Chapter Title : ജാതകം ചേരുമ്പോൾ 6 [കാവൽക്കാരൻ]
ഞാൻ എടുക്കാം..."
അച്ഛൻ:"കാറോ. കാറിൽ ഒന്നും അല്ല പോവുന്നെ... നടക്കണം"
ഞാൻ:"നടക്കാനോ ഞാൻ ഒന്നും ഇല്ല നിങ്ങൾ പോയിട്ട് വാ...."
ചിറ്റ:"സിദ്ധു മോനെ കുറച്ച് ദൂരമേ ഉള്ളു ഡാ.... എന്റെ പൊന്ന് മോൻ അല്ലേ വാ..."
"എന്റെ ചിറ്റേ ഈ വരാതെ ഇരിക്കുന്നവരെ ഒക്കെ എന്തിനാ വെറുതെ നിർബന്ധിക്കാൻ പോകുന്നെ. വാ നമ്മക്ക് പോവാം ഇപ്പൊ തന്നെ വൈകി."
ആരുടെ ആണ് ഈ അവലക്ഷണം കെട്ട ശബ്ദം?.
ഓഹ് ഇവളാണോ.....
ഞാൻ അവളോട് മുറുപടി പറയാൻ പോയില്ല. താൽപ്പര്യം ഇല്ല.
ഞാൻ ഒന്നും പറയാത്തത് കണ്ടിട്ടാവും അവളും ചുണ്ട് കൊട്ടി മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു...
എല്ലാവരുടെയും സ്നേഹപ്രകടത്തിന് മുമ്പിൽ ഞാൻ വീണു. നടക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.
"അല്ല മുത്തശ്ശി എവിടെ"ഞാൻ എല്ലാവരോടും കൂടെ ആയിട്ട് ചോദിച്ചു.
ഇനി അവളെ സ്നേഹം കൊണ്ട് മൂടിയ നിമിഷം കൊണ്ട് എല്ലാവരും മുത്തശ്ശി തള്ളയെ മറന്നോ എന്നൊരു സംശയം.
അച്ഛൻ:"അമ്മക്ക് വയ്യല്ലോ. അതോണ്ട് കാറിൽ വന്നാൽ മതി എന്ന് പറഞ്ഞു....ചന്ദ്രനും ഉണ്ട് കൂടെ"
മര്യാദക്ക് ഡ്രൈവർ ആയെങ്കിലും അതിൽ കേറി പോയാൽ മതിയാർന്നു
ഞങ്ങൾ ഇപ്പൊ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് ഒരു കാട്ടിലൂടെ ആണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ വേഗം എത്താൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന വഴി ആണ് ഇത്. അതികം ആർക്കും അറിയില്ലെങ്കിലും ആളുകൾ സ്ഥിരമായി പോവുന്ന വഴി ആണ് എന്ന് ആ നടപാത കണ്ടപ്പോ മനസ്സിലായി. പക്ഷെ ചുറ്റും കാടാണ്. പോരാത്തതിന് വെളിച്ചവും കുറഞ്ഞു വന്നിരുന്നു.
കൊല്ലാൻ കൊണ്ടുവകയാണോ ഇനി....
ഞാൻ ഏറ്റവും ബാക്കിൽ ആണ് അതും ഒറ്റയ്ക്ക്. കല്ല്യാണി ദേവു ചേച്ചിന്റെ കൈ പിടിച്ച് കളിച്ചും ചിരിച്ചും ആണ് പോകുന്നെ. കാണുമ്പോൾ ചെറിയ വിഷമം 😕
അവൾ ഇതൊക്കെ മനപ്പൂർവം ചെയ്യുന്നതാണ് ശവം
ഞാൻ ഒറ്റക്ക് നടക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടാവണം വൈശു എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
വൈശു:"എന്ത് പറ്റി ഒരു മൂഡോഫ്..."
ഞാൻ:"ഏയ് ഒന്നൂല്ല...."
വൈശു:"അതെന്താ ഒന്നും ഇല്ലാത്തെ... വാ ഒരുമിച്ച് നടക്കാം....ഒറ്റക്ക് നടക്കേണ്ട" അതും പറഞ്ഞവൾ എന്റെ കയ്യിനോട് കയ്യും കോർത്തു നടന്നു
അവളുടെ മാമ്പഴം പോലുള്ള മാറ് എന്റെ കയ്യിൽ തട്ടിയിട്ടാണ് നിൽക്കുന്നെ അത് കൊണ്ട് എന്റെ
💬 Comments
View all comments