Chapter Title : ഇത്ത 8 [Sainu]

കട്ടാക്കി.

ഈ ഇത്തയുടെ ഒരു കാര്യം എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞോണ്ട് ഞാൻ റിഹേഴ്സൽ ക്യാമ്പിലേക്കു പോയി..

.കുറച്ചു നേരം കൂടെ റിഹേഴ്സൽ എല്ലാം ചെയ്തു കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഓരോരോ കഥയും പറഞ്ഞോണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ്. വീണ്ടും വിജേഷ് എന്നെ വിളിച്ചത് കൂടെ റഷീദും ഉണ്ട്.

എന്തോന്നാടാ രണ്ടുപേരും കൂടി ഒപ്പിച്ചിരിക്കുന്നെ.

എടാ മൈരേ

നീ നേരത്തെ കണ്ടില്ലേ അതിന്റെ ബാക്കി കാണണോ നിനക്ക്.

അല്ല വിജേഷേ നിനക്കിത് തന്നേ ഒരു പണിയാണോ.

എടാ ഇങ്ങിനെയുള്ള സമയങ്ങളിലാണ് പലതും നമുക്ക് കാണാൻ പറ്റു. പലരുടെയും മുഖമൂടി അഴിഞ്ഞു വീഴുന്നതും നമുക്ക് കാണാൻ പറ്റു.

ഞാൻ ഇങ്ങിനെ ഓരോ പരിപാടിക്കും എത്ര കണ്ടതാ. എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് അവൻ ഞങ്ങളെ വിളിച്ചു.

ഞാനില്ല മൈരേ ആരെങ്കിലും കിടന്നു ഊമ്പുന്നതും ചപ്പുന്നതും കാണിക്കാൻ വന്നിരിക്കുന്നു നിനക്ക് വേറെ പണിയില്ലേ.

ഹോ എന്നാൽ നീ കാണേണ്ട പിന്നെ കാണിച്ചില്ല എന്നൊന്നും പറഞ്ഞു വന്നേക്കരുത് ഓർമ ഉണ്ടായിക്കോട്ടെ.

ഹോ

എടാ മൈരേ

ഇത് നീ ഒരിക്കലും വിചാരിക്കാത്ത ആൾക്കാരാ

ആരാടാ അത് അങ്ങിനെതെ ആൾകാർ എന്നുപറഞ്ഞോണ്ട് ഞാൻ അവന്റെ കൂടെ കൂടി.

അപ്പൊ നിനക്ക് കാണണമെന്നുണ്ട് അല്ലെ മൈരേ.

വിചാരിക്കാത്ത ആൾക്കാർ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ഒരു കൗതുകം അത്രയേ ഉള്ളു.

ഹോ അങ്ങിനിപ്പോ കൗതുകക്കാരൻ വരേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് അവനും റഷീദും നടന്നു.

അവൻ അങ്ങിനെയൊക്കെ പറയും സൈനു നീ വാ എന്നും പറഞ്ഞോണ്ട് റഷീദ് എന്നെ വിളിച്ചു.

എന്താണെന്നു നോക്കാം ഏതായാലും ഇവിടെ വെറുതെ നിൽക്കുകയല്ലേ..

അവൻ ഞങ്ങളെ കൊണ്ട് പോയത് ക്യാന്റീനിനു അടുത്തേക്കായിരുന്നു.

ക്ലാസ്സില്ലാത്തതിനാൽ കാന്റീൻ അടച്ചു വെച്ചേക്കുവാ ആയിരുന്നു.

അതിനിടയിൽകൂടി അകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ ഒരു ചെറിയ വഴിയുണ്ട് ആർക്കും അത്ര പെട്ടന്നൊന്നും കണ്ടു പിടിക്കാൻ പറ്റാത്ത വഴി.

എനിക്ക് തന്നേ അറിയില്ലായിരുന്നു

ഈ വിജേഷ് ആണ് ആ വഴിയൊക്കെ എനിക്ക് കാണിച്ചു തന്നത്...

ഞങ്ങൾ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.

അതിനകത്തായി ഒരു ചെറിയ റൂമിണ്ട് അത് കാണിച്ചു കൊണ്ട് വിജേഷ് ഞങ്ങളോട് ഇനി ശബ്ദമുണ്ടാക്കരുത് എന്നും കൈകൊണ്ടു കാണിച്ചു.

ഞാനും റഷീദും ഒനുമറിയാതെ അവൻ