Chapter Title : ഇന്നലകളിൽ ഇറങ്ങിയ ഹിബ 3 [ഫ്ലോക്കി കട്ടേക്കാട്]

ഇല്ല എന്നതാണ് സത്യം. മുഖം ഒന്ന് താഴ്ത്തി വീണ്ടും ഉയർത്തി. ചുണ്ടുകൾ ഉള്ളിലേക്ക് പിടിച്ചു. ഞാൻ : എനിക്കും അറിയില്ല, സമയമാകുമ്പോൾ നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് തേടാം ഹിബ…. ജീപ് എടുത്തു സ്റ്റേഷനിലേക് തിരിച്ചു. മനസ്സ് കലുഷിതമാണ്. വേലിയേറ്റ തിരകൾ പോലെ രൂക്ഷമായി അവ എന്റെ മനസ്സിനെ നോവിക്കുന്നു. കീറി മുറിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് വർഷമായി ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്ന ഒരു തരം വിങ്ങലുണ്ട്. അതെനിക്ക് ഇറക്കി വെക്കണം. ഇനി എനിക്ക് മുന്നിൽ കുറച്ചു ദൂരം കൂടി ബാക്കിയുണ്ട്. മനസ്സിനെ പിടിച്ചു നിർത്താനാകുന്നില്ല. അത് പിന്നിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നു. +++++++ രാത്രി 11 മണി… ഞാൻ മൂക്ക് പൊത്തി പിടിച്ചു. ഇരുട്ടിനെ വകഞ്ഞു മാറ്റികൊണ്ട് സോജുവും ഞാനും മുന്നോട്ട് നടന്നു. ചെറിയ ചെറിയ കുറ്റിച്ചെടികൾക്കിടയിലെ ചെറിയ മുള്ളുകൾ കാലിൽ കോറി, “ഔഫ്…” സോജോ : പ്പാ മൈരേ ഒച്ചയെടുക്കല്ലേ…. ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ പിന്നേ ഡിസ്മിസൽ നോക്കിയ മതി.

ഞാൻ : ഡാ നിനക്കറിയോ ആ അടിക്ക് നമുക്ക് ഡിസ്മിസൽ കിട്ടാനുള്ളതായിരുന്നു. ആ കുട്ടികൾ റിക്വസ്റ്റ് ചെയ്തത് കൊണ്ട് മാത്രം 2 മാസത്തെ സസ്പെൻഷൻ ആക്കിയതാണ്… സോജോ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു എന്നെ നോക്കി… സോജോ : പന്ന… മൈരേ നിന്നോട് ആരാ പറഞ്ഞത്? ഞാൻ : അനു… അന്ന് പോയപ്പോ പറഞ്ഞതാ… സോജോ : അങ്ങനെ വല്ലതും സംഭവിച്ചാൽ…. ഞാൻ : നി പേടിക്കണ്ട, വാപ്പനോട് പറഞ്ഞു ഞാൻ വിസ സെറ്റ് ആക്കിത്തരാം.. നേരെ വിട്ടോ…. സോജോ : പൂ….. മോനെ…. അല്ലങ്കിൽ വേണ്ട അതും നല്ല ഐഡിയ തന്നെ ആണ്… ഞാൻ : അതാണ്… ഞാൻ അനുനെ ഒന്ന് വിളിക്കട്ടെ.. സോജോ : ഇനി അവൾ ഇപ്പോഴും ബിസി ആയിരിക്കോ മൈരേ… ഞാൻ : ഏയ്‌ ഇപ്പോൾ ആരാധന ഒറങ്ങീട്ടുണ്ടാകും… സോജോ എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു നിന്നു. എന്നെ ഒന്ന് ഇരുത്തി നോക്കി. എന്നിട്ട്… സോജോ : ആരാധനായോ…. നി ആരെങ്കിലും ആരാധിക്കാൻ പോകുവാ….? ഞാൻ : മൈരേ ആരാധന, ഞങ്ങളുടെ മോള്… സോജോ : നിന്റെ മോളോ…. മൈരേ അവളുടെ മോള്,