Chapter Title : ഇത് ഗിരിപർവ്വം 4 [കബനീനാഥ്] [Don't Underestimate]

ആളിച്ചിരി കാശുള്ള വീട്ടിലേയാ… ബന്ധുക്കളും പിടിയുള്ളവരാ… …. “

റാഫി പറഞ്ഞു……

ഹബീബ് വീണ്ടും ചെയറിലേക്ക് ചാഞ്ഞു…

“” അനക്ക് വല്ലതും പിടി കിട്ടിയോ റാഫീ… …. “

ഹബീബ് നിവരാതെ തന്നെ ചോദിച്ചു…

“” എനിക്കും വലിയ പിടിയില്ല റാവുക്കാ………. “

ഒരു നിമിഷത്തെ ആലോചനയ്ക്കു ശേഷം റാഫി പറഞ്ഞു……

“” ഓന്റെ കേസുകെട്ട് കാരണം കാശ് കണ്ടമാനം പോയതാ… ഇതിപ്പോൾ വർഷം മൂന്നാകാറായി… …. “”

ഹബീബ് പതിയെ പറഞ്ഞു……

“” ഓന്റെ പെണ്ണുങ്ങളെങ്ങനാ… ….?””

ഒന്ന് നിവർന്ന് ഹബീബ് ചോദിച്ചു…

“” ആരുടെ…….....?”

റാഫി പുരികമുയർത്തി…

“” ആ സുധാകരന്റെ…….....””

ഒരു കൗശലച്ചിരി റാഫിയുടെ മുഖത്തുണ്ടായി…

“” അതിനല്ലെടാ………. “

ഹബീബ് വീണ്ടും ചെയറിലേക്ക് ചാഞ്ഞു…

“” രണ്ടും മോശമൊന്നുമല്ല.. പട്ടിണി മാറിയാൽ …….....”

ബാക്കി റാഫി പറഞ്ഞില്ല… ….

ഹബീബ് ഒന്നിരുത്തി മൂളി…

“” ചിലപ്പോൾ അതായിരിക്കും അവന്റെ ലക്ഷ്യം… പക്ഷേ, അതു മാത്രമായി കാണണ്ട………. “

“” എനിക്കും അങ്ങനെ തോന്നിയിരുന്നു…… പക്ഷേ, എന്നാലും ചേരാത്ത ഒരു കാര്യമുണ്ടല്ലോ…….........”

റാഫി പറഞ്ഞിട്ട്  ഹബീബിനെ നോക്കി……….

“” ഗിരിയും സുധാകരനും നേരിട്ടു കണ്ടിട്ടില്ല… അല്ലാതെ എങ്ങനെ അവനിവിടെയെത്തും…………?””

അതൊരു ചോദ്യമായിരുന്നു… ….

“” നമ്മളറിയാത്ത മൂന്നാമതൊരാൾ ഇതിലുണ്ട് റാവുക്കാ… അല്ലെങ്കിൽ നമ്മളിൽ നിന്ന് മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരാൾ… “

റാഫി പറയുന്നത് ശരിയാണെന്ന് ഹബീബിനും അറിയാമായിരുന്നു…

അതാര്….....?

ഹബീബിന്റെ ചിന്തകളിലൊന്നും അങ്ങനെയൊരു മുഖം കടന്നു വന്നതേയില്ല… ….

ചിന്തയോടെ തന്നെ ഹബീബ് എഴുന്നേറ്റു…

“” സോമന് സുഖമാകും വരെ രണ്ടു പേരെ ജോലിക്ക് നിർത്തിയേക്ക്… “”

റാഫി തല കുലുക്കിക്കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു…

“” അയാളോട് ആ ഒളിഞ്ഞു നോട്ടം നിർത്താൻ പറ… …. അവനെ അങ്ങനെയങ്ങ് ഒഴിവാക്കാൻ വയ്യല്ലോ… “

ഹബീബ് ഓഫീസ് റൂമിന്റെ വാതിൽ കടന്നു..

റാഫി കടന്നതും പിന്നിൽ വാതിലടഞ്ഞു……

“” തെര നിറച്ച് ഒരു നാടൻ തോക്ക് സോമന്റെ ഷെഡ്ഡിൽ എത്തിച്ചേക്ക്… “”

പറഞ്ഞിട്ട് ഹബീബ് റാഫിക്കു നേരെ തിരിഞ്ഞു…

“” വന്നിട്ടധികമൊന്നും ആയിട്ടില്ല…… എന്നാലും കണ്ടതും കേട്ടതുമൊക്കെ വെച്ചു