Chapter Title : ജാനകി 2 [കൂതിപ്രിയൻ]

ശരിയാണ്. നല്ല ഒന്നാന്തരം മെക്കാനിക് അന്ന്ആണ് രമേശൻ. ഏത് വണ്ടിയും നന്നാക്കും. ദീപ : ഒരു പണി ചെയ്യ് മോളേ ഞാൻ കൊണ്ടു പോകാം. അവളുടെ തുണിയും താ. ഞാൻ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി ഒരുക്കി കോളാം

ജാനകി : അതു വേണോ ചേച്ചി. ഇവൾ അടങ്ങി ഇരിക്കില്ല. ദീപ : ഒന്ന് പോടി പെണ്ണേ.നിനക്ക് അറിഞ്ഞൂടെ മക്കളില്ലാത്ത ഞങ്ങൾക്ക് ഇവളരാണെന്ന്. സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഈ പൊന്നും കുടത്തിൻ്റെ മുഖം കണ്ടില്ലങ്കിൽ എന്തോപോലെയാ ഇപ്പോൾ. ജാനകി: എൻ്റെ ചേച്ചി എനിക്കറിയാവുന്നതല്ലേ ഇതെല്ലാം. സത്യം പറഞ്ഞാൽ എന്നെക്കാൾ ഇവൾക്ക് ഇപ്പോൾ ചേച്ചിയേയാ ഇഷ്ടം. (ആണോടി പൊന്നേ എന്ന് പറഞ്ഞ് ദീപ മോളുടെ കവിളിൽ ഒന്ന് അമർത്തി ഉമ്മ വെച്ചു. അപ്പോൾ ഗെയിറ്റ് കടന്ന് രമേശനും മനോജും വന്നു.) ദീപ: ആ ദേ വരുന്നു രണ്ടു പേരും മനോജ്: നീ രാവിലേ ഇങ്ങ് വന്നോ ദീപ: ആം രമേശ്: നീ എന്താടി കുഞ്ഞൂസേ ഒരു മൈൻഡ് ഇല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത്. നീ അപ്പയോട് പിണക്കമാണോ. (രമേശ് അവൾക്ക് നേരെ കൈനീട്ടി. പക്ഷേ അവൾ ദീപയുടെ മാറിൽ പറ്റിചേർന്ന് കിടന്നു .) രമേശ്: എൻ്റെ പൊന്ന് മോളല്ലേ. പിണങ്ങല്ലേ. അപ്പ മോൾക്ക് പാവ ഇന്ന് തന്നെ വാങ്ങി തരാം. മനോജ്: പാവയോ ജാനകി: എൻ്റെ മനോജേട്ടാ ഇവൾ ഒരു പാണ്ടയുടെ പാവ എവിടെയോ കണ്ട് അന്ന് തൊട്ട് തുടങ്ങിയതാ. രമേശ്: ഇന്ന് എൻ്റെ മോൾക്ക് ഉറപ്പായും വാങ്ങിതരാം. വാ (രമേശിൻ്റെ കൈയ്യിലേക്ക് വന്ന മോളേ അവൻ കൊഞ്ചിക്കുന്നത് എല്ലാരും നോക്കി കണ്ടു.) ദീപ: അതേ മോളേ പിന്നെയും കൊഞ്ചിയ്ക്കാം. ഇപ്പോൾ അവളെ ഇങ്ങ് തന്ന് രണ്ട് പേരും ഒരുങ്ങാൻ നോക്ക്. ഇവളുടെ തുണിയും താ. രമേശ് മോളെ ദീപയ്ക്ക് കൊടുത്തു ജാനകി അകത്ത് പോയി മോൾക്ക് ആയിട്ട് തിരിച്ച് വന്നു.

മനോജ് : എന്നാൽ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങട്ടെ. നിങ്ങൾ വേഗം അങ്ങ് എത്തിയേര. രമേശ്: ആയിക്കോട്ടെ (അവർ മോളേയും കൊണ്ട് പോയപ്പോൾ ജാനകിയും രമേശും അകത്തോട്ട് കയറി.) ജാനകി: എന്താ രമേശേട്ടാ ഇതെവിടെ ആയിരുന്നു ഇത്രേം നേരം.ഇപ്പോൾ പോയാലേ ഉച്ചയ്ക്ക് മുമ്പ് അങ്ങ് ചെല്ലു. രമേശ്: എൻ്റെ പൊന്നെഡി ഞാനും മനോജേട്ടനും ഒരു ബസ് നോക്കാൻ പോയതാ. കോളേജ് പിള്ളേർ ടൂറുപോകാൻ ഇറങ്ങിയതാ. അപ്പോൾ നമ്മുടെ കവലയ്ക്കടുത്ത് വെച്ച് കേടായി. അതൊന്ന് നോക്കാൻ പോയതാടി. അത് ശരിയാക്കി വന്നപ്പോൾ