Chapter Title : ഇണക്കുരുവികൾ 13 [പ്രണയ രാജ]

മുക്തയല്ല. തന്നോട് ചേർന്നു തന്നെയാണ് അവൾ ഇപ്പോഴും നിൽക്കുന്നത്. ആ ശരീരം മരവിച്ച് ശീതളമായത് താനറിയുന്നു. അനു തന്നിൽ നിന്ന് അകലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടാവാം എന്നാൽ അപ്രതീക്ഷിത നിമിഷങ്ങളിൽ നാം ചലനമറ്റ ശരീരമാകും എന്ന സത്യം ഞാൻ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു.
മാളു അവൾ ഞങ്ങൾക്കരികിലേക്ക് നടന്നു വരികയാണ്. ആ കാലടി അടുക്കും തോറും നടുങ്ങുന്നത് രണ്ട് ഹൃദയമാണ്. അനു അവൾ എനി വേണ്ടീട്ട് ചെയ്തതാണോ ഇത് എന്നൊരു ചിന്ത എൻ്റെ മനസിലുണർന്നു . അല്ല ഒരിക്കലും അല്ല ആ ചുംബനം അവൾ ആവിശ്യപ്പെട്ടതല്ല താൻ സ്വയം അറിഞ്ഞു നൽകിയതാണ് ഇതിൽ അവൾക്ക് പങ്കില്ല. തെറ്റു ചെയ്തത് താനാണ്, താൻ മാത്രം. ഒരിക്കെ ജിൻഷക്ക് ഉമ്മ കൊടുക്കാൻ അവൾ തന്നെ പറഞ്ഞതാണ് . അന്നു താൻ അതനുസരിച്ചെങ്കിലും ഒടുക്കം അവൾ ചോദിച്ച ആ ചോദ്യം " എന്നെ ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞാലും അങ്ങനെ ചെയ്യില്ലായിരുന്നു " അതവൾ പിന്നെ കുറുമ്പാണെന്നു പറഞ്ഞു തള്ളിയാലും ആ വാക്കുകൾ അത് മനസിൽ നിന്നും വന്നതാണ്. അങ്ങനെ ഉള്ള അവൾ ഇത് എങ്ങനെ എടുക്കും എൻ്റെ ഈശ്വരാ . ഈ നിമിഷം ഈ ഭൂമിയെ പിളർത്തി എന്നെ അങ്ങ് എടുക്കരുതോ?
മാളു ഞങ്ങൾക്കരികിൽ എത്തിയതും അനുവിനെ പിടിച്ചു തള്ളി . അവൾ കിടക്കയിൽ നിന്നു താഴേക്ക് വീണു . അവളുടെ ആ വീഴ്ച്ചയുടെ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടിരുന്നു. വളരെ മയത്തിലാണ് അത് സംഭവിച്ചത് എന്നൊരാശ്വാസം എന്നിൽ ഉടലെടുത്തിരുന്നു. അതിൽ ഏറെ ഞാൻ ഭയന്നത് അടുത്ത ഊഴം തൻ്റേതാണ് . ആ വീഴ്ച്ചയ്ക്ക് ഒരിക്കലും മയമുണ്ടാവില്ല . മനസ് ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു ആ നിമിഷത്തിനായി. എപ്പോ എന്തും സംഭവിക്കാം രാജ്യാതിർത്തിയിൽ നിൽക്കുന്ന പട്ടാളക്കാരൻ്റെ അവസ്ഥയായിരുന്നു തനിക്ക് . ഏത് നിമിഷവും ഒരു ആക്രമണം പ്രതീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് താനിരുന്നു. മിഴികൾ അടച്ച് മനസിനെ സജ്ജമാക്കി ഞാൻ കിടന്നു. തളർന്ന ശരീരവും മനസുമായി.
എൻ്റെ മാറിൽ ആരോ തല ചായ്ച്ചതറിഞ്ഞാണ് ഞാൻ കണ്ണു തുറന്നത്. മാളു അവൾ തന്നോട് ചേർന്നു കിടക്കുന്നു. അവളിലെ മൗനം എനിക്കു ഭയമായി തുടങ്ങി. അതെ അവൾ ഒരുങ്ങി