Chapter Title : ജന്മാനന്തരബന്ധം 4 [Alchemist]
എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട്.
ബസ്സ് ഒരു വളവ് തിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആക്കത്തിൽ ഞാൻ അവളുടെ സീറ്റിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങിപ്പോയി.
"ഇവിടെ ഇരുന്നോ..." അവൾ ഹെഡ്സെറ്റ് മാറ്റി പകുതി സീറ്റ് എനിക്ക് ഒഴിഞ്ഞുതന്നു.
ഞാൻ അവളുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു. എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് എനിക്ക് തന്നെ കേൾക്കാമായിരുന്നു. അർജുൻ ദൂരെയിരുന്ന് എന്നെ കണ്ണ് കാണിച്ചു പേടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ എനിക്ക് അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
"അഖിൽ..." അവൾ പതുക്കെ വിളിച്ചു. "നിനക്ക് ഈ സ്ഥലത്തെപ്പറ്റി എന്തെങ്കിലും അറിയാമോ? പണ്ട് ഇവിടെ ഒരു വലിയ കൊട്ടാരമുണ്ടായിരുന്നു. നിന്റെ തറവാട്ടുമായി ബന്ധമുള്ള ഒരു കൊട്ടാരം."
"എനിക്കറിയില്ല..." ഞാൻ അവളുടെ കൈകളിലേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ വിരലുകളിൽ നീല രത്നം പതിപ്പിച്ച ആ വെള്ളി ചരടുണ്ട്. (ഇത് പിൽക്കാലത്ത് ദേവ്നയുടെ കയ്യിൽ കണ്ട അതേ ചരടാണെന്ന് അഖിൽ അന്ന് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല).
യാത്രയുടെ ഇടയിൽ ബസ്സ് ഒരു പുഴയോരത്ത് നിർത്തി. എല്ലാവരും വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങി ബഹളം വെക്കുമ്പോൾ നന്ദന പതുക്കെ കാട്ടിനുള്ളിലെ ഒരു നടപ്പാതയിലൂടെ മുകളിലേക്ക് നടന്നു. ഞാൻ ആരും കാണാതെ അവൾക്ക് പിന്നാലെ പോയി.
കുറച്ചു ദൂരം ചെന്നപ്പോൾ അവിടെ പായൽ പിടിച്ച ഒരു പഴയ കൽമണ്ഡപം കണ്ടു. അവിടെ വെച്ച് അവൾ തിരിഞ്ഞു നിന്നു.
"നീ എന്തിനാ എന്നെ പിന്തുടരുന്നത് അഖിൽ?" അവൾ ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിയുടെ പരിഭവത്തോടെ ചോദിച്ചു.
"എനിക്ക്... എനിക്ക് നിന്നോട് സംസാരിക്കണം. നീ ആരാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയണം."
അവൾ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവളുടെ ആ ചാരക്കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം ദയ തോന്നി. "ഞാൻ വെറുമൊരു പെൺകുട്ടിയാണ് അഖിൽ. പക്ഷേ നീ എന്നെ പ്രണയിച്ചാൽ നിനക്ക്
💬 Comments
View all comments