Chapter Title : ഇറച്ചിപ്പീസ് [കൊമ്പൻ]

കണ്ട പാപ്പച്ചൻ മുതലാളി, അന്ന് രാത്രി വെള്ളമടികുമ്പോ നിലത്തിരിക്കുന്ന വേലപ്പനോട് സംശയം പോലെ പറഞ്ഞു.

“എടാ വേലപ്പാ, ഞാൻ നിന്നോടൊരു കാര്യം ചോദിക്കാം..”

“എന്താ മുതലാളി...” നിലത്തിരുന്നു കൊണ്ട് കള്ളു തൊണ്ടയിലേക്കിറക്കി ഞെട്ടിക്കൊണ്ട് വേലപ്പൻ മുതലാളിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

“അതൊന്നുമില്ലെടാ ….മരുമകൾക്ക് ഈയിടെയായി മുഖത്ത് നല്ല തെളിച്ചം. അവൾക്ക് കെട്ടിക്കൊണ്ടു വന്നതിലും പ്രസരിപ്പും സന്തോഷവും കാണാനുണ്ട് , അവൾക്ക് മറ്റാരുമായെങ്കിലും വല്ല ചുറ്റിക്കളിയുണ്ടോ?! ഞാനിവിടെ ഇല്ലാത്തപ്പോ ആരെങ്കിലും വരികയോ മറ്റോ?!! ഉണ്ടോ വേലപ്പാ ?” ഗ്ലാസിലെ മദ്യം മോന്തിക്കൊണ്ട് പൂന്തോട്ടത്തിന്റെ നടുവിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് പാപ്പച്ചൻ വേലപ്പനോട് ഒരു ഒന്നുടെ ഒഴിക്കാൻ ഗ്ലാസ് നീട്ടി.

“അത് പിന്നെ മുതലാളി…” വേലപ്പൻ കുഴഞ്ഞു. അയാളെങ്ങാനും കാര്യമറിഞ്ഞോ എന്നയാൾ ഭയപ്പെട്ടു. പക്ഷെ പുറത്തു കാണിക്കാതെ കുഴയുന്ന നാവും കൊണ്ട് മനസ് തുറക്കുന്ന മുതലാളിയെ തന്നെ വേലപ്പൻ നോക്കി.

“വേലപ്പാ ...നിനക്കറിയാല്ലോ എന്റെ ജോയി മോൻ പോയപ്പോ, അമല അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാഞ്ഞത് എന്നെയോർത്തു മാത്രമാണ്, അവൾ സ്നേഹമുള്ള കൂട്ടത്തിലാണ്. എനിക്ക് മക്കൾ മൂന്നു ഉണ്ടെങ്കിലും എല്ലാം ഭാര്യമാരുടെ ചൊല്ലും കേട്ട് നടക്കുന്ന കള്ള കൂട്ടങ്ങളാണ്, ഞാൻ അവർക്കന്റെ സ്വത്തു ഭാഗം വെച്ച് കൊടുത്തതിൽ പിന്നെ തിരിഞ്ഞു നോട്ടമില്ല, ഈ 70ആം വയസിൽ, എനിക്കിപ്പോ അമലയുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷം കണ്ടാ മാത്രം മതിയെനിക്ക്. അവൾക്ക് മറ്റൊരു കല്യാണം കഴിക്കാൻ താല്പര്യമുണ്ടോന്നു ഇന്നലെ കൂടെ ഞാൻ ചോദിച്ചേയുള്ളു…
അവൾക്കതിനൊന്നും സമ്മതമല്ല പോലും, ഞാനെന്താ ചെയ്യാ...അവളുടെ ഇഷ്ടമ്പോലെന്നു വെച്ചു.”

“അതെ മുതലാളി, മുതലാളിക്ക് തോന്നിയത് ശെരിയാണ്, ആരോ ഒരാൾ ഇടക്ക് പോക്ക് വരവുണ്ട്, രാത്രി