Chapter Title : ഇരു മുഖന്‍ 2 [Antu Paappan]

അവനോടു ചുമ്മാ  ചോദിച്ചു, സത്യത്തി എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു അവിടെ നടന്ന പ്രശ്നങ്ങള്‍ നേരില്‍ കണ്ടു ആകെ വിഷമിച്ചു നിക്കുവയിരുന്നു എന്ന്. “”അരുണിമ.. നാശം അവള്‍ അവളെ ആര്‍ക്കു വേണം, അവള്‍ ആ രാവുണ്ണിയുടെ മകള്‍ അല്ലെ? എനിക്ക് വേണ്ട അവളെ. അവള്‍ എന്‍റെ പിറകെ നടക്കുകെയുള്ളു “”

അപ്പൊ നിനക്ക് അവളെ ഇഷ്ടം ആല്ലേ

“”അല്ല എനിക്ക് ആരെയും... അല്ല എനിക്ക് ആമ്മുനെയാ ഇഷ്ടം””

അവന്‍ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. അതില്‍ ആര്യെചിയോടു ഉള്ള ഇഷ്ടത്തിനും അപ്പുറം അരുണിമയോട് ഉള്ള വെറുപ്പാണ് എനിക്ക് കാണാന്‍ പറ്റിയത്. എങ്കിലും എനിക്ക് ഒരുപാടു വിഷമം വന്നു.

“”ആര്യേച്ചി എന്റെയാ എന്‍റെ മാത്രം”” ഞാന്‍ പറഞ്ഞു “”ഹേ നിന്റതോ! നിന്നെകള്‍ മൂത്തതല്ലേ അവള്‍, നിന്നെക്കാള്‍ വലുതും, ഭ്രാന്തുണ്ടോ നിനക്ക്”” “”എനിക്കറിയില്ല, ആരേച്ചി എന്‍റെയാ, നിനക്കവളെ തരില്ല’’ “”എടാ നിന്നെ ഞാന്‍ എന്‍റെ....”” എന്‍റെ നേരെ കയ്യോങ്ങി അവന്‍ ആദ്യമായി ആയിരുന്നു എന്നെ തല്ലാന്‍ കയ്യോങ്ങുന്നത്.

പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ മിണ്ടാതെ പിണങ്ങി മാറി ഇരുന്നു. ഞാന്‍ ഒന്ന് മയങ്ങി പ്പോയി.

അവന്‍ അച്ഛാ അച്ഛാന്നു വിളിച്ചു കരയുമ്പോള്‍ ആണ് ഞാന്‍ എഴുന്നേല്‍ക്കുന്നത്‌.

എന്‍റെ  അച്ഛനെ ഗുണ്ടകള്‍ തല്ലുന്നു. അച്ഛന്‍ തിരിച്ചും. രാവുണ്ണി ഒരു മരക്കട്ട എടുത്തു അച്ചന്റെ തലക്കടിക്കുന്നു, അച്ഛന്‍ നിലത്തു വീഴുന്നു. അവര്‍ അച്ഛനെ എടുത്തു വീട്ടിനകത്ത് ഇടുന്നു.  രാവുണ്ണി വണ്ടിയില്‍ നിന്നു പെട്രോള്‍ കാന്‍ എടുത്തുകൊണ്ടു പോകുന്നു. അച്ചന്റെ മേത്ത് പെട്രോള്‍ ഒഴിക്കുന്നു. പിന്നെ ഒരു തീ  ഗോളം. ആ ഗുണ്ടകള്‍ ആരയോ തിരയുന്നു.

അപ്പോഴേക്കും വിഷ്ണു ഏട്ടന്‍ ജനല്‍ ചാടി ചെന്നു അച്ഛനെ