Chapter Title : ഇത്ത 7 [Sainu]

ക്ക് ശേഷമാണ് ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്നത്

അപ്പോഴും ഒരു പാവയെ പോലെ ഇത്ത എന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്നുറങ്ങുകയായിരുന്നു

എണീപ്പിക്കാൻ നോക്കാതെ ഞാൻ വീണ്ടും ഇത്തയെ കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നു..

രാവിലെ സൂര്യൻ ജനാവാതിലിൽ വന്നു വെളിച്ചം നൽകിയപ്പോഴാണ് ഞാൻ എണീറ്റത്. അപ്പോഴും ഇത്ത നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു. എന്റെ തോളിൽ തല വെച്ചു കൊണ്ട് നല്ല സുഖമുള്ള ഉറക്കം

ഞാൻ ഇത്തയെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് ഇത്ത നേരം വെളുത്തു നോക്കിയേ എന്ന് പറഞ്ഞു കാണിച്ചു.

സൈനു ഞാൻ ഉറങ്ങട്ടെ നല്ല കുട്ടിയല്ലേ. എന്നെ ഉണർത്തല്ലേ എന്നും പറഞ്ഞു ഇത്ത വീണ്ടും കിടന്നു.

അല്ല ഇത് നല്ല കിടത്തം. ഇത്ത പുറത്തെകൊന്നു നോക്കിയേ മണി ഏഴ് കഴിഞ്ഞു. ഇനിയും ഇങ്ങിനെ കിടന്നാൽ ഉമ്മ വരും ഇത്തയെ വിളിക്കാൻ അല്ലെങ്കിൽ മോളെ വിളിക്കാനെങ്കിലും എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഇത്താക്ക് ബോധം വന്നത്

അയ്യോ സൈനു നേരം അത്രയൊക്കെ ആയോ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് എണീറ്റു

അതിപ്പോയാണോ ചോദിക്കുന്നെ ഞാൻ എത്രനേരം ആയി വിളിക്കുന്നു.

ഞാൻ കേൾക്കുന്നുണ്ടെടാ.

മേലാസകാലം ഒരു വേദന അനുഭവപ്പെടുന്നെടാ അതാ എഴുന്നേൽക്കാഞ്ഞേ..

അത് ഇന്നലെ വാശിയിൽ കയറി അടിച്ചോണ്ടിരുന്നില്ലേ അപ്പൊ ഓർക്കണമായിരുന്നു.

അത് ശരിയാ. പക്ഷെ ഇന്നലെ അങ്ങിനെ കളിക്കാനായിരുന്നു കൊതി അപ്പൊ അങ്ങിനെയല്ലേ കളിക്കു.

ഹ്മ്മ് ഇനി ഉച്ചക്ക് വന്നു നല്ലോണം ഒന്നുറങ്ങിയാൽ ശരിയാകും ഇത്ത

അതിനു എന്നെ ഉറക്കാൻ നീ ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ. നീ നല്ല നല്ല പെൺപിള്ളേരെ കാണാൻ പോകുകയല്ലേ.

അവിടെ ആരൊയൊക്കെ കണ്ടാലും എന്റെ ഇതാന്റെ നിഴൽ കാണുന്നത് അവരെക്കാൾ എത്രയോ സുന്ദരമാണ്. ഇത്താ.

അതുകേട്ടു ചിരിച്ചോണ്ട് ഇത്ത