Chapter Title : ഇടവപ്പാതി ഒരു ഓർമ്മ 1 [വിനയൻ]

ഇടത്തരം കോവക്ക നിക്ക റിനുള്ളിൽ വല്ലാതെ ബലം വച്ചു നിന്നു ..........

അവലുടെ ഒരു ഭാവവ്യത്യാസവും കൂടാതെ യുള്ള പെരുമാറ്റം കണ്ട അവൻ അറിയാതെ ഓർ ത്തു പോയി .......... ഈ ചെറിയമ്മ എന്താ ഇപ്പോ ഇങ്ങനെ മുമ്പ് തറവാട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ ചെറിയമ്മയെ ഇങ്ങനെ ഒന്നും ഞാൻ കണ്ടിരുന്നി ല്ല ......... വലതു കാൽ കൊണ്ട് ലാഘവത്തോടെ എടുത്ത പാവാടയെ അയയിൽ ഇട്ട് അയയിൽ നിന്ന് ഒരു കള്ളിമുണ്ട് എടുത്ത് പൊക്കിളിനു നന്നേ താഴ്ത്തി ഉടുത്തു .........

കട്ടിലിനു അടുത്തേക്ക് വന്ന ചെറിയമ്മ ഉണ്ണി കുട്ടനെ കട്ടിലിൽ നിന്ന് എടുത്ത് വരാന്തയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന മുത്തശ്ശിയുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തിട്ട് പറഞ്ഞു .......... അമ്മെ , മേനെ ഒന്ന് നോക്കിക്കൊണെ ഞാൻ തൊഴുത്തിൽ നിന്ന് പശുനെ അഴിച്ചു കെട്ടിയിട്ടു വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു എന്നെയും കൂട്ടി ചെറിയമ്മ വീടിന് പുറകിലെ തൊഴുത്തിലെക്ക് നടന്നു ..........

തൊഴുത്തിലെക്ക് ഉള്ള ഓരോ ചുവടു വക്കു മ്പോഴും ചെറിയമ്മയുടെ തടി കൂടിയ കാരണം കാ ലിലെ കൊലുസിൻ്റെ യും മിഞ്ചിയുടെയും കിലുക്ക ത്തോടൊപ്പം ദും ദും എന്ന ശബ്ദത്തിന് കുറച്ച് ഖനം കൂടിയോ എന്ന് അവന് തോന്നാതിരുന്നില്ല .......... തൊഴുത്തിലെക്ക് കയറിയ ചെറിയമ്മ കണംകാൽ വരെ ഇറക്കം ഉള്ള തൻ്റെ കള്ളി മുണ്ടി ൻ്റെ രണ്ടു് അറ്റവും പിടിച്ചു മടക്കി അരയിൽ തിരുകി .......... ഇപ്പൊ കഷ്ടിച്ച് മുട്ട് വരെ മാത്രേ അതിനു ഇറക്കം ഉള്ളൂ .........

രണ്ടു പശുവിനെയും അഴിച്ച ചെറിയമ്മ പൂവാലി പശുവിൻ്റെ കയറൂ അവനു കൊടുത്തു കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു