Chapter Title : ജാതകം ചേരുമ്പോൾ 17 [കാവൽക്കാരൻ]

അവൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ ആ ആത്മാവിൻ അവരുടെ ശരീരത്തിൽ കയറാൻ സാധിക്കില്ല....കല്ല്യാണിയുടെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന അവന്റ താലി അവളേ സംരക്ഷിക്കും പക്ഷേ മറ്റേ കുട്ടിയുടെ കാര്യം അങ്ങനെയല്ല......"

രാജീവന്റെ വാക്കുകൾ വീണ്ടും എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് വെടി പോലേ കയറി...

പക്ഷെ എല്ലാം പ്രെഡിക്റ്റബിൾ ആയിരുന്നു... എന്ത് തന്നെയായാലും അതൊക്കെ കറങ്ങി തിരിഞ്ഞ് എന്റെ തലക്ക് തന്നെ കൃത്യമായി വരും എന്നെനിക്ക് ഏകദേശം മനസ്സിലായതാണ്..

ഇനി മായയേയും ഞാൻ കല്ല്യാണം കഴിക്കേണ്ടി വരുമോ, അതല്ലേ രാജീവൻ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ...

ഞാൻ കല്ല്യാണിയേ ഒന്ന് നോക്കി..... അവൾ എന്നേ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് പക്ഷേ ആ മുഖത്ത് ഒരു തരം വികാരവുമില്ല...

"പക്ഷേ അവൻ ഒരുതവണ വിവാഹം കഴിച്ചതല്ലേ.... "

അതെന്റെ അമ്മയായിരുന്നു....

"വിവാഹം കഴിക്കണമെന്നല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം അവൾ എപ്പോഴും അവനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരിക്കണം എന്നാണ്..പൂജ കഴിയുന്നത് വരെയെങ്കിലും.

അച്ഛൻ നിങ്ങളോട് പറയാൻ പറഞ്ഞത് ഞാൻ നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു എന്ന് മാത്രം....., പിന്നേ ഒരുകാര്യംകൂടേ അച്ഛൻ നിങ്ങളോട് പറയാൻ ഏൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ ആത്മാവ് ഒരു ശരീരം സ്വന്തമാക്കുകയാണെങ്കിൽ നിങ്ങളെ എല്ലാവരെയും അവൾ കൊല്ലുന്നതായിരിക്കും എന്നാലേ അവൾ അവളുടെ പ്രതികാരം നിർത്തു..... അതുകൊണ്ട് പൂജ കഴിയുന്നവരെയെങ്കിലും അവൾ അവനോടൊപ്പം ജീവിക്കണം...."

രാജീവൻ അവസാനത്തെ ആണിയും എല്ലാവരുടെയും നെഞ്ചിൽ തറച്ചു...

മുറിയിലാകെ രാജീവന്റെ വാക്കുകൾ പൊട്ടി വീണപ്പോൾ, ആരും ഒരുതരം ശ്വാസം പോലും എടുക്കാൻ കഴിയാത്ത പോലെ അന്തരീക്ഷം മങ്ങിപ്പോയിരുന്നു.

എന്റെ ഹൃദയം തന്നെ കാതിൽ കേൾക്കുന്നത്ര ശക്തിയായി മിടിക്കുകയായിരുന്നു.

“ഇനി മായയും ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരിക്കുമോ..”

ആ വാക്കുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും തലയിൽ മുഴങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു.

കല്ല്യാണി ഒന്നും പറയാതെ തന്നെ എന്റെ മുഖത്ത് കണ്ണുകൾ പതിപ്പിച്ചു. ആ കണ്ണുകളിൽ പേടിയുമില്ല, ആശങ്കയുമില്ല—പകരം ഒരു വിചിത്രമായ ശൂന്യത മാത്രം.

മായായാണെങ്കിൽ ഒരു ജീവച്ഛവമായി എന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നു..

"മതി നിർത്ത് ഈ നാടകം. ഞാനും ഇവളും ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇവിടുന്ന് പോവാണ്...... നിന്നെ ഇവൾ ഒരുപാട് മോഹിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഈ തോന്നിവാസത്തിനൊന്നും ഞാൻ കൂട്ട് നിൽക്കില്ല... "

ആദി മായയേ എന്നിൽ നിന്നും പിടിച്ചുമാറ്റികൊണ്ട്