0%

Chapter Title : ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

തീക്ഷ്ണതയോടെ അവൾ അനുഭവിച്ചു.

പെട്ടെന്ന് അവൻ തന്റെ കൈപ്പത്തി അവളുടെ മാറിടത്തിൽ അമർത്തി പതുക്കെ ഉടച്ചു.

മീരയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി, അവളുടെ കൈകൾ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചു.

​"സന്ദീപ്...ആഹ്ഹ.."

അവൾ വീണ്ടും മന്ത്രിച്ചു. പക്ഷേ അവളുടെ ശരീരം അവനോട് കൂടുതൽ അടുക്കാൻ വെമ്പുകയായിരുന്നു.

​അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞു.

"ഈ സുഖം നീ എത്ര കാലം ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കും മീരേ? നിന്റെ ഈ ശരീരം എന്നെ വിളിക്കുകയാണ്. നിനക്ക് എന്നെ തള്ളിക്കളയാൻ കഴിയില്ല."

​അവൻ തന്റെ വിരലുകൾ താഴേക്ക് ചലിപ്പിച്ചു,

മാക്സിയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ അവളുടെ തുടകളിലേക്ക്...

മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

വർഷങ്ങളായി അവൾ കാത്തുസൂക്ഷിച്ച ആ കാപട്യത്തിന്റെ മതിൽക്കെട്ടുകൾ ഓരോന്നായി തകർന്നു വീഴുകയായിരുന്നു.

​പുറത്ത് മഴ ആർത്തലച്ചു പെയ്യുന്നു.

മിന്നൽ വെളിച്ചത്തിൽ ആ മുറി ഇടയ്ക്കിടെ പ്രകാശിച്ചു.

ആ സമയത്ത് പുറത്തെ മഴയുടെ താളം മുറിക്കുള്ളിലെ നിശബ്ദതയെ കൂടുതൽ അഗാധമാക്കി.

നനഞ്ഞൊട്ടിയ മാക്സി അവളുടെ കാലുകളിൽ നിന്നും പതുക്കെ അയാൾ മുകളിലേക്ക് നീക്കി.

മീരയുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത തുടകൾ ആ മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ പാലുപോലെ തിളങ്ങി.

​അവളുടെ കണങ്കാലിലെ ആ പഴയ സ്വർണ്ണ പാദസരം അയാൾക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത ലഹരി നൽകി.

"എന്താ സൗന്ദര്യം..."

അയാൾ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.

ആ ശബ്ദത്തിൽ വർഷങ്ങളുടെ കാത്തിരിപ്പിന്റെ ആർദ്രതയുണ്ടായിരുന്നു.

അയാൾ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ പാദങ്ങളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു.

മീരയുടെ വിരലുകൾ ആ സ്വർണ്ണ നൂലുകൾക്കിടയിൽ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.

അവൾ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ മുറുക്കി അടച്ചു, ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചുപിടിച്ചു.

​അയാൾ അവിടെ നിർത്തിയില്ല.

തൻ്റെ മുഖം അവളുടെ ആ തടിച്ച വെളുത്ത തുടകളിലൂടെ സാവധാനം അരിച്ചു നീക്കി.

മാക്സിയുടെ അറ്റത്തുകൂടെ അയാൾ അവളുടെ തുടയിടുക്കിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് മുഖമടുപ്പിച്ചു.

മീരയുടെ കൈകൾ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മുറുകി,

വിരലുകൾ ആ തുണിയിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.

ഭയവും ലജ്ജയും ഒരു വശത്ത് നിൽക്കുമ്പോഴും, തൻ്റെ ശരീരം അവനിൽ നിന്നും കൂടുതൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾ ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അവളുടെ കാലുകൾ അയാൾ പതുക്കെ അകത്തി മാറ്റി.

വർഷങ്ങളായി ആരും കാണാത്ത, ആരും സ്പർശിക്കാത്ത മീരയുടെ

💬 Comments

View all comments