Chapter Title : ഇഷ [വേടൻ]

ആവും.. ""

പാത്രം കഴുകി ഒതുക്കുന്നിനിടയിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു ന്നാൽ മറുപടി വന്നത് തൊട്ട് പിന്നിൽ നിന്നുമാണ്.

"" മാറ് ഡോക്ടറെ ഞാചെയ്യാം... "" അവൾ മുന്നോട്ടേക് ആഞ്ഞതും ഞാൻ സ്നേഹത്തോടെ അത് വിലക്കി, അതോടെ അവൾ പിന്നൊന്നും ചോദിച്ചില്ല.

"" അല്ല ഡോക്ടറെ എനിക്ക് വേറൊരു ഡൌട്ട്...! ""

"" ഹ്മ്മ്... ഇത് ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞില്ലെടോ തന്റെ ഡൌട്ട് ചോദിക്കല്.. മ്മ് ചോദിക്ക്.. "" ന്റെ മറുപടി കേട്ട് അവൾ ചമ്മിയപ്പോലെ തല ചൊറിഞ്ഞു.

"" ഹോസ്പിറ്റലിൽ വെച്ചോന്ന് കണ്ടാൽ പോലും മിണ്ടാത്ത, അല്ലേൽ ആരെയും നോക്കിയൊന്ന് ചിരിക്കപ്പോലും ചെയ്യാത്ത ഡോക്ടർ തന്നെയാണോ ഇതെന്ന് നിക്കൊരു ഡൌട്ട്.. ""

അവൾ ആലോചനയിൽ മുഴുകി ആയ സ്ലാബിനോട് ചേർന്നു നിന്നു.

"" ഇതാണോ തനിഹയുടെ ഡൌട്ട്...?? ""

ഞാൻ ചോദ്യം തിരിച്ചിട്ടു.

"" ഏയ്‌ അല്ല.. ഒരു പരിചയവുമില്ലാത്ത ന്നെ വീട്ടിൽ താമസിപ്പിച്ചതിൽ ഡോക്ടർക്കൊരു പേടിയുമില്ലെന്ന് ..??""

"" ന്തിന് ഞാൻ പേടിക്കണം.. കുടിപ്പോയ താൻ ന്നെ അങ്ങ് കൊല്ലുമായിരിക്കും., ആത്രേയല്ലേ സംഭവിക്കു.. പോട്ടെന്ന് വെക്കും ഞാൻ.. ""

ഞാൻ കഴുകിയ പാത്രം എല്ലാം അടുക്കി വെച്ചു അടുക്കളയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി.

"" അതെന്താ ഡോക്ടർ അങ്ങനെ പറഞ്ഞെ.. "" അവൾ ധൃതിയിൽ വെളിയിലേക്ക് വന്നു.

"" അതങ്ങനെ ആയോണ്ട്...! ""

പിന്നെ ഞങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ മിണ്ടിയിരുന്നില്ല. ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ സംസാരങ്ങൾ ഒതുക്കാൻ ഞാൻ പ്രത്യകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.അവൾ കിടക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ മുറിയിൽ കയറി കതക് അയച്ചിരുന്നു. ഓർമ്മകളെ പുൽകി ഗൂഢമായ ഇരുട്ടിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ പകച്ചു നിൽക്കാൻ