Chapter Title : ഇഷയുടെ ജീവൻ [Karan]

അവസാനത്തെ കുട്ടി..."

വിനോദ് പെട്ടെന്ന് ഇഷയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അയാളുടെ മുഖത്ത് ചെറിയ അമ്പരപ്പ് വിരിഞ്ഞു. അവളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ അയാൾ നോക്കി. അയാൾ എഴുന്നേറ്റു. പതിയെ ആ മുഖത്ത് നിന്നും അക്ഷമയും ദേഷ്യവും അലിഞ്ഞില്ലാതെ ആയി. ഇഷക്ക് ഇതൊരു നല്ല സൈൻ ആയിട്ട്  തോന്നി.

വിനോദ് : "നിന്റെ പേരെന്താ?"

ഇഷ : "ഇഷ"

വിനോദ് : "ഇതിനു മുൻപ് അഭിനയിചിട്ടുണ്ടോ?"

ഇഷ : " ഉണ്ട്. കുറച്ചു നാടകത്തിലൊക്കെ അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്. സിനിമയിലാണെങ്കിൽ ഇല്ല സാർ….ട്രെയിനിങ് എടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഒരുപാടു സെമിനാർ ഒക്കെ അറ്റൻഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്."

വിനോദ് : " താനാണോ നീർമിഴി എന്ന ഏകാങ്ക നാടകത്തിൽ അഭിനയിച്ചത്?”

ഇഷ ഞെട്ടി. അവൾ അഭിനയിച്ച വർഷങ്ങൾക് മുൻപ് അഭിനയിച്ച ഒരു നാടകമായിരുന്നു അത്. അന്ന് വിനോദ് അത് കാണാൻ വന്ന കാര്യം ഇപ്പോഴാണ് അവൾക്ക് ഓര്മ വന്നത്.

ഇഷ : "അതെ സാർ. ഞാനാണത്."

വിനോദ് : "അത് ശരി. അപ്പൊ എനിക്ക് ഓര്മ തെറ്റിയില്ല. എനിക്ക് അങ്ങനെ പൊതുവേ മുഖം മറക്കുന്ന ശീലമേ ഇല്ല. തന്റെ അന്നത്തെ ആ പെർഫോമൻസ് എന്റെ മനസ്സിൽ ഇന്നും ഉണ്ട്."

ഇഷക്ക് വല്ലാതെ സന്തോഷമായി. ഇത്രയും വർഷമായിട്ടും ഇദ്ദേഹം അത് മറന്നില്ല എന്നുള്ളത് അവൾക്ക് അത്ഭുതമായിരുന്നു.

വിനോദ് ആ മുറിയിൽ നിൽക്കുന്ന ബാക്കിയുള്ളവരോട് ഇറങ്ങി പോകാൻ പറഞ്ഞു. അവർ തമ്മിൽ തമ്മിൽ നോക്കി, നടന്നു വെളിയിലേക്ക് പോയി.

വിനോദ് ഇഷയെ അടിമുടി നോക്കി. ശരീരം മുഴുവൻ സ്കാൻ ചെയ്യുന്നത് പോലെ ഒരു നോട്ടം. യാതൊരു ദാക്ഷണ്യവും ഇല്ലാതെ അയാളുടെ കണ്ണുകൾ