Chapter Title : ഇത് ഗിരിപർവ്വം 3 [കബനീനാഥ്] [Dont under estimate]

താമരശ്ശേരി……….

ഗവ: ഹോസ്പിറ്റൽ…….....

ഗിരിയുടെ പുറത്ത് ആറ് സ്റ്റിച്ചുണ്ടായിരുന്നു… ….

കൈയ്യിൽ മൂന്ന്…….....

ഡ്രസ്സ് ചെയ്തതിനു ശേഷം ഗിരിയെ ഹർഷൻ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചിരുത്തി……

ഹർഷൻ ഡോക്ടറെ കണ്ണു കാണിച്ചതും ഡ്യൂട്ടി ഡോക്ടറും നേഴ്സും പുറത്തേക്കിറങ്ങി… ….

“” എന്നതാ ഗിരി പ്രശ്നം… ….? “

“”പ്രശ്‌നമങ്ങനെ പറയാൻ മാത്രമൊന്നും ഇല്ല സാറേ… …. “

ഗിരി ഇടതു കൈയുടെ സ്റ്റിച്ചിനു മുകളിൽ വലതു കയ്യാൽ ഒന്നുഴിഞ്ഞു……

“” ആണും തുണയും ഇല്ലാത്ത വീടാ… മര്യാദയ്ക്ക് ഞാൻ കാര്യം പറഞ്ഞതാ… പറഞ്ഞ് മണിക്കൂറൊന്ന് തികയും മുൻപേ അവന് പിന്നെയും ഞരമ്പിളകി………. “

ഗിരി ഹർഷനോട് ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളിൽ കാര്യം വിശദീകരിച്ചു……

“”റേഞ്ചറും പിന്നെ ഡി. വൈ. എസ് പി.യുമൊക്കെ ഞാനറിയുന്ന ആളാ… ഇനി പ്രശ്‌നമുണ്ടാകാതിരിക്കാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞു നോക്കാം…… “

ഹർഷൻ പറഞ്ഞു……

“ അവരാകെ ദുരിതത്തിലാ സാറേ… ആകെയുള്ളത് അഭിമാനമാ… അതും കൂടി ഇങ്ങനെ ആൾക്കാരുടെ മുന്നിലിട്ടു നാറ്റിക്കുകാന്നു വെച്ചാൽ… …. “

“” ഗിരി പേടിക്കണ്ട… താനും നല്ല അക്രമമാ കാണിച്ചത്……. താനത്ര കുറഞ്ഞ പുള്ളിയൊന്നുമല്ലല്ലേ…?”

ഹർഷൻ പതിയെ ചിരിച്ചു…

“ ജീവിക്കണ്ടേ സാറേ…....”

ഗിരി വലം കൈ കുടഞ്ഞു……

“” ഞാനൊന്നു സംസാരിച്ചു നോക്കാം…… പിന്നെ തനിക്കു പരാതിയൊന്നുമില്ലല്ലോ… ….?””

ഹർഷൻ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു…

“” എനിക്കെന്ത് പരാതി സാറേ… അവൻമാർക്കൊന്നും പറ്റാതിരുന്നാൽ മതി…… “

ഗിരി പറഞ്ഞതും ഹർഷൻ എഴുന്നേറ്റു…

ഹർഷൻ വാതിൽ കടന്നപ്പോഴാണ് ഗിരി, അയാളുടെ പഴ്സ് വീണു കിടക്കുന്നത് കണ്ടത്……

അവനതെടുത്ത് ടേബിളിലേക്ക് വെച്ചു…

പുറത്ത് ഇരുട്ടു പരന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു……

ആശുപത്രി പരിസരം പ്രകാശമാനമായിരുന്നു…

ഹർഷൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങിയതും ഒരു കിയ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ ഗേയ്റ്റ് കടന്നു വന്നു…

കോ- ഡ്രൈവർ സീറ്റിലെ ഡോർ തുറന്നു…

സെക്കന്റ് സ്റ്റെണ്ണറിന്റെ ഒരു ജോഡി ചെരുപ്പ് തറയിലേക്ക് പതിച്ചതു കണ്ട് ഹർഷൻ മുഖമുയർത്തി …

കുർത്തയും പൈജാമയും ധരിച്ച് വെളുത്തു കുറുകിയ ഒരു മനുഷ്യൻ പതിയെ ഹർഷനരികിലേക്ക് വന്നു……

ഹബീബ് റാവുത്തർ… ….!

അയാൾക്കു പിന്നിൽ മഹേന്ദ്രയിൽ കണ്ട ഡ്രൈവറെ ഹർഷന് മനസ്സിലായി……

“” നമ്മുടെ കേസില്