Chapter Title : ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

എന്നറിയാതെ തറച്ചുനിന്നു.

​"നിന്റെ ഈ ദേഷ്യം... അത് പണ്ടേ എനിക്ക് വലിയ ഇഷ്ടമാണ്. നീ പോലീസിനെ വിളിക്കില്ല മീരേ... കാരണം, നിന്റെ ഹൃദയത്തിന് അറിയാം ഞാൻ ആരാണെന്ന്."

​അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിലെ ആ നനഞ്ഞ ഭാഗത്തേക്ക് മുഖമടുപ്പിച്ചു.

മീരയുടെ ശരീരം ആ സ്പർശനത്തിന് കീഴ്പ്പെടാൻ വെമ്പുന്നത് പോലെ വിറച്ചു.

​"നിന്റെ മാക്സി ആകെ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു മീരേ... പനി പിടിക്കും. ഇത് മാറ്റി നല്ലൊരു സാരി ഉടുക്ക്."

അവൻ മീരയുടെ അരികിലേക്ക് ഒരടി കൂടി അടുത്തുവെച്ചു.

ഭിത്തിയും അവന്റെ കരുത്തുറ്റ ശരീരവും തമ്മിലുള്ള ആ ചെറിയ ഇടയിൽ മീര ശ്വാസം മുട്ടി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.

നനഞ്ഞൊട്ടിയ മാക്സിക്കുള്ളിൽ അവളുടെ ഹൃദയം ഒരു പക്ഷിയെപ്പോലെ പിടയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​അവൻ തന്റെ ഇടതുകൈ പതുക്കെ ഉയർത്തി മീരയുടെ മുഖത്തെ ആ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ കാതോരത്തേക്ക് വകഞ്ഞുമാറ്റി.

അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കവിളിൽ തട്ടിയപ്പോൾ മീരയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപിണർ പാഞ്ഞുപോയി.

​"മീരേ... നീ വിറയ്ക്കുകയാണല്ലോ,"

അവൻ വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ, പ്രലോഭിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ മന്ത്രിച്ചു.

​അവന്റെ മറുകൈ പതുക്കെ അവളുടെ അരക്കെട്ടിലേക്ക് നീങ്ങി.

മാക്സിയുടെ നനഞ്ഞ തുണിക്കു മുകളിലൂടെ അവന്റെ ചൂടുള്ള കൈപ്പത്തി അമർന്നപ്പോൾ മീരയുടെ കണ്ണുകൾ താനേ അടഞ്ഞുപോയി.

വർഷങ്ങളായി താൻ പൂട്ടിയിട്ട വികാരങ്ങളുടെ അണക്കെട്ട് തകരുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.

​"നിർത്തൂ... സന്ദീപ്... വേണ്ട..."

അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു നോക്കി. പക്ഷേ ആ വാക്കുകളിൽ ദേഷ്യത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ഒരുതരം അശരണതയായിരുന്നു.

​അവൻ അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ ആ ലോലമായ ഭാഗത്തേക്ക് മുഖമടുപ്പിച്ചു.

അവന്റെ ചൂടുള്ള നിശ്വാസം അവളുടെ ചർമ്മത്തിൽ തട്ടിയപ്പോൾ മീരയുടെ കൈകൾ അറിയാതെ