Chapter Title : ഇണക്കുരുവികൾ 7 [വെടി രാജ]

ബാല്യത്തിൻ കളിക്കോപ്പുകൾ സ്വരു കൂട്ടി
നീ ഒളിച്ചു കളിക്കുമീ വേളയിൽ
അനുരാഗത്തിൻ പുഷ്പങ്ങൾ വിരിയുന്നു
താമരമൊട്ടിൽ വിടരും നിൻ വദനം
കൺ കുളിരെ കാണാൻ വിതുമ്പവേ
എൻ മിഴികൾ ഈറനണിയുന്നു
മായയിൽ തെളിഞ്ഞൊരു സൗന്ദര്യം
ജീവിതത്തിൽ വർണ്ണങ്ങളായി
നിന്നെ ഒരു നോക്കു കണ്ടാൽ
ഈ ജീവിതം ധന്യമായി "

ഞാനറിയാതെ എൻ്റെ മനസിൽ വിരിഞ്ഞ കവിത. എൻ്റെ പ്രണയത്തിൻ്റെ ആദ്യ പ്രേമലേഖനം . സാക്ഷിയായി ഈ പ്രകൃതി മാത്രം. പ്രണയം അതു ചിലപ്പോ നമ്മളെ കവിയാക്കും ചിലപ്പോ സാഹസികനാക്കും മറ്റു ചിലപ്പോ ഭീരുവാക്കും . നഗ്നമായ സത്യങ്ങൾ എനിക്കു മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
കായലിൽ രണ്ടു മീനുകൾ തമ്മിൽ തൊട്ടുരുമി അകലുന്നത് ഞാൻ നോക്കി നിന്നു. അവരിലും ഞാൻ പ്രണയം കണ്ടു. കടലിനോട് ചേരാൻ വിതുമ്പുന്ന കായലിനും പ്രണയം . സുര്യനെ പ്രണയിക്കുന്ന പച്ചപ്പും. പുവിനെ പ്രണയിക്കുന്ന വണ്ടും എല്ലാവരും പ്രണയിക്കുന്നു. ഈ ഞാനും പ്രണയിക്കുന്നു.
ഫോണിൽ ഇടക്കിടെ നോക്കിയെങ്കിലും മാളുവിൻ്റെ മെസേജ് ഒന്നും വന്നിട്ടില്ല. ഇന്നുവരെ താൻ അനുഭവിക്കാത്ത ഭ്രാന്തിൻ്റെ വിത്തുകൾ തന്നിൽ പൊട്ടി മുളക്കുന്നത് അവനറിയുകയായിരുന്നു.
മാളൂ ....................
ഉറക്കെ അവൻ വിളിച്ചു
എൻ്റെ മാളൂ......................
അതിലും ഉറക്കെ അവൻ വിളിച്ചു.
മോളേ നീ എവിടെ ........................
ഉറക്കെ അവൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും തൊണ്ട പൊട്ടിയതിനാലോ എന്തോ അവൻ ചുമച്ചു ആ കണ്ണുകളിൽ വെള്ളം നിറഞ്ഞു. അവനാ പുൽ തടത്തിൽ കിടന്നു മാനത്തേക്ക് നോക്കി കിടന്നു. സൂര്യൻ്റെ തീക്ഷണത ആ കണ്ണുകളെ അടപ്പിച്ചില്ല. സൂര്യതാപം അവനെ വെന്തുരുക്കാൻ പര്യാപ്തമായില്ല അവയ്ക്കു മീതെ ആ ശക്തി