Chapter Title : ജീവിത സൗഭാഗ്യം 19 [മീനു]

എല്ലാം...

അലൻ: എൻ്റെ നിമ്മി... കൊതി ആവുന്നു നിങ്ങളെ മൂന്നിനേയും കണ്ടിട്ട്.

സിദ്ധു: എന്നെയോ?

അലൻ: അത് പ്രാസത്തിൽ പറഞ്ഞതാ. മീരയും നിമ്മിയും സിദ്ധു ഉം ഞാനും കൂടി.... ഓ.... ഓർത്തിട്ടു എനിക്ക് എന്തൊക്കെയോ തോന്നുന്നു.

നിമ്മി: നീ ഇപ്പോൾ ഓർക്കേണ്ട. മതി കാൾ.

അലൻ: അതെന്താ നിമ്മീ... നിൻ്റെ കണ്ട്രോൾ പോകുവോ?

നിമ്മി: എൻ്റെ അല്ല, നിൻ്റെ മീരയുടെ....

അലൻ: അവൾ ഇന്നലെ അര്മാദിച്ചതാ.

നിമ്മി: പക്ഷെ സിദ്ധു ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ...

അലൻ: ഹാ... പക്ഷെ സിദ്ധു കൂടി ഉണ്ട് എന്നുള്ള കോൺസെപ്റ് ൽ ആണ് ഞങ്ങൾ ഇന്നലെ കളിച്ചത്. അതുകൊണ്ട് ആണ് അവൾ അത്രക്ക് extreme പോയത്.

നിമ്മി: എനിക്ക് വയ്യ....

അലൻ: നിമ്മീ...

നിമ്മി: ഹ്മ്മ്..

അലൻ: മീര യും സിദ്ധു ഉം കൂടെ തുടങ്ങട്ടെ. നമുക്ക് പതിയെ സംസാരിക്കാം ഇപ്പോൾ.

മീര: എന്ത്?

സിദ്ധു: പോയെ പോയെ....

നിമ്മി: സിദ്ധു... പിന്നെ... അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഇപ്പോ അവനു കൊടുക്കുവല്ലെ?

സിദ്ധു: ഇവൻ ഇന്ന് പണി ഉണ്ടാക്കും.

നിമ്മി: അലൻ, മതി കാൾ. പിന്നെ കാണാം.

അലൻ: മീര, നീ സിദ്ധു ൻ്റെ അപ്പുറത്ത് പോയി ഇരിക്ക്, ഫോൺ നിമ്മിക്ക് കൊടുത്തിട്ട്. ഞാനും നിമ്മിയും കുറച്ചു കൂടുതൽ കണ്ടു അറിയട്ടെ.

നിമ്മി: നീ കൊണ്ട് അറിയും. കണ്ടു അല്ല.

അലൻ: എൻ്റെ നിമ്മി, സിദ്ധു നെ നടുക്ക് ഇരുത്തി, എന്നിട്ട് മീര അവനെ നോക്കിക്കൊള്ളും. നീ ഒന്ന് നേരെ ഇരിക്ക്, ഞാൻ ഒന്ന് കാണട്ടെ നിന്നെ ശരിക്കും.

നിമ്മി: അലൻ, മതി ടോ, ഇനി