Chapter Title : ഇരുട്ടടി [ആനീ]

ആരെയും വെല്ലു വിളിക്കുന്ന ആ ചന്തിക്കുടങ്ങളും കണ്ട അയാൾ ശെരിക്കും വണ്ടറടിച്ചു. അയാളുടെ ഓരോ രോമങ്ങളും ശരീരത്തു നിന്നും എണീച്ചു നിൽക്കാൻ തുടങ്ങി. തന്റെ മരുമകൾ ഇത്രയും സുന്ദരിയാണോ.. അയാളൽഭുതപ്പെട്ടു.

തന്റെ കുണ്ണ അവളെ നോക്കി ഒന്നുകൂടി തൊലിച്ചടിച്ചു. അതിൽ നിന്നും കണികളായി തേൻതുള്ളികൾ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത്‌ നിളയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള കണ്ണുനീരായിരുന്നുവെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി..

ഇതേസമയം നിള ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു. മുറിയ്ക്ക് പുറത്ത് എന്തോ അനക്കം പോലെ തോന്നിയ അവളൊന്ന് വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു.

"മോളെ."

"യ്യോ! അച്ഛൻ.."

അവൾ വേഗം ഫോൺ വെട്ടം മാറ്റിപ്പിടിച്ചു.

"എന്താ അച്ഛാ?"

"മോള് ഡ്രെസ്സ് മൊത്തം ഊരിയോ?"

"അ.."

"എന്താ മോളേ? ഊരിയോ? പറ.."

"അത്‌.. മ്മ്.."

"ഉം, എന്നാൽ അതിങ്ങ് തന്നേര് മോളെ. അച്ഛൻ മുണ്ട് വിരിക്കാൻ പുറത്ത് പോകുവാ. മോൾടേം കൂടി ഇട്ടേക്കാം.."

"അത്.. ഞാൻ ഇവിടെ ഇട്ടോളം അച്ഛാ."

"ഹ!.. ഇവിടുന്നൊന്നും ഉണങ്ങില്ല മോളെ, ഇങ്ങോട്ട് താ."

"അത്.."

"പറയുന്നത് കേൾക്ക് മോളേ.."

എന്നാൽ നിള എന്തേലും പറയും മുമ്പ് രാജശേഖരൻ ആ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി.. നിള ശെരിക്കും പകച്ചുപോയി ആ നിമിഷം..

'ആ റൂമിൽ ഒരു നൂൽബന്ധം പോലുമില്ലാതെ നിൽക്കുകയാണ് താൻ.. അപ്പോഴാണ് അച്ഛൻ അവിടേക്ക് ചോദിക്കാതെ കയറി വരുന്നത്.. പെട്ടെന്നു തന്നെ ഇറക്കി വിട്ടില്ലേൽ തന്റെ തുണിയില്ലാക്കോലം അച്ഛൻ കാണും! യ്യോ!.. ഹ്മ്മ്, തുണി കൊടുത്തേക്കാം. ഇല്ലേൽ അച്ഛൻ പോകില്ല..' അവളോർത്തു.

"മോളെ, ഫ്ലാഷ് ഓൺ ആക്കിക്കെ. അച്ഛൻ തുണി എടുക്കട്ടെ.."

"അത് അച്ഛാ.. ഞാ..ഞാൻ തരാം, അച്ഛനൊന്നു പുറത്ത് നില്ക്കുവോ?"

"ഹാ