Chapter Title : ജസ്‌നയുടെ സൗഹൃദങ്ങൾ [പാത്തു]

പറയുമ്പോ ഞാൻ ടെറസിൽ നിന്ന് ശരത്തിനെ നോക്കും, എന്റെ ഇക്കയോടുള്ള പുച്ഛത്തോടുള്ള ചിരിയോടെ അവൻ എന്നെയും നോക്കും.

അങ്ങനെ രാത്രി താമസിച്ച് ഇക്കയുടെ വെള്ളം പോകുമ്പോ ഇക്ക ഫോൺ വെക്കും, ടെറസിനുമുകളിലൂടെ ശരത്തിന്ന് ഒരു ഫ്ലയിങ് കിസ്സ് കൊടിത്തിട്ട് ഞാനും പോയി കിടക്കും.

പിറ്റേ ദിവസം രാവിലെ ഫർഹാനെ സ്കൂൾബസിൽ കേറ്റിവിട്ടിട്ട് ഞാൻ നേരെ ശരത്തിന്റെ വീട്ടിലേക്കുപോകും. എന്നിട്ട് അവന്റെ കൂടെ സംസാരിച്ചും, ചിരിച്ചും കളിച്ചും സമയം പോകും.

ഉച്ചയാവുമ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പിന്നെ എന്റെ വീട്ടിൽ പോകും, വൈകുന്നേരം വരെ, അതിനിടയിൽ ആരെങ്കിലും വന്നാൽ അവൻ എന്റെ വീടിന്റെ പിന്നിലെ ഗെയ്റ്റിലൂടെ അവന്റെ വീട്ടിൽ പോവും, ആരും അറിയാതെ.

കഴിഞ്ഞ ഒന്നര കൊല്ലമായിട്ട് ദിവസവും നടക്കുന്ന കാര്യമാണിത്, ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരുമല്ലാതെ വേറെ ഒരു കുഞ്ഞുപോലും ഇത് അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.

അങ്ങനെ വീണ്ടും രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം കഴിഞ്ഞുപോയി.

ഒരു ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക്.

"ഇത്താ" അടുക്കളയിൽ കറി വെച്ചോണ്ടിരുന്ന എന്നെ അവൻ ഒരു പ്രതേക ടോണിൽ വിളിച്ചു

"എന്താടാ"

"ഇങ്ങള് ഇന്നലെ വൈകിട്ട് മോനെ വിളിച്ചിട്ട് വന്നവഴിക്ക് എന്റെ വീട്ടിൽ ആരെങ്കിലും നിക്കണ കണ്ട"

"ആഹ്, അത് നിന്റെ പാർട്ടിക്കാരല്ലെടാ"

"ആഹ് അതന്നെ"

"അതെന്തേലും ആട്ടെ, കാര്യം എന്താ, പിരിവ് വല്ലോം വേണോ"

"ഒന്ന് പോയെ, അതൊന്നും അല്ല"

"പിന്നെ എന്നാടാ"

"അത് ഇങ്ങള് നടന്നുപോയപ്പോ ഒരു ചേട്ടൻ നന്നായിട്ട് ശ്രെദ്ധിക്കുന്ന കണ്ടാർന്നോ"

"ഞാൻ ശ്രെദ്ധിച്ചില്ലടാ"

"എന്നാ അങ്ങനെ ഇണ്ടായി, ഞങ്ങടെ കൂടെ ഉള്ള ഒരു ഏട്ടനാ അത്, വിശാക്"

"ആഹാ അയിന്"

"അല്ല, ഓൻ ഇത്താനെപ്പറ്റി എന്നോട് നന്നായിട്ട് തിരക്കി"

"ഡാ, എന്നിട്ട് നീ വല്ലോം പറഞ്ഞോ, പറഞ്ഞ നിന്നെ ഞാൻ കൊല്ലും" പെട്ടെന്ന് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി ഞാൻ പറഞ്ഞു

"ഏയ്യ്, അതൊന്നും ഇല്ല, പക്ഷെ എന്നോട് വേറെ ഓരോന്നൊക്കെ ചോയ്ച്ച്"

"എന്നിട്ട് നീ എന്തൊക്കെയാ പറഞ്ഞെ"

"അല്ല, ഇങ്ങള് ഇവിടെ മോന്റെകൂടെ ഒറ്റക്കാനെന്നും, കെട്ടിയോൻ ഗൾഫിലാണെന്നും ഒക്കെ"

"ഓ, അത് സാരില്ല"

"പിന്നെ, ഓൻ നിങ്ങടെ നമ്പർ ചോയ്ച്ചു"

"എന്നിട്ട്"

"അത് ഒരു ദുർബലനിമിഷത്തിൽ എനിക്ക് കൊടുക്കേണ്ടിവന്നു"