Chapter Title : ജീവിതം നദി പോലെ…17 [Dr.wanderlust]
വേണം. പക്ഷേ, അവർക്ക് എന്റെ തീരുമാനങ്ങൾ... നിന്നോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹം...അത് അവർക്ക് അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.”
എന്റെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം മുറുകി. “നിന്റെ ഉമ്മ... അവർക്ക് ഞാൻ ആരാണെന്ന് ഒരിക്കൽ മനസ്സിലാകും, സമീറ. ഞാൻ നിന്നെ ഒരിക്കലും വിട്ടുകൊടുക്കില്ല.” അവളെ ഞാൻ എന്നിലേക്ക് ചേർത്തണച്ചു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ പോലെ അവളെന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങി നിന്നു. ഇപ്പോൾ ആ മുഖത്ത് പഴയ വിഷാദ്ച്ചവി കാണാനില്ലായിരുന്നു. അത് എന്നിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർത്തി.
"ഡീ പെണ്ണേ..." ഞാൻ മെല്ലെ വിളിച്ചു...
"മുഹും.." അവളൊന്നു മൂളി.
"ഇവിടിങ്ങനെ നിന്നാൽ മതിയോ?"
"മ്മ്.. മതി.. ഈ കാലം കഴിയുവോളം നിന്റെയീ കൈകൾക്കുള്ളിൽ ഞാനനുഭവിക്കുന്ന ഈയൊരു സുഖം.. കരുതൽ.. അതു മതി.."
"എന്നാലേ എനിക്ക് അതു പോരാ..ഇങ്ങോട്ട് വാടി പെണ്ണേ.." ഞാൻ അവളെ കൈകളിൽ കോരി ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു..
ഒരു നിമിഷം പ്രേമാർദ്രമായി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയെങ്കിലും പെട്ടെന്നവൾക്ക് സ്ഥലകാല ബോധം വന്നു...
"അയ്യോ... അജു താഴെ നിർത്ത്.. ഉള്ളിൽ മോളുണ്ട്.. ഡാ ഡാ പ്ലീസ്.." അവൾ കൈയിൽ കിടന്നു കുതറി. ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടവളെ താഴെയിറക്കി. പിന്നെ തോളിൽ കൈയ്യിട്ട് രണ്ട് പേരും ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.
-------------------------------------------------------------
“നിനക്ക് ഇഷ്ടമല്ലേ, കട്ടൻ?” അവൾ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.
“നിന്റെ കൈകൊണ്ട് തന്നാൽ, എന്തും ഇഷ്ടമാണ്,” ഞാൻ ചിരിച്ചു. അവൾ സോഫയിൽ ഇരുന്നു, ഗ്ലാസ് എനിക്ക് തന്നു. കുഞ്ഞ് ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു കളിക്കുകയാണ്.
“നിന്റെ മുഖം... എന്തോ പോലെ? എന്തേലും കുഴപ്പമുണ്ടോ?,” സമീറ ചോദിച്ചു.
ഞാൻ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു. “സമീറ, ഞാൻ... ഞാൻ ഒരുപാട് തെറ്റുകൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്റെ ജീവിതം... ഞാൻ ഇതുവരെ ഒരു കാട്ടിൽ ഓടിനടന്നവനെപ്പോലെയാണ് ജീവിച്ചത്. പക്ഷേ, ഇന്നലെ... എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് സംസാരിച്ചു. ഞാൻ... ഞാൻ മാറാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”
സമീറയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. “മാറ്റം? അജു, നിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ... ഇത് എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. നിന്റെ ജോലി, നിന്റെ ലോകം... അതൊക്കെ നിന്നെ മാറാൻ അനുവദിക്കുമോ?”
“എനിക്കറിയില്ല,പക്ഷേ എനിക്കൊരു മാറ്റം ആവശ്യമാണെന്ന് തോന്നുന്നു ”
💬 Comments
View all comments