Chapter Title : ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]
തീക്ഷ്ണതയോടെ അവൾ അനുഭവിച്ചു.
പെട്ടെന്ന് അവൻ തന്റെ കൈപ്പത്തി അവളുടെ മാറിടത്തിൽ അമർത്തി പതുക്കെ ഉടച്ചു.
മീരയുടെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി, അവളുടെ കൈകൾ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചു.
"സന്ദീപ്...ആഹ്ഹ.."
അവൾ വീണ്ടും മന്ത്രിച്ചു. പക്ഷേ അവളുടെ ശരീരം അവനോട് കൂടുതൽ അടുക്കാൻ വെമ്പുകയായിരുന്നു.
അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞു.
"ഈ സുഖം നീ എത്ര കാലം ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കും മീരേ? നിന്റെ ഈ ശരീരം എന്നെ വിളിക്കുകയാണ്. നിനക്ക് എന്നെ തള്ളിക്കളയാൻ കഴിയില്ല."
അവൻ തന്റെ വിരലുകൾ താഴേക്ക് ചലിപ്പിച്ചു,
മാക്സിയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ അവളുടെ തുടകളിലേക്ക്...
മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.
വർഷങ്ങളായി അവൾ കാത്തുസൂക്ഷിച്ച ആ കാപട്യത്തിന്റെ മതിൽക്കെട്ടുകൾ ഓരോന്നായി തകർന്നു വീഴുകയായിരുന്നു.
പുറത്ത് മഴ ആർത്തലച്ചു പെയ്യുന്നു.
മിന്നൽ വെളിച്ചത്തിൽ ആ മുറി ഇടയ്ക്കിടെ പ്രകാശിച്ചു.
ആ സമയത്ത് പുറത്തെ മഴയുടെ താളം മുറിക്കുള്ളിലെ നിശബ്ദതയെ കൂടുതൽ അഗാധമാക്കി.
നനഞ്ഞൊട്ടിയ മാക്സി അവളുടെ കാലുകളിൽ നിന്നും പതുക്കെ അയാൾ മുകളിലേക്ക് നീക്കി.
മീരയുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത തുടകൾ ആ മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ പാലുപോലെ തിളങ്ങി.
അവളുടെ കണങ്കാലിലെ ആ പഴയ സ്വർണ്ണ പാദസരം അയാൾക്ക് ഒരു വല്ലാത്ത ലഹരി നൽകി.
"എന്താ സൗന്ദര്യം..."
അയാൾ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു.
ആ ശബ്ദത്തിൽ വർഷങ്ങളുടെ കാത്തിരിപ്പിന്റെ ആർദ്രതയുണ്ടായിരുന്നു.
അയാൾ കുനിഞ്ഞ് അവളുടെ പാദങ്ങളിൽ അമർത്തി ചുംബിച്ചു.
മീരയുടെ വിരലുകൾ ആ സ്വർണ്ണ നൂലുകൾക്കിടയിൽ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.
അവൾ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ മുറുക്കി അടച്ചു, ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചുപിടിച്ചു.
അയാൾ അവിടെ നിർത്തിയില്ല.
തൻ്റെ മുഖം അവളുടെ ആ തടിച്ച വെളുത്ത തുടകളിലൂടെ സാവധാനം അരിച്ചു നീക്കി.
മാക്സിയുടെ അറ്റത്തുകൂടെ അയാൾ അവളുടെ തുടയിടുക്കിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് മുഖമടുപ്പിച്ചു.
മീരയുടെ കൈകൾ ബെഡ്ഷീറ്റിൽ മുറുകി,
വിരലുകൾ ആ തുണിയിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
ഭയവും ലജ്ജയും ഒരു വശത്ത് നിൽക്കുമ്പോഴും, തൻ്റെ ശരീരം അവനിൽ നിന്നും കൂടുതൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾ ഞെട്ടലോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അവളുടെ കാലുകൾ അയാൾ പതുക്കെ അകത്തി മാറ്റി.
വർഷങ്ങളായി ആരും കാണാത്ത, ആരും സ്പർശിക്കാത്ത മീരയുടെ
💬 Comments
View all comments