Chapter Title : ഇരു മുഖന് 2 [Antu Paappan]
അതും തെള്ളി മറിച്ചു മുന്നോട്ട് വീണു, ചാക്ക് കെട്ടിരുന്ന സ്ഥലത്ത് ഒരു ജനല്. അതില് ചെറിയ ഒരു കുട്ടിക്ക് കഷ്ടിച്ച് ഇറങ്ങാന് പറ്റുന്ന ഗാപ്പില് കുത്തനെ കമ്പികള്. ഞാന് ആ ജനല് പടിയില് പിടിച്ചു എഴുന്നേല്ക്കാന് ശ്രെമിച്ചു. അച്ഛാ എന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ട് ആ ജനല് വഴി ഊര്ന്നിറങ്ങാന് നോക്കുന്ന വിഷ്ണു ഏട്ടനെ ഞാന് കണ്ടു.
അതേ അത് ഈ മുറി തന്നെ. അച്ഛന് ഞങ്ങളെ അന്ന് പൂട്ടി ഇട്ടിരുന്നത് ഇവിടെ ആയിരുന്നു. ഞാന് കണ്ടു, ഞാന് കണ്ടു..... മംഗലത്ത് വീടിനു, എന്റെ സ്വൊന്തം തറവാടിനു... തീ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. വീടില് ജനല് പാളികള്ക്കുള്ളിലൂടെ അകത്തു തീ പടരുന്നത് കാണാം .പ്രധാന വാതില് വഴി ഒരു തീഗോളം പുറത്തേക്കു വരുന്നു, വരന്തയിലൂടെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ആളി കത്തി ഓടുന്നു. അതെ തീ ഗോളം!
“”അച്ഛാ ....”” വിഷ്ണു വെട്ടാന് നിലവിളിക്കുന്നു.
പുറത്തു ചാടാന് പറ്റാതെ ആ മുറിയില് ചുറ്റും ഓടി നടക്കുന്ന ഞാനും ജനല് വഴി ഇറങ്ങാന് ശ്രെമിക്കുന്ന വിഷ്ണു ഏട്ടനും. ഞാന് അവനിലും ചെറുതയിരുന്നു അവന് ആ ജനല് വഴിയെ ഇറങ്ങുമ്പോള് ആ ജനല് പടിവരെ കഷ്ടിച്ച് നീളമുള്ള ഞാന് അച്ഛാ അച്ഛാന്ന് വിളിച്ചു കരയുകയായിരുന്നു.
അച്ഛനെ ഓടി ചെന്നു കെട്ടി പിടിക്കുന്ന വിഷുന്വെട്ടാന്.പിന്നെ ഞാന് കണ്ടത് എന്റെ കണ് മുന്നില് രണ്ടു തീ ഗോളങ്ങള്.... എനിക്ക് ഈ ലോകത്തിലെ എന്തിനേക്കാളും പ്രിയപ്പെട്ട രണ്ടു പേര് എന്റെ മുന്നില് വെച്ച് കത്തി അമരുന്ന കാണുമ്പൊള് ഒന്നും ചെയ്യാനാകാതെ നിന്നു കരയുന്ന ഞാന്. ഭൂതവും വാര്ത്തമാനവും തിരിച്ചറിയാന് പറ്റാത്ത
💬 Comments
View all comments