Chapter Title : ഇത് ഗിരിപർവ്വം 1 [കബനീനാഥ്] [Dont under estimate]

കുഞ്ഞമ്മ പിടിച്ച് അകത്തേക്കിരുത്ത്…… കൂട്ടുകാരൊക്കെ പാതിരാത്രിയാണോ വീടും തിരക്കിപ്പിടിച്ച് വരുന്നത്… “

ചണച്ചാക്കിൽ നിന്ന് ഒന്ന് തലയുയർത്തി നോക്കിയ ശേഷം നായ ഒന്നുകൂടി ചുരുണ്ടു കൂടുന്നത് ഗിരി കണ്ടു…

“ ഞാനും അങ്ങേരുടെ ഒപ്പം ജയിലിലായിരുന്നു … ഒരു കാര്യം എന്നെ പറഞ്ഞേല്പിച്ചിട്ടുണ്ട്…… അത് നടത്തിയാൽ ഞാനങ്ങ് പൊയ്ക്കോളാം…… “

ഗിരി അരഭിത്തിയിലേക്ക് ഇരുന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു……

ഇരുവരുടെയും മുഖത്ത് ഒരു ഞെട്ടലുണ്ടായി……

ഉമ ആ ഞെട്ടലോടെ തന്നെ അയാളെ വീക്ഷിച്ചു…

അലസമായിക്കിടക്കുന്ന മുടികൾ…

സുന്ദരനാണ്……

വെളുത്ത വട്ടമുഖം…

കട്ടിമീശയാണ്…

അയാൾ ജയിലിൽക്കിടന്നു എന്ന് പറഞ്ഞത് എന്തോ ഉമയ്ക്കത്ര വിശ്വാസം തോന്നിയില്ല…

“ ഇയാളിവിടെ സ്ഥിരമാക്കാനാണോ പ്ലാൻ… ?””

ഗിരി ഇരുന്നതു കണ്ട് ഉമ ചോദിച്ചു…

“ കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ… …. “

ഗിരി ഇരുവരുടെയും മുഖത്തേക്ക് നോക്കി……

“” ഇവിടെ ഞങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങളു മാത്രമേയുള്ളൂ…… “

കുഞ്ഞമ്മ എന്ന് ഉമ വിളിച്ച സ്ത്രീയാണ് അത് പറഞ്ഞത്…

“” അറിയാം… “

അറിയില്ലെങ്കിലും ഗിരി അങ്ങനെയാണ് പറഞ്ഞത്…

“” ഇനി എല്ലാം വിസ്തരിക്ക്…… സ്വസ്ഥത എന്നു പറഞ്ഞ സാധനമേ വീട്ടിലില്ല… ഇനി മാനം കൂടിയെ ബാക്കിയൊള്ളൂ… “

ഉമ കുഞ്ഞമ്മയെ നോക്കി……

“ ഉമേ………. “

കുഞ്ഞമ്മ താക്കീതിന്റെ സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു…

“ ഈശ്വരാ……......! സമയം പോയി… …. “

അകത്തേ മുറിയിലെ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കിയാകണം ഉമ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് ധൃതിയിൽ കടന്നുപോയി…

“ അമ്പൂട്ടാ… …. ടാ അമ്പൂട്ടാ…....”

അകത്തു നിന്ന് ഉമയുടെ അലർച്ചയും ഒരടിയുടെ ശബ്ദവും കേട്ടു…

പിന്നാലെ ഒരു ബാലന്റെ ചിണുങ്ങിക്കരച്ചിലും കേട്ടു…

കുഞ്ഞമ്മ ഗിരിയെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം അകത്തേക്ക് വലിഞ്ഞു..

ഗിരി പുറത്തേക്ക് നോക്കി…

കോടമഞ്ഞ് പുതച്ച പ്രകൃതി..!

കാഴ്ചകളൊന്നും വ്യക്തമല്ല… ….

മുറ്റത്ത് പഴുത്തു തുടങ്ങാറായ ഫലങ്ങളോടു കൂടി ഒരു ചാമ്പമരം നിൽക്കുന്നു…

അതിൽ നിന്നാണ് അഴ വലിച്ചു കെട്ടിയിരിക്കുന്നത്..

അകത്തു നിന്ന് പാത്രങ്ങൾ ഒച്ചയെടുത്തു തുടങ്ങി……

“” സമയം കളയാൻ ഓരോന്ന് വന്ന് കേറിക്കോളും… “

ഉമ പറയുന്നത് ഗിരി കേട്ടു……

“” നീയൊന്നുമിണ്ടാതിരി ഉമേ…