Chapter Title : ജീവിതം നദി പോലെ…17 [Dr.wanderlust]

ഞാൻ അവളെ ഒന്നും നിർബന്ധിച്ചില്ല. ഞാൻ അവൾക്ക് സമയ്യയെ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു, അവൾ വീണു. അത്രേ ഉള്ളൂ!

മനസാക്ഷി: (ശാന്തമായി, എന്നാൽ ഗൗരവത്തോടെ) അസീന. അവളുടെ ദൗർബല്യത്തെ നീ ഉപയോഗിച്ചു, അല്ലേ? അവളുടെ ലൈംഗികത, അവളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ, അതിനെ നീ ഒരു ആയുധമാക്കി. നിന്റെ കളിയിൽ അവളും ഒരു പാവയായി. പക്ഷേ, അജു, ഒരു നിമിഷം ചിന്തിക്കൂ. നിന്റെ ഈ "കളി" അവസാനിച്ചപ്പോൾ, അവർ മൂന്ന് പേർക്കും എന്താണ് ബാക്കി വന്നത്? നിനക്ക് എന്താണ് ബാക്കി വന്നത്?

ഞാൻ: (നിശ്ശബ്ദനായി, ഗ്ലാസിലേക്ക് നോക്കി) എനിക്ക്... എനിക്ക് ആനന്ദം ലഭിച്ചു. ഞാൻ... ഞാൻ എന്റെ ഫാന്റസികൾ ജീവിച്ചു. (പെട്ടെന്ന് ശബ്ദം ഉയർത്തി) അതിൽ എന്താണ് തെറ്റ്? ഞാൻ ആരെയും കൊന്നില്ല, ഞാൻ ആരെയും ഉപദ്രവിച്ചില്ല!..

മനസാക്ഷി: ഉപദ്രവിച്ചില്ല? അജു, നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ അവരുടെ മനസ്സിനെ, അവരുടെ ആത്മാഭിമാനത്തെ, അവരുടെ ബന്ധങ്ങളെ എത്രമാത്രം തകർത്തുവെന്ന് നിനക്ക് മനസിലായിട്ടില്ല. സമയ്യ, ഐഷു, അസീന... അവർ മനുഷ്യരാണ് അജു, അല്ലാതെ നിന്റെ കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ അല്ല. നിന്റെ ഈ "ആനന്ദം" എത്ര നിമിഷങ്ങൾ നീണ്ടുനിന്നു? ഇപ്പോൾ, ഈ രാത്രിയിൽ, ഈ മദ്യത്തിന്റെ മറവിൽ, നിന്റെ മനസ്സ് എന്താണ് പറയുന്നത്?

ഞാൻ: (കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ്, ശബ്ദം താഴ്ത്തി) ഞാൻ... ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്. എനിക്ക്... എനിക്ക് ഒന്നും തോന്നുന്നില്ല. ഈ ശൂന്യത... (ഗ്ലാസ് ടേബിളിൽ വെച്ച്, മുഖം കൈകളിൽ പൊത്തി) ഞാൻ... ഞാൻ തെറ്റ് ചെയ്തോ?

മനസാക്ഷി: (മൃദുവായി) തെറ്റ്, ശരി... ഈ വാക്കുകൾക്കപ്പുറം, അജു, നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾക്ക് പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ട്. നിന്റെ ആനന്ദം, മറ്റുള്ളവരുടെ വേദനയിൽ