Chapter Title : ഇരുട്ടടി [ആനീ]
രാജശേഖരൻ ചോദിച്ചു.
"അത് അച്ഛാ, എനിക്ക് കുറച്ച് ബുക്ക്സൊക്കെ മേടിക്കണമായിരുന്നു. പിന്നെ ഇവിടുള്ള കൂട്ടുകാരിയുടെ വീട്ടിലും ഒന്ന് കയറണം. അതാ നേരത്തെ പോകാവെന്നു പറഞ്ഞെ."
"ആഹാ, എന്നാ മോള് റെഡിയായിക്കോ. അച്ഛൻ ഇപ്പൊത്തന്നെ റെഡിയാവാം."
"ശരിയച്ഛാ.."
നിള പയ്യെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
ആ ഡ്രെസ്സിൽ എന്തോ ഒരു വശ്യത അവൾക്ക് കൂടിയിട്ടുണ്ട്.. രാജശേഖരനോർത്തു.
'അല്ലേലും ഈ ചരക്ക് പെൺപിള്ളേര് സാരിയുടുത്താൽ അവരെ അപ്പോൾ തന്നെ പിടിച്ച് ഊക്കാൻ തോന്നും! എന്തൊരു ചന്തം!.. ഹോ..'
"നിങ്ങള് റെഡിയാവുന്നില്ലേ?"
പകുതി ഉറക്കത്തിൽ ദേവി കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് അയാളോട് ചോദിച്ചു.
"ആടീ, ഒന്ന് കുളിക്കട്ടെ. നീ കിടന്നോ, നേരത്തെ എണീക്കണ്ട. ബി.പി കൂടും.."
"ഹ്മ്മ്ം.."
ദേവി ഒരു സൈഡിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് വീണ്ടും ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. രാജശേഖരൻ ഒരൽപ്പം പുച്ഛത്തോടെ തന്റെ ഭാര്യയെ നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടു. എന്നിട്ട് വേഗം ഒരു തോർത്തുമെടുത്ത് ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി.
……..
ഇതേസമയം നിള തന്റെ നീളൻ കണ്ണുകൾ ഐലൈനർ കൊണ്ട് എഴുതുകയായിരുന്നു. അവൾക്കപ്പോൾ ഓരോ ചിന്തകൾ വന്നു..
'മാറ്റാൻ വേറെ ഡ്രസ്സ് എടുക്കണോ..? ആ വേണ്ട, നിമിഷയുടെ വീട്ടിലേക്കല്ലെ പോകുന്നെ. തൽക്കാലം അവളുടെ അടുത്ത് എന്തേലും ഡ്രെസ്സ് കാണും. അതൊക്കെ ഇട്ട് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം. കെട്ടിവലിച്ച് ഇവിടുന്നേ കൊണ്ടുപോകാൻ പാടാ. വല്ലാത്തൊരു ചടങ്ങാണ് അതൊക്കെ.. ഇറങ്ങും മുമ്പേ അവളെ ഒന്ന് വിളിക്കണോ..? മ്മ്, വിളിച്ചേക്കാം, അച്ഛനും കൂടെ ഉള്ളതല്ലേ..'
അവൾ ഫോണെടുത്ത് കൂട്ടുകാരി നിമിഷയെ വിളിച്ചു. എന്നാലവളുടെ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫായിരുന്നു.
'ഹും! ഈ പെണ്ണ് ഇതെവിടെ പോയി?? ഒന്നും കൂടെ വിളിക്കണോ.. വേണ്ട, അവിടെ
💬 Comments
View all comments