിക്കുന്നത്…

എന്ത് പറ്റിയീ പട്ടിക്ക്…?..

“”ഞാനങ്ങോട്ട് പോന്നതാടീ പൂറീ… നിന്റെ പൂറും കൂതീം ഇന്ന് പൊളിച്ചടുക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചതാ… ആക്സിഡന്റ് പറ്റി എന്റെ കാലൊടിഞ്ഞെടീ മൈരേ… ഞാനിപ്പോ നാഷണൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കിടക്കുകയാ… എന്റെ കാല് സുഖമായാൽ അന്ന് ഞാൻ വരും…