Chapter Title : ജന്മാനന്തരബന്ധം 4 [Alchemist]

പുഞ്ചിരി അ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഉണ്ട് അതൊരു വെല്ലുവിളി പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

​"ടാ... നീ എങ്ങോട്ടാ ഈ നോക്കി ഇരിക്കുന്നത്?" അർജുൻ എന്റെ തോളിൽ തട്ടി ചോദിച്ചു.

​"അത്... ആ പെൺകുട്ടി, നന്ദന," ഞാൻ പതിയേ പറഞ്ഞു.

​അർജുൻ ചായ ഗ്ലാസ് താഴെ വെച്ച് എന്നെ ഒന്ന് രൂക്ഷമായി നോക്കി. ഗൗരവം നിറഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അവൻ പറഞ്ഞു:

"അഖിലേ, നീ അധികം അങ്ങോട്ട് നോക്കണ്ട. അവൾ വേറെ ടൈപ്പാ. ആള് അത്ര ശരിയല്ലെന്നാ കേൾക്കുന്നത്. ആരോടും അധികം സംസാരമില്ല, ആരുമായും കൂട്ടില്ല. എപ്പോഴും എന്തൊക്കെയോ പുസ്തകങ്ങളും മന്ത്രം പോലത്തെ പിറുപിറുക്കലുകളും... നീ വിചാരിക്കുന്ന പോലത്തെ ഒരു നാടൻ പെണ്ണല്ല അവൾ."

​"പോടാ, നിനക്ക് തോന്നുന്നതാ," ഞാൻ ചിരിച്ചു തള്ളി. പക്ഷേ എന്റെ ഉള്ളിൽ അവൾ ഉണ്ടാക്കിയ സ്വാധീനം ചെറുതല്ലായിരുന്നു.

​ആ വൈകുന്നേരം കോളേജ് ഗ്രൗണ്ടിന്റെ അറ്റത്തുള്ള മരച്ചുവട്ടിൽ ഞാൻ അവളെ കണ്ടു. ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു അവൾ. ഞാൻ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.

​"നന്ദന..."

​അവൾ തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കി.

ആ കണ്ണുകളിൽ വിരിഞ്ഞത് ഒരു നിഗൂഢമായ തിളക്കമായിരുന്നു. "ഞാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു അഖിൽ. നീ വരുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു."

​"എന്നെ നിനക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം? നമ്മൾ ഇതിനുമുമ്പ് കണ്ടിട്ടേയില്ലല്ലോ?" ഞാൻ സംശയത്തോടെ രണ്ടും കൽ‌പ്പിച്ച ചോദിച്ചു.

​അവൾ പതിയേ എഴുന്നേറ്റു എന്റെ തൊട്ടടുത്ത് വന്നു നിന്നു. അവളുടെ മുടിയിഴകൾ കാറ്റിൽ പാറി എന്റെ മുഖത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വല്ലാത്തൊരു വശ്യതയാർന്ന സുഗന്ധം—ചന്ദനവും കാട്ടുപൂക്കളും കലർന്ന മണം.

​"നമ്മൾ കണ്ടിട്ടുണ്ട് അഖിൽ. പക്ഷേ നിന്റെ ഈ ഓർമ്മയിലില്ലെന്ന് മാത്രം," അവൾ