Chapter Title : ഇത്താത്ത [അക്കുസൂട്ടു]
ദർശന സുഖം എൻറെ കുട്ടനെ കുലപ്പിച്ച് നിർത്തി. എന്തായാലും ഇത്രയും നേരം നോക്കി വെളളമിറക്കി... ഒരു ഉമ്മയെങ്കിലും കൊടുക്കാതെ എങ്ങനെയാ??
അപ്പോഴും മനസ്സാക്ഷി എന്ന വില്ലൻ ദുരുപദേശങ്ങൾ പറഞ്ഞ് എന്നെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
കാമം തലക്ക് പിടിച്ചാൽ പടച്ചോനു പോലും തടുക്കാൻ കഴിയൂല്ല പൊന്നേ...
രണ്ടാമത് ഒന്ന് ചിന്തിക്കാതെ അവളുടെ മുഖത്തിന് നേരേ ഞാൻ മുഖം അടുപ്പിച്ചു. അവളിൽ നിന്ന് വരുന്ന ഉച്ഛോസ വായുവിൻറെ അലകൾ മുഖത്ത് പതിച്ചപ്പോൾ.... ആ നിർവൃതിയിൽ അറിയാതെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു നിന്നു പോയി. ഓരോ തവണയും അവ വന്ന് പതിക്കുമ്പോഴും ശരീരമാസകലം പുളകം കൊളളാൻ തുടങ്ങി.... രോമങ്ങൾ ഓരോന്നും ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് അതിനെ സ്വാഗതം ചെയ്തു.
''....ഠപ്പേ....''
എവിടെ നിന്നോ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു. പക്ഷേ കവിൾ നന്നായി അരച്ചു കേറുന്നു.
മുത്തം പിന്നത്തേക്ക് മാറ്റി കണ്ണ് തുറന്ന എൻറെ മുന്നിൽ അതാ ഒരു രാക്ഷസിയെ പോലെ വിറച്ച് കൊണ്ട് അവൾ നില്ക്കുന്നു.
എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നോ ഇനി എന്താണ് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നതെന്നോ അറിയാതെ ഞാൻ വിറങ്ങലിച്ചു നിന്നു.
''എടാ ദ്രോഹീ.... നീ.... നീയെന്നെ എന്നതാടാ ചെയ്യാൻ നോക്കീത്??''
കോപം ജ്വലിച്ച കണ്ണുകളിൽ നിന്നും തീ മഴ പോലെ കണ്ണുനീർ പ്രവഹിച്ചു.
''ഇത്താത്താ.... ഞാൻ ഞാനറിയാതെ..... പൊറുക്കണമെന്നോട്...''
ഞാൻ അവളുടെ കാലുകൾ പിടിക്കാൻ കുനിഞ്ഞു.
''മാറടാ നാറീ... ഇനി മേലാൽ നിന്നെ എൻറെ കണ്ണിന്മുന്നിൽ കണ്ടു പോകരുത്.. അമ്മയേത് പെങ്ങളേത് എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത ജന്തു....''
ഞാൻ എന്തു പറയണമെന്ന് അറിയാതെ നിന്നു പരുങ്ങുമ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും തുടർന്നു.
''എന്നതാടാ മിഴിച്ചു നിക്കുന്നേ... ഇറങ്ങി പോടാ''
''ഇത്താത്താ... ഞാൻ അറിയാതെ ഇപ്രാവശ്യത്തേക്ക് എന്നോട് ക്ഷമിച്ചൂടേ...''
ഞാൻ അടികൊണ്ട് വീർത്ത കവിളിൽ തടവിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
''പ്ഭ... നാറി... ഞാൻ ആരാണെന്ന് നിനക്ക് അറിഞ്ഞൂടേ.... നിൻറെ ഇക്കാൻറെ ഭാര്യയാ... അതായത് നിൻറെ ഇത്താത്ത... ആ എന്നോട് ഇങ്ങനെ കാട്ടാൻ നിനക്ക് മനസ്സ് വന്നല്ലോടാ ഹിമാറേ...''
അപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും വർഷിക്കപ്പെട്ട കണ്ണുനീരിൻറെ ശക്തിയിൽ എൻറെ ആത്മബലവും ചോർന്നു പോയി. ഒന്നും പറയാനാകാതെ ഞാൻ മുറി വിട്ടിറങ്ങി...കട്ടിലിലിരുന്ന് കരയുന്ന ഇത്താത്താനെ ഒരിക്കൽ കൂടി നോക്കിക്കൊണ്ട്....
മുറിയിൽ ചെന്ന് കിടന്നിട്ടും എനിക്ക് ഉറക്കം വന്നില്ല... അത്രയും നേരം ചെയ്തു കൂട്ടിയ വീരസാഹസങ്ങൾ ഉറക്കവുമായി വന്ന ജിന്നിനെ തട്ടി ഓടിച്ചു എന്നു പറയുന്നതാവും കൂടുതൽ ശരി.
എന്നാലും എനിക്കെങ്ങനെ സാധിച്ചു പടച്ചോനേ.... ഇത്രയും
💬 Comments
View all comments