Chapter Title : ഇടവപ്പാതിയിലെ വിരുന്നുകാരൻ 2 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

ഇന്നും അതേ ഭംഗിയുണ്ട്."

​മീരയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ താഴെ ബെഡിലേക്ക് വീണു.

​അവളുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒരു തണുപ്പ് അരിച്ചു കയറി. തന്റെ ശരീരത്തിലെ ആ രഹസ്യമായ മറുകിനെക്കുറിച്ച് സന്ദീപിന് മാത്രമേ അറിയൂ!

മാത്രമല്ല, താൻ ഇപ്പോൾ സാരി അഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത് അവൻ പുറത്തു നിന്ന് കാണുന്നുണ്ട്!

അതോ അവൻ ജനലിന്റെ ഏതെങ്കിലും വിടവിലൂടെ നോക്കുന്നുണ്ടോ?

നേരത്തേ എനിക്ക് പുറത്തെ കാൽപെരുമാറ്റം തോന്നിയത് അവനെയാണോ?

​"സന്ദീപ്... നീ എവിടെയാ?!!"

അവൾ വിഷമിച്ചു വിളിച്ചു ചോദിച്ചു.

​പക്ഷേ മറുപടിയായി പുറത്ത് പെയ്തു തുടങ്ങിയ മഴയുടെ ശബ്ദം മാത്രമാണ് കേട്ടത്.

താൻ ഒരു തടവറയിലായതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. പ്രണയമാണോ അതോ തന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരാളുടെ ക്രൂരവിനോദമാണോ അതെന്ന് മീരയ്ക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

അവൾ കുളിക്കാനായി സാരിയുടെ ഓരോ ചുരുളുകൾ അഴിക്കുമ്പോഴും അവൾ വല്ലാതെ കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ജനലുകൾ അടച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന ബോധ്യം ഒരു പരിധി വരെ ആശ്വാസം നൽകിയെങ്കിലും, പുറത്തെവിടെയോ ആ കണ്ണുകൾ തന്നെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടെന്ന തോന്നൽ അവളെ വിട്ടുമാറുന്നില്ല.

​ബ്ലൗസിന്റെ ഹൂക്കുകൾ ഓരോന്നായി വിടുവിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത തോളുകൾ പുറത്തുവന്നു.

നേരത്തേ സന്ദീപ് പറഞ്ഞ തോളിലെ വട്ട മറുക് അവൾ നോക്കിനിന്നു...

വിയർപ്പുതുള്ളികൾ ആ നനുത്ത ചർമ്മത്തിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ട്.

കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ അവിടെ കണ്ടത് ഒരു അധ്യാപികയുടെ ഗൗരവമുള്ള മീരയെയല്ല, മറിച്ച് വർഷങ്ങളായി തളച്ചിടപ്പെട്ട വികാരങ്ങളുള്ള ഒരു പെണ്ണിനെയായിരുന്നു.

കണ്ണാടിയിൽ തെളിയുന്ന തന്റെ സുന്ദരമായ ശില്പം..

അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മാറുകളും വെളുത്ത തടിച്ച തുടകളും അവൾക്ക് തന്നെ ഒരു അപരിചിതയെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.

​അഞ്ചു വർഷമായി ആരും സ്പർശിക്കാത്ത, ആരും നോക്കാത്ത തന്റെ ഈ സൗന്ദര്യം...

ഇന്ന് ആരുടെയോ നോട്ടത്തിനു മുന്നിൽ തുറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന ഭയം അവളെ വിറപ്പിച്ചു. അടിവസ്ത്രങ്ങൾ കൂടി അഴിച്ചുമാറ്റി ബെഡിലേക്ക് ഇട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു തരം ശൂന്യത തോന്നി.

വേഗം തന്നെ ഒരു തോർത്തെടുത്ത് തന്റെ ആ വലിയ മാമ്പഴമുലകൾക്ക് മുകളിലൂടെ മുറുക്കി ചുറ്റിക്കെട്ടി.

ആ വസ്ത്രമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിൽ വീടിനുള്ളിൽ നിൽക്കുന്നത് പോലും അവൾക്ക് സുരക്ഷിതമല്ലാത്തതുപോലെ തോന്നി.

കുളികഴിഞ്ഞു ഇടാൻ ഒരു ക്രീം കളർ മാക്സിയും അലമാരയിൽ നിന്നും