Chapter Title : ഇവിടെ കാറ്റിന് സുഗന്ധം..4 [സ്പൾബർ]

കൂതിയിൽ നാവിട്ടിളക്കി, അവൾ പൂറ് തിന്നാൻ തുടങ്ങി.. തൂങ്ങിയാടുന്ന കന്തും, ചുളകളും പിന്നിൽ നിന്ന് തിന്നാൻ ഒരു പ്രത്യേക സുഖമായിരുന്നു..

മൂത്രം പോലെ ചീറ്റുന്ന മദജലം കൊതിയോടെ കുടിച്ചിറക്കി, കുറേ നേരം കൂടി പൂറ് തിന്ന് സിന്ധു എണീറ്റു..

“തീർന്നോടീ നിന്റെ കുത്തിക്കഴപ്പ്…?”..

എണീറ്റിരുന്ന് കൊണ്ട് റീന ചോദിച്ചു.. സിന്ധു തൃപ്തിയോടെ തലയാട്ടി..പിന്നെ അടിപ്പാവാട കൊണ്ട് മുഖം തുടച്ച് അത് തന്നെ ഇട്ടു.. കൈകളിലൂടെ ബ്രാ കയറ്റിയിട്ടപ്പോ, റീന ചെന്ന് അതിന്റെ ഹുക്കിട്ട് കൊടുത്തു.. നൈറ്റിയും അവൾ എടുത്തിട്ടു..

“ഞാനെന്നാ പൊയ്ക്കോട്ടെ.. ?”..

ഒരു കാമുകി, കാമുകനോട് അനുവാദം ചോദിക്കുന്ന പോലെ സിന്ധു ചോദിച്ചു.. റീനയെ വിട്ട്പോകാൻ അവൾക്ക് മനസില്ലായിരുന്നു… വിടാൻ റീനക്കും..

“ഉം, ചെല്ല്… ചെന്ന് വല്ലതും കഴിച്ച്, വീട്ടിലെ പണിയൊക്കെ ഒതുക്കി, കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് സമയം പോലെ വാ… നിനക്ക് മതിയായിട്ടില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം… എനിക്കും മതിയായിട്ടില്ല… ഞാനും പണിയൊതുക്കട്ടെ… നമുക്കിനി തകർക്കണം കുട്ടാ…”

റീന, സിന്ധൂനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ചുണ്ടിൽ ഉമ്മ കൊടുത്തു.. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ സിന്ധു ഊമ്പാൻ തുടങ്ങിയതും, റീന അവളെ തള്ളി മാറ്റി…

“പോയേ… ഇനി നീയിവിടെ നിന്നാലേ ശരിയാവൂല…”

റീന അവളെ തള്ളി വാതിലിനടുത്തെത്തിച്ചു..

വാതിലിന്റെ കുറ്റിയെടുത്ത് സിന്ധു വാതിൽ തുറന്നു…

“ ആ…എടീ… നിന്റെ ബാത്ത്റൂമിൽ എന്റെ പാന്റീസുണ്ട്… അതൊന്ന് എടുക്കട്ടെ… നേരത്തേ മൂത്രമൊഴിച്ചപ്പോ ഊരി വെച്ചതാ …””

സിന്ധു മുറിയിലേക്ക് തന്നെ തിരിഞ്ഞതും റീന അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു..

“വേണ്ട… അതെടുക്കണ്ട… അതിനി എനിക്ക് വേണം…”

റീനയുടെ ശബ്ദത്തിന് വിറയൽ…

“ എന്തിന്….?”..

സിന്ധൂന്റെ ശബ്ദത്തിന് ഇടർച്ച..

“ അത്.. അത്… അതെനിക്ക് വേണം..”

ഇളം തെന്നലിൽ ഒഴുകുന്ന തൂവൽ പോലെ സിന്ധു വാതിൽ കടന്ന് ഹാളിലേക്കിറങ്ങി.. തിരിഞ്ഞ് നോക്കാനുള്ള കരുത്തവൾക്കില്ലായിരുന്നു..

മുൻവാതിലും അവൾ തുറന്നു.. തൊട്ടുപിന്നിൽ പൂർണ നഗ്നയായി റീനയുണ്ടെന്ന് അവൾക്കറിയാം..എന്നാലും അവൾ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയില്ല.. പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോ പിന്നിൽ വാതിലടയുന്ന ശബ്ദം അവൾ കേട്ടു..അപ്പഴും തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയില്ല..

മുറ്റത്തൂടെ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോ,ഹൃദയം വിരഹ വേദനയാൽ നുറുങ്ങുകയായിരുന്നു.. വാതിൽ തുറന്ന് അകത്ത് കയറി മുറിയിലെ കട്ടിലിലേക്ക് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ടാണവൾ വീണത്… എന്തിനാണെന്നറിയാതെ അവൾ വാവിട്ട് കരഞ്ഞു.. മനസ് നിറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്.. ഇനിയൊന്നും താങ്ങാൻ തന്റെ കൊച്ചു മനസിന് കരുത്തില്ല…

ഇന്ന്… ഇന്നൊറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് തന്റെ ജീവിതത്തിന് അർത്ഥമുണ്ടായിരിക്കുന്നു.. തരിശായിക്കിടന്ന ജീവിതത്തിൽ വസന്തം വന്ന് ചേർന്നിരിക്കുന്നു… അതിലിനി ഋതുക്കൾ മാറിമാറി വരും.. ഹേമന്തവും, ശിശിരവും,