Chapter Title : ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

നനഞ്ഞൊട്ടിയ മാക്സിയിലേക്ക് അവന്റെ നോട്ടം പടർന്നു.

​"പോലീസിനെ വിളിക്കണോ?"

അവൻ പതുക്കെ ചോദിച്ചു. ആ ശബ്ദത്തിലെ ഗാംഭീര്യം മീരയെ തളർത്തി.

​അവൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് സാവധാനം നടന്നു വന്നു. മീര ഭിത്തിയോട് ചേർന്നു നിന്നു.

അവൻ തന്റെ ഒരു കൈ അവളുടെ തലയ്ക്ക് അരികിലായി ഭിത്തിയിൽ കുത്തി.

അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും ആ പരിചിതമായ സ്പ്രേയുടെയും മഴയുടെയും മണം മീര അനുഭവിച്ചു.

​"പോലീസിനോട് നീ എന്ത് പറയും മീരേ നീ?!!

അഞ്ചു വർഷം മുൻപ് മരിച്ചുപോയ നിന്റെ ഭർത്താവ് തിരിച്ചുവന്നു എന്നോ?!!

അതോ, നിന്റെ ബെഡ്റൂമിൽ നിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇരിക്കുന്ന എന്നെ അവർക്ക് കാട്ടിക്കൊടുക്കുമോ നീ?

പോലീസുകാർ വരുമ്പോൾ ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് നിനക്കറിയില്ലേ?!!"

​അവൻ തന്റെ മറുകൈ കൊണ്ട് മീരയുടെ തലയിലെ തോർത്ത് പതുക്കെ അഴിച്ചുമാറ്റി.

നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ അവളുടെ തോളിലേക്ക് വീണു.അവൾ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ തറച്ചുനിന്നു.

​"നിന്റെ ഈ ദേഷ്യം... അത് പണ്ടേ എനിക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമാണ്. നീ പോലീസിനെ വിളിക്കില്ല മീരേ... കാരണം, നിന്റെ ഹൃദയത്തിന് അറിയാം ഞാൻ ആരാണെന്ന്."

​അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിലെ ആ നനഞ്ഞ ഭാഗത്തേക്ക് മുഖമടുപ്പിച്ചു.

മീരയുടെ ശരീരം ആ സ്പർശനത്തിന് കീഴ്പ്പെടാൻ വെമ്പുന്നത് പോലെ വിറച്ചു.

​"നിന്റെ മാക്സി ആകെ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു മീരേ... പനി പിടിക്കും. ഇത് മാറ്റി നല്ലൊരു സാരി ഉടുക്ക്."

അവൻ മീരയുടെ അരികിലേക്ക് ഒരടി കൂടി അടുത്തുവെച്ചു.

ഭിത്തിയും അവന്റെ കരുത്തുറ്റ ശരീരവും തമ്മിലുള്ള ആ ചെറിയ ഇടയിൽ മീര ശ്വാസം മുട്ടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

നനഞ്ഞൊട്ടിയ മാക്സിക്കുള്ളിൽ അവളുടെ ഹൃദയം ഒരു പക്ഷിയെപ്പോലെ പിടയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​അവൻ തന്റെ ഇടതുകൈ പതുക്കെ ഉയർത്തി മീരയുടെ മുഖത്തെ ആ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ കാതോരത്തേക്ക് വകഞ്ഞുമാറ്റി.

അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കവിളിൽ തട്ടിയപ്പോൾ മീരയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപിണർ പാഞ്ഞുപോയി.

​"മീരേ... നീ വിറയ്ക്കുകയാണല്ലോ,"

അവൻ വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ, പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.

​അവന്റെ മറുകൈ പതുക്കെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് നീങ്ങി.

മാക്സിയുടെ നനഞ്ഞ തുണിക്കു മുകളിലൂടെ അവന്റെ ചൂടുള്ള കൈപ്പത്തി അമർന്നപ്പോൾ മീരയുടെ കണ്ണുകൾ