Chapter Title : ജാതകം ചേരുമ്പോൾ 17 [കാവൽക്കാരൻ]

അവളുടെ ചിരിയിലും ഒരു വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു....

എന്റെ പെണ്ണിന് എന്തോ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്....

ഞാൻ ബെഡിൽ ചാരി കിടന്നിട്ട് അവളേ എന്റെ മാറോടടുപ്പിച്ചു....

അതിനു വേണ്ടി കാത്തിരിക്കും പോലേ അവളും എന്റെ നെഞ്ചിൽ തല ചായ്ച്ചു...

"ഞാൻ രാവിലെ മുതൽ ശ്രദ്ധിക്കാ എന്റെ പൊന്നിന് എന്താ പറ്റിയേ.... "

അവളുടെ തലയിൽ തലോടികൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.....

"ഒന്നുല്ല..... അവൾ ഒരു പാവമാട.... "

ഞാൻ ചോദിച്ചതിനുള്ള മറുപടിയല്ലെങ്കിലും അവൾ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി....

"ആര്... "

ആരാണ് എന്നറിയുമെങ്കിലും അവളുടെ വായിൽ നിന്നും കേൾക്കാനായി ഞാൻ ചോദിച്ചു...

"മായ...."

"ഇന്നലെ വരേ ഇങ്ങനെയല്ലായിരുന്നല്ലോ..."

ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു....

അതുകേട്ടതും അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു ശ്വാസം ഒന്ന് വലിച്ചെടുത്തു

ശേഷം എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി..

"നീ ഉറങ്ങിയപ്പോൾ രാത്രി ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും അവൾ എണീച്ചിരുന്നു....ശബ്ദം കേട്ട് ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ പാവം കരയുകയായിരുന്നു സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചും അവൾ കുറേ നേരം കരഞ്ഞു..... അവൾ ഒന്ന് നോർമൽ ആയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ കുറേ നേരം സംസാരിച്ചു..... നിന്നേ അവൾക്ക് ജീവനാണ് ചെറുപ്പം മുതലേ നീ അവൾക്കുള്ളതാണ് എന്ന് പറഞ്ഞ് അവളുടെ വീട്ടുക്കാർ നിന്നേ അവളുടെ മനസ്സിൽ കയറ്റിയിരുന്നു.... നിനക്ക് അറിയില്ലെങ്കിലും അവൾക്ക് നിന്റെ എല്ലാ കാര്യവും അറിയാമായിരുന്നു നിന്നേ നീ പോലുമറിയാതെ അവൾ ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.....

സത്യം പറഞ്ഞാൽ അവൾക്ക് നീന്നേ ഇപ്പോഴും ഇഷ്ട്ടമാണ് അതുകൊണ്ടാണ് ഞാനും നീയും ഇവിടേ ഉണ്ട് എന്നറിഞ്ഞിട്ടും അവൾ അറിയാതെയാണെങ്കിലും ഡ്രസ്സ്‌ ചേഞ്ച്‌ ചെയ്തത്....."

കല്ല്യാണി പറഞ്ഞ് നിർത്തിയതും ഒരു ഭാരമുള്ള കല്ല് എന്റെ മുകളിലേക്ക് എടുത്തു വച്ചതുപോലെയായിരുന്നു എനിക്ക് ആ നിമിഷം തോന്നിയത്.....

ഇത്രയും കാലം ഞാൻ പോലുമാറിയാതെ എന്നേ സ്നേഹിക്കുക എന്നുവെച്ചാൽ....

കല്ല്യാണിയേ ഒരു നിമിഷം പോലും വിട്ടിരിക്കുന്നത് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ചിന്തിക്കാൻപോലും കഴിയില്ല അപ്പോൾ ഇത്രയും കൊല്ലം സ്നേഹിച്ച എന്നേ ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് തോന്നിയത് എന്താവും....

ഞാൻ കല്ല്യാണിയേ നോക്കി....

"അവളുടെ കാര്യമോർത്താണോ നിനക്ക് വിഷമം...."

"സിദ്ധു.... "

"ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ നീ ദേഷ്യപ്പെടരുത്..."

കല്ല്യാണി