Chapter Title : രാഹുലിന്റെ പുഞ്ചിരി [രമേഷ്]

ഇട്ടു. പൂറിന്റെ നീര് നാവിൽ തട്ടി. നതാഷ പറഞ്ഞു.

«അവസാനം വരെ വായ് തുറന്നിരിക്കൂ. പാൽ വിഴുങ്ങൂ. ഹാരം അഴിക്കരുത്.»

രാഹുൽ തൊണ്ടയിലേക്ക് തള്ളി, പിന്നെ പുറത്തെടുത്ത് അവളെ സോഫയിൽ മലർത്തി. കാലുകൾ അവന്റെ തോളിൽ. തലപ്പ് വീണ്ടും പൂറിൽ. ക്ലിപ്പ് മുലയിൽ കിലുങ്ങി.

ഹാരം നെഞ്ചിൽ തണുത്തു. നതാഷ മിണ്ടാതെ നോക്കി. രാഹുൽ ഒരു അവസാന തള്ളലിൽ പാൽ അകത്തേക്ക് തെറിപ്പിച്ചു. കാവ്യയുടെ ഉള്ളിൽ മേഘവിസ്ഫോടനം.

അവൾ സോഫയുടെ തുണി പിടിച്ചു. പൂറ് ചുരുങ്ങി ആ പാൽ പിടിച്ചുനിർത്തി.

രാഹുൽ തുണി അഴിച്ചു. വെളിച്ചം വന്നു. ഫോണിൽ നതാഷ ഇപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നു. ക്ലിപ്പ് മുലക്കണ്ണിൽ. ഹാരം കഴുത്തിൽ. തുടയിൽ പാൽ.

«ക്ലിപ്പ് ഇനി ഒരു മണിക്കൂർ. മൂന്നാം ദിവസം ജോൺ തിരിച്ചുവരും. നീ തയ്യാറാകണം. ആവശ്യം വന്നാൽ ഞങ്ങളെ വിളിക്കൂ. ഞങ്ങൾ അവനെ തിരക്കിലാക്കും. നീ ഒഴിഞ്ഞിരിക്കും.»

കാവ്യ തല താഴ്ത്തി. «എനിക്ക് അവനോടൊപ്പം ജീവിക്കണം. എനിക്ക് ഇനിയും വേണം.»

നതാഷയുടെ ശബ്ദം മാറിയില്ല. «രണ്ടും കിട്ടും. രാത്രി ഒന്നോ രണ്ടോ മണിക്കൂർ അവൻ നിന്റേതാണ്. പിന്നെ അവൻ യാത്രയിലാകും. നിന്റെ പൂറ് അവനെക്കാൾ ഞങ്ങളെ ഓർമ്മിക്കും.»

കോൾ കട്ടായി. രാഹുൽ ഗ്ലാസിൽ ശേഷിച്ച മദ്യം കാവ്യയുടെ ചുണ്ടിൽ വെച്ചു. അവൾ കുടിച്ചു. അവൻ തന്റെ ഗ്ലാസും തീർത്തു. ദുഷ്ടപുഞ്ചിരി വീണ്ടും.

«പ്രമോദ് നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഇത് എളുപ്പമായത്. അവൻ തിരക്കിലായാൽ നീ ഞങ്ങൾക്ക്. നീ അവനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നീ ഞങ്ങളെയും ആഗ്രഹിക്കുന്നു. രണ്ടും ഒരുമിച്ച് വയ്ക്കൂ. വൈരുദ്ധ്യമല്ല.»

വാതിൽ അടഞ്ഞു.

കാവ്യ സോഫയിൽ