Chapter Title : ഇത് ഗിരിപർവ്വം 4 [കബനീനാഥ്] [Don't Underestimate]

നീ എന്തിനു വന്നതാ… ?”

അവന്റെ കൈത്തലം കവിളിലേക്ക് ചേർത്ത് മല്ലിക വിങ്ങിപ്പൊട്ടി…

“” എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല ചേച്ചീ…….........”

ഗിരി വലം കൈ എടുത്ത് തന്റെ കൈ അടർത്തിമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും മല്ലിക വിട്ടില്ല…

“” നീ ആരുമല്ല… ശരിയാ… പക്ഷേ ഞങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയല്ലേ നീ………. “

ഗിരി മുഖം തിരിച്ചു……

ഉമ ഭിത്തിയിൽ ചാരി , പുറംകൈ കൊണ്ട് മിഴികൾ തുടയ്ക്കുന്നത് ഗിരി കണ്ടു…

പച്ചയായ മനുഷ്യർ……….

ഉള്ളിൽ തിളച്ചുമറിയുന്ന അഗ്നിപർവ്വതത്തിന്റെ മുരളലും ഇരമ്പവും മാത്രമാണ് പുറമെ ചാടുന്നതൊക്കെയും……

സ്നേഹത്തോടെ ഒരു വാക്ക്… ….

ചിലപ്പോൾ ഒരു നോട്ടം……….

അതു മതി…, അതുമാത്രം മതി അവർക്ക്…

ഗിരിയുടെ മിഴികളും നനഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു….....

“ പുറത്ത് മുറിവുണ്ടെന്ന് അമ്പൂട്ടൻ പറഞ്ഞു… …. “

വാക്കുകൾ ഉമയുടേതായിരുന്നു…

വിശ്വാസം വരാതെയെന്നവണ്ണം ഗിരി അവളെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി… ….

ഉമ മിഴികൾ താഴ്ത്തിക്കളഞ്ഞു…

“ പൊറത്തും ഉണ്ട്…””

അത്രയും നേരം നിശബ്ദനായിരുന്ന അവൻ ഗിരിക്കടുത്തേക്ക് വന്നു……

സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ അമ്പൂട്ടൻ  കഴുത്തിനു താഴെ കെട്ടിയിരുന്ന തോർത്ത് ശ്രദ്ധയോടെ അഴിച്ചെടുത്തു.

അവൻ ഗിരിയെ തിരിച്ചിരുത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വിജയിച്ചില്ല…

ഗിരി നടുഭാഗം മാത്രം തിരിച്ച് പുറം അവർക്ക് കാണുന്ന രീതിയിലാക്കി……

“” ഈശ്വരാ……..............!!””

മല്ലിക അവന്റെ പുറത്തേക്ക് വലതു കൈത്തലം പതിയെ എടുത്തു വെച്ചു…

ബാൻഡേജിന്റെ അരികിലൂടെ അവളൊന്ന് തഴുകിയതും ഗിരി ഒന്ന് ഞെളിഞ്ഞു…

അടുത്ത നിമിഷം ഗിരി നേരെയിരുന്നു…

“” അത്രയേ ഉള്ളൂ………. “

ഗിരി നിസ്സാരമട്ടിൽ പറഞ്ഞു……

“ ഇത് പോരായിരിക്കും………. “”

ഉമ പിറുപിറുക്കുന്നത് ഗിരി കേട്ടു…

“” മൂന്നാലു കുത്തുകൂടി മേടിക്കണമെന്ന് കരുതിയതാ… അപ്പോഴേക്കും ആ ഫോറസ്റ്റുകാരൻ വന്നു ഇടപെട്ടു…… “

ഗിരി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…

“” ഫോറസ്റ്റ്കാരനോ……….?””

മല്ലിക പിന്നോട്ട് ഒന്നു നീങ്ങി ചോദിച്ചു…

“”ങ്ഹാ… ഒരു ഹർഷൻ… …. “

ഗിരി കപ്പിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന വെള്ളമെടുത്ത് കുടിച്ചു…

“” ഇവൻ പറഞ്ഞത് പോലീസുകാര് പിടിച്ചോണ്ട് പോയെന്നാണല്ലോ… ….?””

മല്ലിക അമ്പൂട്ടനെ നോക്കി …

“” ആണോടാ… ?””

ഗിരി അവനെ നോക്കി…

അമ്പൂട്ടൻ ഒരിളഭ്യച്ചിരിയോടെ , കാലുകളനക്കാതെ ശരീരം