Chapter Title : ഇത് ഗിരിപർവ്വം 3 [കബനീനാഥ്] [Dont under estimate]

ആരും ഇടപെടാറില്ല ഓഫീസറേ… സാറിന് കാര്യങ്ങൾ അറിയാഞ്ഞിട്ടാ… …. “

ഹർഷൻ അയാളെ അളക്കുന്ന പോലെ നോക്കി…

“” പോട്ട്…. അത് നമ്മള് വിട്ടു…....”

ഹബീബ് ഹർഷന്റെ ചുമലിൽ പതിയെ തട്ടി… ….

“” ഞാൻ വന്നത് ഓനെക്കാണാനാ… “”

പറഞ്ഞിട്ട് ഹബീബ് ഹർഷനെ കടന്ന് മുന്നോട്ടു നടന്നു……

ഹർഷൻ കീശയിൽ നിന്ന് ഫോണെടുത്ത് തിരിഞ്ഞു……

വാതിൽക്കൽ നിഴൽ വീണതറിഞ്ഞ് ഗിരി ഒന്നു തിരിഞ്ഞു..

വെളിച്ചത്തിനു കീഴെ വന്ന രൂപം കണ്ട് എഴുന്നേൽക്കാൻ ഗിരി തുനിഞ്ഞതും ഹബീബ് കയ്യെടുത്തു വിലക്കി…….

“” വേണ്ട……. കിടന്നോ….....””

ഹബീബ് കസേര, ഗിരിയുടെ അടുക്കലേക്ക് വലിച്ചിട്ട് ഇരുന്നു…….

“ ഗിരി……. ഗിരീന്ദ്രൻ മാധവൻ… “

ഹബീബ് ഗിരിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

നേരിയ ഒരത്ഭുതം ഗിരിയുടെ മുഖത്ത് മിന്നിമറഞ്ഞു……

“” ഇയ്യ് സോമനെ കൈ വെച്ചേന് ഒരു കാരണമുണ്ട്… ആ അന്നെ ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കാനാ ഞാനാ കുണ്ടൻമാരെ അങ്ങോട്ടു പറഞ്ഞയച്ചത്……. “

ഗിരി ഹബീബിനെ മാത്രം നോക്കിയിരുന്നു……

“”റാവുത്തരുടെ കൂടെ നിൽക്കുന്നവരുടെ നേരെ ഒരാളും കൈ പൊക്കിയിട്ടില്ല… അത് ന്യായമുണ്ടെങ്കിലും ഇല്ലെങ്കിലും… “

ഹബീബ് ഇടതു കൈ പൊക്കി, കൂർത്തയ്ക്കു മുകളിലൂടെ നെഞ്ചിലൊന്നു തടവി…

“ അങ്ങനെ കൂടെ നിൽക്കുന്നവരെ സംരക്ഷിച്ചു പോരുന്ന റാവുത്തരുടെ നെഞ്ചിലാ നീയിന്ന് ദഫ് മുട്ട് നടത്തിയത്… “”

ഹബീബ് പതിയെ ഗിരിയുടെ അടുത്തേക്ക് മുഖമടുപ്പിച്ചു…

“ അന്റെ പിന്നാമ്പുറക്കഥകളൊക്കെ ഞാനൊന്നു തപ്പി… നീ സോമനോട്ടും നാട്ടുകാരോടും പറഞ്ഞ ജയിൽ കഥ അങ്ങോട്ടു മാച്ചാവുന്നില്ലല്ലോ ഗിരിയേ… ….”

ഒരമ്പരപ്പ് ഗിരിയുടെ മിഴികളിലുണ്ടായി…

“ ഗിരിയെന്ന പേരിൽ ഒരാളും സുധാകരന് ബന്ധുക്കളായില്ല… “

ഗിരി ശ്വാസമടക്കിയിരുന്നു…

“” സുധാകരൻ നമ്മക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ടവനായിരുന്നു…… ഓനെന്റെ രണ്ടു രണ്ടരക്കോടിയുടെ രഹസ്യം ദുനിയാവിൽ ബാക്കി വെച്ചിട്ടാ പോയത്…… “

ഗിരി ഒന്ന് ശ്വാസം വലിച്ചു വിട്ടു…

ഹബീബ് ഒന്നുകൂടി അവനിലേക്ക് മുഖമടുപ്പിച്ചു…

“” വെറുതെ കത്തി കൊണ്ട് വരയാൻ മാത്രം അറിയുന്നവരല്ല ന്റെ കുണ്ടൻമാർ…

നീയും സുധാകരനും ഒരുമിച്ച് ജയിലിൽ കിടന്നിട്ടില്ല……

നീയവന്റെ ബന്ധുവുമല്ല… …. “

ഒരു നടുക്കം ഗിരിയുടെ സിരകളിലും നട്ടെല്ലിലും പാഞ്ഞു……