Chapter Title : ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

ആ രഹസ്യലോകം അയാളുടെ മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടു.

കറുത്ത രോമങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒളിഞ്ഞുനിന്ന അവളുടെ ആ തടിച്ച പൂർത്തടം അയാളെ കൂടുതൽ പ്രലോഭിപ്പിച്ചു.

മീരയുടെ ഉടൽ ഒരു വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.

അഞ്ചു വർഷത്തെ മരവിപ്പിന് ശേഷം തന്റെ ശരീരത്തിലെ ഏറ്റവും ലോലമായ ഇടങ്ങളിൽ ഒരു പുരുഷന്റെ നിശ്വാസവും സ്പർശനവും ഏറ്റുവാങ്ങുമ്പോൾ അവൾക്ക് നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുകയായിരുന്നു.

അയാളുടെ മുഖം തന്റെ തുടയിടുക്കിലെ ആ ചാലിലേക്ക് അമർന്നപ്പോൾ അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

​"ആഹ്... സന്ദീപ്... ഒന്ന്....നിർത്തൂ... എനിക്ക്... എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നു..."

അവൾ കിതച്ചുകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ പകുതി ലജ്ജയും പകുതി അനിയന്ത്രിതമായ ആഗ്രഹവുമായിരുന്നു.

​അയാൾ തന്റെ വിരലുകൾ ആ രോമങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ നനവാർന്ന ഭാഗത്തേക്ക് പതുക്കെ നീക്കി.

വിയർപ്പിന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെയും ആ ഗന്ധം ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ അവിടെ അമർത്തി.

തന്റെ മുന്നിലുള്ളത് ആരായാലും, അത് സന്ദീപിന്റെ ആത്മാവാണെന്ന് അവളുടെ മനസ്സ് വിശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

​"സന്ദീപ്... ഇത്... ഇത് നീ തന്നെയാണോ? അതോ ഞാൻ കാണുന്ന സ്വപ്നമാണോ?"

അവൾ കണ്ണുകൾ പാതി തുറന്ന്, വികാരത്താൽ കലങ്ങിയ സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.

​അയാൾ മറുപടി പറയാതെ തന്റെ അധരങ്ങൾ അവളുടെ ആ തടിച്ച പൂർത്തടത്തിൽ അമർത്തി.

​"മ്മ്മ്...ആഹ്ഹ.... വേണ്ട... ആഹ്ഹ..."

മീരയുടെ ശരീരം ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. അവൾ തന്റെ കാലുകൾ അല്പം കൂടി അകത്തിക്കൊടുത്തു.

​അവൾ തന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ ഉയർത്തി അയാളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിൽ കോർത്തുപിടിച്ചു. അയാളുടെ മുഖം തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴ്ത്തി വെക്കാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു പോയി.

"എന്താ.. മീരാ... ഞാൻ..... നിർത്തണോ..."

അയാൾ മുഖം ഉയർത്തി തന്റെ കൈവിരൽ പതുക്കെ അവളുടെ പൂറിനു മുകളിലൂടെ ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ നോക്കി ചോദിച്ചു...

​"ആഹ്ഹ.... സന്ദീപ്..... പ്ലീസ്....എന്നെ... എന്നെ പൂർണ്ണമായും നിന്റേതാക്കൂ സന്ദീപ്...
ഈ ഏകാന്തത എനിക്ക് ഇനി വയ്യ....... എനിക്ക് നിന്നെ വേണം... നിന്റെ ഈ ചൂട് വേണം..."

അയാൾ അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു...

അയാൾ പതുക്കെ മുകളിലേക്ക് വന്ന് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

"മീരേ... നീ ഇപ്പോഴും എന്റെത് മാത്രമാണ്."

പതിയെ അയാൾ മുഖം അവളുടെ