Chapter Title : ഇത് ഗിരിപർവ്വം 1 [കബനീനാഥ്] [Dont under estimate]

അയാള് വന്ന കാര്യം നടത്തി പൊയ്ക്കോളില്ലേ………. “

“” നിങ്ങളെന്തിനാ അയാളുടെ പക്ഷം പിടിക്കുന്നേ…....””

“” ഞാനാരുടെയും പക്ഷം പിടിച്ചതല്ല… വീട്ടിലൊരാൾ വന്നു കേറുമ്പോൾ ഇങ്ങനെയാണോ പെരുമാറുന്നത്……….?””

“” ഓ………. അച്ഛനെ തിരക്കി വന്നോരെല്ലാം ബെസ്റ്റ് പാർട്ടിയായിരുന്നല്ലോ… “”

പിന്നാലെ വീണ്ടും അമ്പൂട്ടനെ വിളിക്കുന്നതു കേട്ടു……

പിന്നാലെ അടിയുടെ ശബ്ദം…

ചിണുങ്ങിക്കരച്ചിൽ…

“” നീയെന്തിനാ ദേഷ്യം അവനോട് തീർക്കുന്നത്…?”

കുഞ്ഞമ്മയുടെ സ്വരം കേട്ടു……

“”എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെയാ ദേഷ്യം… “

ഉമയുടെ പിറുപിറുക്കൽ കേട്ടു…

പത്തു മിനിറ്റിനകം ചെറിയ ബാഗുമായി തിണ്ണയിലേക്ക് ഉമ വന്നു…

പാന്റും ഷാളും ധരിച്ചതല്ലാതെ വസ്ത്രത്തിന് വലിയ മാറ്റമൊന്നുമില്ല…

രൂക്ഷമായി ഗിരിയെ അവളൊന്നു നോക്കി…

“” ഞാൻ വരുമ്പോൾ ഇവിടെ കണ്ടേക്കരുത്… …. “

പിന്നാലെ അന്ത്യശാസനം വന്നു…

ഗിരി അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു…

“” ഇയാളെന്താ പൊട്ടനാ , ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ പറഞ്ഞാലും ഇരുന്ന് കിണിക്കുന്നത്… “

പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ ഉമ പിറുപിറുക്കുന്നത് ഗിരി കേട്ടു……

“” ഉമേ……. ടിയേ… ഇതു കൊണ്ടു പോടീ… “

വിളിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു വട്ടപാത്രവുമായി കുഞ്ഞമ്മ തിണ്ണയിലേക്ക് വന്നു…

“” കറിയില്ലാതെ എന്നാ കാണാൻ കൊണ്ടുപോകുവാ… “

ഉമ തിരിഞ്ഞു നിന്നു…

കുഞ്ഞമ്മ ജാള്യതയോടെ ഗിരിയെ നോക്കി…

“” പട്ടിണിയിരിക്കണ്ടേടീ………. “

ജാള്യത മറയ്ക്കാൻ കുഞ്ഞമ്മ ചോദിച്ചു…

“” അല്ലെങ്കിൽ എന്നും മൃഷ്ടാന്നമാണല്ലോ… “

പറഞ്ഞിട്ട് ഉമ ഒതുക്കു കല്ലുകൾ ഓടിയിറങ്ങിപ്പോകുന്നത് ഗിരി കണ്ടു..

“ അമ്പൂട്ടനോട് പൈസ കൊണ്ടു കൊടുക്കാൻ പറയണേ… “

പകുതി വഴിയിൽ നിന്ന് വീണ്ടും ഉമയുടെ ഉച്ചത്തിലുള്ള സ്വരം കേട്ടു…

വട്ടപ്പാത്രവുമായി അകത്തേക്ക് പോയ കുഞ്ഞമ്മ വന്നത് ഒരു ഗ്ലാസ്സ് കട്ടൻ ചായയുമായിട്ടായിരുന്നു…

“”ന്നാ… ചായ… “

ഗിരിക്കരികിൽ അരഭിത്തിയിൽ ഗ്ലാസ്സ് വെച്ച് അവർ പറഞ്ഞു……

ഗിരി, തിരിഞ്ഞ് ചായ ഗ്ലാസ്സ് കയ്യിലെടുത്തു…

“” അവളങ്ങനാ… ആരോടാ എന്താ പറയേണ്ടത് എന്ന് ഒരു നിശ്ചയവുമില്ല……””

ക്ഷമാപണം പോലെ കുഞ്ഞമ്മ പറഞ്ഞു…

ഗിരി ചായ ഒന്ന് മൊത്തി…

പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെ മധുരം ഇല്ലായിരുന്നു…

എങ്കിലും മുഖത്ത് ഒരു ഭാവ വ്യത്യാസവും വരുത്താതെ