Chapter Title : ജനാരോഹകയന്ത്രം [? ? ? ? ?]

വല്യത്താൻ ചിലപ്പോ ഞങ്ങളെ നാലുകെട്ടിന്റെ മേൽനിന്നു ചീത്ത വിളിച്ചു ഓടിക്കും.
ആൽമരം ഒരു കാവിനു ചുറ്റുമാണ് നിൽക്കുന്നത്, അവിടെ വല്യത്താന്റെ മകൾ ലക്ഷ്മിചേച്ചി വിളക്ക് വെക്കുന്ന നേരം വരെ ഞങ്ങൾ അവിടെയൊക്കെ കളിക്കും.

ആൽമരം മാത്രമല്ല കുറെ മൂവാണ്ടൻ മാവും ഉണ്ട്, മരം കേറാൻ എനിക്ക് നല്ല ഉഷാറായതു കൊണ്ട്, മിക്ക പെങ്കുട്യോൾക്കും എന്നെ വല്യ കാര്യമാണ്.
അവർ പട്ടു പാവാടയൊക്കെ ഇട്ടു മാവിന്റെ ചോട്ടിൽ നിക്കും, പക്ഷേങ്കില് ഞാൻ നല്ല പഴുത്ത മാങ്ങയൊക്കെ മരത്തിന്റെ മേലെന്നു തന്നെ തിന്നും,
ഇടത്തരം പഴുക്കാത്ത മാങ്ങയൊക്കെ കുട്യോൾക്ക് എറിഞ്ഞു കൊടുക്കും, താഴേക്ക് എത്തുന്ന മാമ്പഴം കുട്യോള് പാവാട സ്വല്പം പൊക്കി വിരിച്ചു പിടിക്കും.

അത് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞങ്ങൾ എല്ലാരും പാടത്തേക്ക് പോയി, വൈകുന്നേരം കളിയ്ക്കാൻ, ഓണാവധി ആയതുകൊണ്ട് കൊയ്ത പാടത്തു
പന്തേറു കളിച്ചുകൊണ്ട് വിയർത്തു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഒരോട്ടമാണ് കുളത്തിലേക്ക്.

വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ ചേച്ചി കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു നെറ്റിയില് ഭസ്മകുറിയിട്ട് ഉമ്മറത്തെ തുളസിത്തറയിൽ വിളക്ക് വെക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു. ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തുള്ള ആ സമയത്തെ ഐശ്വര്യം കണ്ടു മുത്തശിയും അമ്മയും എണീറ്റ് ആ വിളക്ക് നോക്കി തൊഴുതും.

നേന്ത്രക്കായ കൊണ്ടുള്ള പുളിശ്ശേരിയും ചോറും പപ്പടവും പിന്നെ മാമൻ വന്നൊണ്ട് പ്രഥമനും ഉണ്ടായിരുന്നു. കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുത്തശിയോടപ്പം കഥയൊക്കെ കേട്ടിരുന്നു കൊണ്ട് എനിക്ക് ഉറക്കം വന്നു, ഞാൻ ഗോവണി കയറി മുകളിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ മാമനും ചേച്ചിയും എന്തോ പുസ്തകം നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഉറക്കം വന്നൊണ്ട് ഞാൻ അത് എന്താണ് എന്ന് നോക്കാൻ പോയില്ല.

മാമൻ വന്നൊണ്ട് ഞാനും ചേച്ചിയും നിലത്താണ് ഇനി മുതൽ കിടക്കുക, മാമൻ കട്ടിലിന്റെ മേലെയും. ഞാൻ കിടന്നാൽ പിന്നെ ലോകം തലകീഴായി മറിഞ്ഞാലും എണീക്കില്ല. പണ്ടേ മുതലേ ഉള്ള ശീലമാണ്.

‘വിനൂ, നീ രാത്രി എണീറ്റ് മൂത്രമൊഴിക്കണം എന്ന് പറയുമോ?’ മാമൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു.

‘ഇല്ല, മാമ, ഞാൻ എണീക്കൊന്നും ഇല്ല.’ ഞാൻ കണ്ണടച്ചുകൊണ്ട് പുതപ്പ് കഴുത്തറ്റം വരെ മൂടി കിടന്നു.

ഞാൻ കിടന്നതും വാതിൽ ചേച്ചി താഴിട്ടുകൊണ്ട് അടച്ചു.
മേശയിൽ ഒരു ചന്തി ചാരി