Chapter Title : ജാതകം ചേരുമ്പോൾ 17 [കാവൽക്കാരൻ]

മുൻ‌കൂർ ജാമ്യം എടുക്കുന്ന പോലേ പറഞ്ഞു....

അതിൽനിന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായി എനിക്ക് ദേഷ്യം വരുത്തുന്ന എന്തോ ആണ് അവൾ പറയാൻ പോകുന്നത് എന്ന്....

"ഇല്ല നീ പറ...."

"ഇവിടേ നടക്കുന്നത് എന്താണ് എന്ന് ഏകദേശം എനിക്ക് അറിയാം മായയും ഞാനും അപകടത്തിലാണ് എന്നും..., അഥവാ എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയാൽ എന്റെ പൊന്ന് എന്നേ ഓർത്ത് വിഷമിച്ചിരിക്കരുത്... അവളെ വിവാഹം കഴിക്കണം....."

അവൾ എന്റെ കവിളിൽ തലോടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.... അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു....

അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് അൽപ്പം നേരം നോക്കിയതിനു ശേഷം അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഞാൻ ആഞ്ഞൊരു അടികൊടുത്തു... അടികൊണ്ട അവൾ ഒന്ന് ചരിഞ്ഞെങ്കിലും എന്റെ ഉള്ളിലെ ദേഷ്യം അടങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.....

തൊണ്ട വരണ്ടു...ഞാൻ എന്ത് കേൾക്കണ്ട എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നതോ അത് തന്നെ അവൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉള്ളിലെ കരച്ചിൽ അടക്കി വയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.എന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണു നീർ ധാരയായി പൊഴിയാൻ തുടങ്ങി...

അവൾ നോക്കുമ്പോൾ കാണുന്നത് കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ പൊഴിഞ്ഞ് അവളേ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന എന്നെയാണ്...

അതു കണ്ടതും അവളുടെ കണ്ണിൽ തങ്ങി നിൽക്കുന്ന കണ്ണുനീരും പുറത്തേക്ക് ചാടാൻ തുടങ്ങി.....

"അയ്യേ എന്റെ പൊന്ന് കരയാണോ...."

അവൾ എന്റെ മടിയിലേക്ക് കയറി എന്നേ കെട്ടി പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു....

അതും കൂടെയായപ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും കരഞ്ഞു.... കല്യാണിയില്ലാതെ എങ്ങനെ ജീവിക്കും എന്ന് പോലും എനിക്ക് അപ്പോൾ അറിയില്ലായിരുന്നു....

അവൾ ശക്തിയിൽ കെട്ടി പിടിച്ച് ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.... അവളുടെ കണ്ണു നീർ എന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് വന്ന് പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു....

"ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ലേ ഞാൻ നിന്നേ വിട്ട് എങ്ങോട്ടും പോവില്ല... എപ്പോഴും എന്റെ പൊന്നിന്റെ കൂടേ തന്നെയുണ്ടാവും..... "

ഞാനവളെ ശക്തിയിൽ കെട്ടി പിടിച്ചു എന്തു വന്നാലും അവളെ എന്നിൽ നിന്നും അകറ്റരുതേ എന്നൊരു ഒറ്റ പ്രാർത്ഥന മാത്രമേ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നുള്ളു....

മുറിയിലേക്ക് വരുന്ന കാലൊച്ച കേട്ട ഞങ്ങൾ പരസ്പരം അകന്നു മാറി കണ്ണുകൾ എല്ലാം തുടച്ചു....

മായയായിരുന്നു അത് തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ അവളുടെ കയ്യിൽ ഒരു ബുക്ക്‌ ഉണ്ടായിരുന്നു....കണ്ടാൽ തന്നെയറിയാം നല്ല കാലപ്പഴക്കം ചെന്ന ബുക്ക്‌ ആണ് എന്ന്...

അവൾ വേഗം